بهبود تولید برای خروج از رکود

آرمان - طرح ارائه کارت اعتباری خرید کالا بی‌برنامه است و حساب‌ شده نیست و کمکی به حل مشکلات اقشار ضعیف جامعه نمی‌کند. پنج‌میلیون تومان مبلغی نیست که گره‌گشای زندگی اقشار ضعیف باشد. با پنج‌میلیون تومان نه می‌توان خودرو خرید و نه خانه و نه تامین هزینه تحصیل فرزندان و مخارج درمانی ممکن است. بنابراین مبلغی در حدود 30‌هزار‌میلیارد تومان پول نقد به جامعه تزریق می‌شود که فایده‌ای ندارد. این سیاست جزو اشتباهات دولت است. اگر هدف دولت بهبودی اوضاع اقتصادی و خروج از رکود است، باید به سمت بهبود تولید گام بردارد. نباید تنها تقاضا ملاک سیاستگذاری‌ها باشد. نتیجه طرح کارت اعتباری آن است که پول نقد به جامعه تزریق می‌شود و خانواده‌هایی که قبلا ماهانه این مبلغ را از طریق یارانه دریافت و خرج می‌کردند، یکجا این مبلغ را مصرف می‌کنند که به طبع با مشکل کمبود منابع مواجه خواهند شد. در نتیجه این سیاست نادرست بوده و دلیل قانع‌کننده‌ای برای اتخاذ و عمل به آن وجود ندارد. این طرح دقیقا مشابه طرح پخش یارانه نقدی است و تفاوتی ندارد. ممکن است گفته شود که این کار به سیستم بانکی کمک می‌کند تا اندکی سود ببرد. وام پنج میلیونی با سود 18‌درصدی ارائه می‌شود و چون اقشار ضعیف آن را دریافت می‌کنند و راه فراری ندارند، اگر توان پرداخت مطالبه بانک را نداشته باشند این مطالبه از محل یارانه واریزی فرد کسر خواهد شد. به نظر بنده این کار پسندیده نیست که برای حل مشکلات سیستم بانکی، به اقشار ضعیف فشار وارد شود و یارانه آنها از دستشان گرفته شود. مشکلات بانک‌ها مربوط به عدم توانایی بازپس‌گیری مطالبات از بدهکاران کلان بانکی است که وام‌هایی با مبالغ هنگفت دریافت کردند و پس نمی‌دهند یا خود سیستم بانکی که منابع خود را در جایی سرمایه‌گذاری کرده است و هنوز موفق به دریافت سود آن نشده است. طرح کارت اعتباری از این منظر نه عاقلانه است و نه منصفانه. در عین حال می‌توان گفت این طرح افراد را برای واردات به داخل کشور تشویق می‌کند و برعکس کمکی به افزایش تولید داخلی، اشتغال و خروج از رکود نخواهد کرد، بلکه تنها موثر در افزایش تقاضا، مصرف و واردات است. وقتی چنین منبع مالی در دست است جای توزیع آن به صورت نقدی باید از راه‌های دیگری برای بهره‌وری بیشتر آن استفاده کرد. رکود باید از طریق کمک به تولید داخلی کنترل و مهار شود که متاسفانه چنین سیاست‌هایی کمتر دیده شده است. تمرکز دولت تا کنون تنها بر کنترل و مهار تورم بوده است و در مورد بحث رکود تنها بر تقاضا متمرکز شده است. ابتدا سود بانکی را افزایش دادند تا تقاضا کاهش پیدا کند. سپس دریافتند که تقاضا کم است و اقدام به ارائه وام خودرو کردند. اکنون نیز به ارائه کارت‌های اعتباری برای افزایش تقاضا و رونق تولید روی آورده‌اند. سیاست‌های قبلی ورشکسته و اشتباه بودند و ادامه دادن آن به نفع دولت نیست. توزیع پول در جامعه به صورت نقدی نه مورد تایید علم اقتصاد است نه منطق و باید از آن جلوگیری کرد.