به گزارش آرمان ملی آنلاین، «لیزا دامور»، یک روانشناس در ادامه سه روش برای کمک به نوجوانان برای ایجاد تابآوری ارائه کرده است:
وقتی اوضاع نامساعد میشود، در برابر وسوسهی دخالت کردن و حل مشکلاتِ نوجوانتان به طور مستقیم، مقاومت کنید. در عوض با تشویق او به حل مسئله با تلاش خودش، اعتماد به نفس او را تقویت کنید.
وقتی با مشکلی مواجه میشوند، چه یک مسئلهی ریاضی پیچیده باشد، چه یک مشکل دوستی یا سوءتفاهم با یک بزرگسال، با پرسیدن سوالاتی مانند اینکه «فکر میکنی چه کاری میتوانی انجام دهی؟» یا «قبلاً چه کاری انجام دادهای؟» آنها را راهنمایی کنید.
با این کار، باور خود را مبنی بر اینکه آنها قادر به مدیریت چالشهای زندگی هستند به آنها منتقل میکنید و به آنها یادآوری میکنید که میتوانند از خلاقیت خود برای یافتن راهحلها استفاده کنند.
زندگی سهم خود را از ناامیدیها دارد و یادگیری مدیریتِ ناامیدی، بخش مهمی از تابآوری است.
وقتی چیزی آنطور که نوجوان شما امیدوار بود پیش نمیرود، مثلاً از یک تیم ورزشی کنار گذاشته شده یا شغل مورد نظر خود را به دست نیاورده است، او را تشویق کنید که به جای تلاش برای نادیده گرفتن ناامیدی، آن را بپذیرد.
به آنها بیاموزید که احساسات خود را ابراز کنند. در مورد آنچه میتوانند از این تجربه بیاموزند تأمل کنید و سپس بر آنچه در آینده پیش رو است، تمرکز کنید. توانایی پذیرش ناامیدی در حین حرکت به جلو، یک عنصر کلیدی در تابآوری است.
به گزارش سایت اطلاع رسانی «یونیسف»، تابآوری خود به خود اتفاق نمیافتد. این عنصر بر پایه عادات خوبی بنا شده است که نوجوانان را قوی، متعادل و آماده برای مقابله با چالشهای زندگی نگه میدارد.
خواب کافی، تغذیه خوب، فعالیت بدنی و پرورش روابط نزدیک، بازگشت به زندگی عادی را برای نوجوانان ممکن میسازد.
به یاد داشته باشید، بزرگسالان نیز باید از عناصر سازنده تابآوری خود محافظت کنند. مراقبت خوب از خودمان، الگوهایی از عادات سالم برای نوجوانانمان است و به ما کمک میکند تا در مواجهه با دوران سخت، حضور آرام و ثابتی داشته باشیم که نوجوانانمان به آن نیاز دارند.