زمانیکه موادمعدنی در دستگاه ادراری جمع میشوند و کریستالهایی ایجاد میکنند که بهصورت تودهای شبیه سنگریزه درمیآیند، سنگکلیه تشکیل میشود. سنگکلیه ممکن است کوچک و غیرقابل توجه باشد، اما در برخی موارد میتواند به اندازه یک نخود رشد کند و باعث درد شدید شود. در بدترین موارد، درد به اندازهای شدید است که شاید نیاز به جراحی داشته باشید. از هر ۱۰ نفر، یک نفر در مقطعی از زندگی خود دچار سنگکلیه میشود. یک متخصص اورولوژی گفت: افزایش تشخیص سنگکلیه نشاندهنده افزایش موارد چاقی، دیابت و فشارخون است. درحالیکه سنگکلیه قابل درمان است، اکثریت قریب به اتفاق بیماران تا زمانیکه علائمی مانند درد یا ادرار خونی نداشته باشند، نمیدانند که سنگکلیه دارند. به گفته این متخصص، چهار نوع اصلی سنگکلیه وجود دارد: سنگهای کلسیمی که شامل دو زیرگروه هستند: سنگهای اگزالات کلسیمی و سنگهای فسفات کلسیمی. اگزالات یک ماده طبیعی است که در بسیاری از غذاها از جمله اسفناج، چغندر، بادام و محصولات سویا یافت میشود. سنگهای اسیداوریکی میتوانند زمانی تشکیل شوند که اسید بیش از حد در ادرار وجود داشته باشد که میتواند ناشی از خوردن بیش از حد ماهی، صدف، مرغ و گوشت (بهخصوص جگر) باشد که دارای سطوح بالایی از پورین هستند. نوشیدن آب کافی، کاهش مصرف غذاهای حاوی پورین و حفظ یک رژیم غذایی سالم بهطورکلی میتواند به جلوگیری از سنگهای اسید اوریکی کمک کند. در حالیکه هر نوع سنگکلیه منحصربهفرد است، توصیههایی وجود دارد که میتواند به جلوگیری از تشکیل آنها کمک کند. اصلیترین کار هیدراتاسیون است. بهطورکلی نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب و مایعات در روز از جمله قهوه، چای و آبمیوه توصیه میشود. رژیم غذایی DASH برای جلوگیری از افزایش فشارخون نیز میتواند خطر ابتلا به سنگکلیه را کاهش دهد. رژیم DASH سرشار از سبزیجات، میوهها و غلات کامل است همچنین مصرف محصولات لبنی و گوشتهای چرب که اسیدیتر هستند را محدود میکند. بهتر است از مصرف نمک اضافی که میتواند کلسیم را وارد ادرار کند، خودداری کنید. میزان توصیه شده مصرف روزانه کلسیم برای بزرگسالان ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ میلیگرم است که بستگی به سن و جنس فرد دارد. همچنین توصیههای بینالمللی تاکید میکنند که مصرف سدیم کمتر از ۲۳۰۰ میلیگرم در روز باشد. همه افراد مبتلا به سنگکلیه به متخصص نیاز ندارند اما اگر سنگ بزرگ است یا در محل دشواری قرار دارد یا سنگهای متعدد و عودکننده وجود دارد، ممکن است به مراجعه به متخصص اورولوژی نیاز داشته باشید.