خاطره تلخی که دوباره جان گرفت
آرمان - همانطور که امروز دیگر همه در جریان آن قرار داریم، چند روز پیش حملات تروریستی در کشور عزیزمان رخ داد و در نتیجه عدهای از مردم عزیز و بیگناه کشورمان بر اثر این حملات تروریستی شهید و زخمی شدند. در چند روز گذشته همچنان شاهد تحلیلهای گوناگونی از علل وقوع این حادثه بودیم. چه از داخل و چه از خارج، از هر طیف و گروه و دستهای تحلیل خود را در اینباره ارائه کردهاند. در نتیجه بنده متاسفانه بر آن شدم که این شعر را با خودم تکرارکنم: «یادم باشد، حرفی نزنم که به کسی بر بخورد، نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد، راهی نروم که بیراه باشد، خطی ننویسم که آزار دهد کسی را، یادم باشد که روز و روزگار خوش است، همه چیزروبهراه و بر وفق مراد است و خوب، تنها دل ما دل نیست، آره». ترور واژه نازيبايي است كه در معنا عمري به درازاي همه دورانهاي تاريخ و تمام آئينها و كشورها دارد. اينك خاطره تاريخي نهچندان دور ما از اين واژه دوباره جان گرفت. تروريسم كه در ادبيات سياسي بهعنوان ناپاكترين روش سركوب گروهي مخالف است و كار آن ايجاد خوف و به وجودآوردن حس ناامني و سوءقصد به مردم عادي وتخريب و خشونت است، دوباره به خود جرات عرضاندام داده است. ايران من بارها داغدار و سوگوار جنايات تروريستی بوده است اما هميشه سربلند از هر تهديدي، شاهد دليري و رشادت و منطق و احساس وظيفه مردمي بوده كه براي ايران ايستادهاند. بدون تردید ما باری دیگر از این آزمون سربلند بیرون خواهیم آمد و اینبار نیز در برابر تمام این تهدیدها ایستاده و آتش را به گلستان تبدیل میکنیم.
