در این حالت، مکانیسمهای تنظیم حرارت بدن مانند تعریق، قادر به خنک کردن بدن نیستند و دمای مرکزی بدن به سرعت بالا میرود. اگر دمای بدن به ۴۰ درجه سانتیگراد یا بالاتر برسد، گرمازدگی میتواند به یک اورژانس پزشکی تبدیل شود.
علائم گرمازدگی شامل دمای بالای بدن، سردرد شدید، سرگیجه، تهوع و استفراغ، تپش قلب، تنفس سریع، گرفتگی عضلات، پوست خشک و داغ، و در موارد شدید، گیجی، تشنج یا بیهوشی است. در مراحل اولیه ممکن است فقط احساس خستگی و تشنگی شدید وجود داشته باشد.
نوزادان و کودکان، سالمندان بالای ۶۵ سال، زنان باردار، بیماران قلبی و عروقی، دیابتیها، و افرادی که داروهای خاص مانند دیورتیکها یا بتابلوکرها مصرف میکنند، بیشتر در معرض خطر هستند.
در صورت مشاهده علائم، فرد باید فوراً به مکان خنک منتقل شود، با پارچه مرطوب خنک شود. نوشیدن مایعات خنک (در صورت هوشیاری) و تماس فوری با اورژانس ضروری است. تأخیر در درمان میتواند منجر به آسیب دائمی به مغز، قلب، کلیهها و حتی مرگ شود.
پیشگیری از گرمازدگی سادهتر از درمان آن است. نوشیدن آب کافی، پرهیز از فعالیت در ساعات اوج گرما (۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر)، استفاده از لباسهای روشن و گشاد، ماندن در محیطهای دارای تهویه، و استفاده از کلاه و عینک آفتابی از مهمترین اقدامات پیشگیرانه هستند. همچنین توصیه میشود در روزهای گرم، وعدههای غذایی سبک و کمحجم مصرف شود.
گرمازدگی یک وضعیت اورژانسی اما قابل پیشگیری است. آگاهی از علائم و رعایت نکات ایمنی میتواند جان بسیاری را نجات دهد. در فصل تابستان، توجه به پیشبینی وضعیت آبوهوا و برنامهریزی فعالیتها بر اساس آن، یک ضرورت است.