آیا میتوانیم زمان مرگ خود را حدس بزنیم؟
به گزارش آرمان ملی آنلاین؛ یک مطالعه جدید نشان میدهد پیشبینی افراد مسن درباره طول عمرشان آنقدرها هم بیدقت نیست؛ هرچند بسیاری از آنها در یک مورد مهم اشتباه میکنند: معمولاً زمان باقیمانده عمرشان را کمتر از واقعیت تخمین میزنند.
اگر از فردی بپرسیم «فکر میکنی تا چند سالگی زندگی خواهی کرد؟»، پاسخ او ممکن است بیشتر از آنچه تصور میکند معنا داشته باشد. پژوهشگران با بررسی وضعیت سالمندان ژاپنی در یک دوره ۲۸ ساله دریافتند افرادی که انتظار داشتند سالهای بیشتری زنده بمانند، در بسیاری از موارد واقعاً طول عمر بیشتری داشتند.
با این حال، یک خطای قابلتوجه در پیشبینیها دیده شد: بسیاری از افراد، عمر خود را کمتر از میزان واقعی تخمین زده بودند. در میان شرکتکنندگانی که سرنوشت نهایی آنها قابل تعیین بود، حدود ۵۹ درصد بیشتر از طول عمری که خودشان پیشبینی کرده بودند زندگی کردند.
این پژوهش به سرپرستی شوهی اوکاماتو، دانشمند علوم اجتماعی از دانشگاه تسوکوبا، بر اساس دادههای «مطالعه پویایی سالمندی و سلامت ژاپن» انجام شد؛ یک بررسی ملی که وضعیت افراد ۶۰ ساله و بالاتر را در سراسر ژاپن دنبال میکند. در سال ۱۹۹۶، از ۲۴۴۷ شرکتکننده پرسیده شد انتظار دارند تا چه سنی زندگی کنند. ۳۹۳ نفر پاسخ دادند که نمیدانند و ۲۰۵۴ نفر دیگر عددی بین ۶۳ تا ۱۲۰ سال را انتخاب کردند.
در ۲۸ سال بعد، ۱۵۱۴ نفر از افرادی که برای طول عمر خود تخمین ارائه کرده بودند، درگذشتند. حدود ۹۸ درصد تاریخهای مرگ از طریق سوابق رسمی اقامت یا گزارش اعضای خانواده قابل تأیید بود؛ بنابراین پژوهشگران توانستند پیشبینی افراد را با طول عمر واقعی آنها مقایسه کنند.
نتایج نشان داد هرچه افراد انتظار داشتند سالهای بیشتری در پیش داشته باشند، به طور کلی نیز مدت بیشتری زنده ماندند. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی و اجتماعی و شرایط مرتبط با سلامت همچنان وجود داشت.
اما آیا صرفاً انتظار داشتن برای یک زندگی طولانیتر میتواند باعث افزایش طول عمر شود؟ پژوهشگران تأکید میکنند این مطالعه نمیتواند چنین نتیجهای بگیرد. ممکن است افراد از وضعیت سلامت، عادات زندگی یا سابقه خانوادگی خود اطلاعاتی داشته باشند که هم پیشبینی آنها و هم طول عمر واقعیشان را تحت تأثیر قرار دهد. برای مثال، فردی که احساس سلامت بیشتری دارد ممکن است انتظار داشته باشد عمر طولانیتری داشته باشد و در عین حال واقعاً نیز بیشتر زندگی کند.
پیشبینیها نیز به هیچ وجه شبیه یک «شمارش معکوس» شخصی و دقیق نبودند. در مدل آماری پژوهشگران، هر یک سال افزایش در طول عمر مورد انتظار، تنها با حدود ۰.۱۲ سال افزایش در طول عمر برآوردشده همراه بود. تفاوتهایی نیز میان گروههای مختلف دیده شد. زنان و افرادی که سالهای تحصیل بیشتری داشتند، بیشتر احتمال داشت از پیشبینی خود فراتر بروند. در مقابل، افرادی که وضعیت سلامت نامطلوبتری داشتند، کمتر از تخمین اولیه خود عبور میکردند.
چرا عدد ۸۰ اهمیت داشت؟
یکی از نکات جالب مطالعه این بود که بسیاری از شرکتکنندگان سن ۸۰ سالگی را بهعنوان طول عمر مورد انتظار خود انتخاب کرده بودند. این عدد تقریباً با میانگین امید به زندگی ژاپنیها در سال ۱۹۹۶ مطابقت داشت و احتمال میرود برخی افراد پیشبینی خود را بر اساس همین عدد آشنا انجام داده باشند.
اما امید به زندگی هنگام تولد با امید به زندگی باقیمانده برای فردی که به سالمندی رسیده، یکسان نیست. فردی که تا ۷۰ سالگی زنده مانده، از بسیاری از خطرهای مرگ در سنین پایین عبور کرده است؛ بنابراین تخمین طول عمر بر اساس سن و جنسیت فعلی میتواند اطلاعات دقیقتری ارائه دهد. با این حال، پژوهشگران نمیگویند انتخاب عدد ۸۰ بهطور قطعی علت خطای پیشبینیها بوده است.
تحصیلات نیز نکته جالب دیگری را نشان داد. افراد تحصیلکردهتر کمتر سنهایی مانند ۷۵، ۸۰ یا ۸۵ را انتخاب میکردند و پاسخهای دقیقتر و غیررُند میدادند؛ اما این موضوع لزوماً به پیشبینی دقیقتر منجر نمیشد و آنها نیز اغلب طول عمر خود را کمتر از واقعیت تخمین میزدند.
اشتباه در پیشبینی طول عمر چه پیامدی دارد؟
تخمین نادرست طول عمر فقط یک کنجکاوی درباره آینده نیست و میتواند پیامدهای مالی داشته باشد. پژوهشگران هشدار میدهند کمبرآورد کردن طول عمر ممکن است باعث شود فرد برای دوران بازنشستگی پول کافی کنار نگذارد، در حالی که برآورد بیش از حد میتواند به صرفهجویی غیرضروری و حتی فقر منجر شود.
به همین دلیل، ارائه اطلاعات دقیقتر درباره امید به زندگی باقیمانده بر اساس سن و جنسیت میتواند به افراد در تصمیمگیریهای مالی کمک کند.
در نهایت، این یافتهها نشان نمیدهند که انسان میتواند صرفاً با انتظار داشتن برای زندگی طولانیتر، عمر خود را افزایش دهد. با این حال، پیشبینی ما از آینده ممکن است بازتابی از چیزهایی باشد که آگاهانه یا ناخودآگاه درباره سلامت، سبک زندگی و شرایط خود میدانیم.
و شاید مهمترین نکته این باشد که بسیاری از شرکتکنندگان، یک احتمال مهم را دستکم گرفته بودند: اینکه آینده آنها میتواند طولانیتر از چیزی باشد که تصور میکردند.
