کمند امیرسلیمانی: هنوز امید دارم صدای زندگی جای انفجار‌ها را بگیرد

کمند امیرسلیمانی از درد عمیق خود برای روز‌های پرآشوب وطن گفت؛ از سنگینی روز‌های جنگ بر قلبش نوشت و با وجود درد و ناامنی، بر امیدش برای بازگشت آرامش به وطن تأکید کرد.
«این روز‌ها قلبم سنگین‌تر از همیشه می‌تپد. هر صدای انفجار، هر خبر تلخ، انگار تکه‌ای از جانم را با خودش می‌برد. وطن فقط یک تکه خاک نیست؛ خاطره‌هایمان است، خنده‌هایمان است، آدم‌هایی است که دوستشان داریم. 

حالا دیدن اینکه این همه زیبایی زیر سایه‌ی جنگ و ویرانی دارد کمرنگ می‌شود، چیزی نیست که بشود راحت تحملش کرد.

دردناک است که آدم احساس کند جایی که همیشه پناهش بوده، دیگر امن نیست. دردناک است که آینده‌ای که در ذهنمان ساخته بودیم، حالا لرزان و نامطمئن شده. اما با تمام این غم، هنوز چیزی در دلم خاموش نشده... امید. امید به اینکه این روز‌های تاریک تمام می‌شوند، امید به اینکه دوباره آرامش برمی‌گردد، امید. امید به اینکه این روز‌های جنگ تموم می‌شه امید به اینکه دوباره آرامش برمی‌گرده. امید به اینکه وطنم دوباره نفس می‌کشد. 

من ناراحتم... خیلی بیشتر از چیزی که بشود در کلمات جا داد. اما هنوز به فردایی فکر می‌کنم که در آن، صدای زندگی جای صدای جنگ وارده را بگیرد.