آرمان ملی- بیتا ناصر: رشد و توسعه دستاورد‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، از چند سال پیش جامعه بشری را با یک پرسش اساسی مواجه کرده است: «این دستاورد به کمک ما می‌آید یا جای را برای ما تنگ خواهد کرد؟» تا امروز این سوال در مشاغل مختلف به کرات مطرح شده، تا جایی که حتی راننده تاکسی‌ها هم نگران‌اند هوش مصنوعی منبع درآمدشان را از آنها بگیرد! در این میان، تولیدات ادبی نیز از مشغله پرسش به این سوال، فارغ نبوده‌اند.

 به یاد داشته باشیم که اگر پروژه ایمپلنت (کاشت) مغزی (آنچه ایلان ماسک پیشتر مدعی آن شده بود) روی انسان (فراتر از درمان فلجی یا نابینایی باشد که امروزه مطرح است) اجرا و آزمایش شود، و این پدیده نه تنها بر حافظه، تحلیل و نیروی شناختی انسان، بلکه بتواند ظرفیت شناختی حیوانات را هم افزایش دهد، آنگاه دیگری غیر انسانی نیز، از حالت گنگ و صامت، به حالتی در مقام پدیده‌ای اهل شناخت و هوشمندی تبدیل می‌شود و دیگر مسأله به کلی شگفت انگیز و پیش‌بینی ناپذیر خواهد شد. 

واپسین رمانِ منتشرشده حمید امجد را که دست می‌گیری، از همان نخستین مواجهه آن شور نوستالژی‌گرایی و تاریخ‌مندی و بومی‌نویسی‌اش مثل مه که لفافی می‌شود روی همه چیز، وجودت را مالامال از شوقی غریب می‌کند؛ روایتی قصه‌گو با همان مولفه‌های ادبیات و نثر خوش‌خوان و روایت‌گر امجد که تو گویی بر پرده‌ی سینمایی روباز، مشرف به خانه‌هایی با نمای آجربهمنی و تک و توک شیروانی‌های قرمز، چنار‌ها و کاج‌های برافراشته، حوض‌های فیروزه‌ای و قفس مرغ عشق‌ها آویخته بر دیوار‌ها دارد روایت می‌شود، مثل اینکه همه چیز نریشن یک فیلم باشد که یک سکانس‌هایی از آن پشت فیلتر لیمویی خوبی گرفته شده است.

آرمان ملی: این روز‌ها چاپ سوم کتاب «گفت‌و‌گو با حافظ» نوشته علیرضا ابراهیمی‌آبیز، از سوی نشر چارکوچه وارد بازار کتاب شده است؛ کتابی که به زندگی، شعر و زمانه شاعر نامدار ایران می‌پردازد و تفاوت اساسی آن با سایر پژوهش‌ها و متون مشابه این است که در قالب گفت‌و‌گو و با تکیه بر سایر منابع پژوهشی انجام شده.

داستان حول دو دوست قدیمی و فوتبالیست حرفه‌ای می‌چرخد که زندگی‌شان در کسری از ثانیه تغییر می‌کند. بالریانو فوئنتس، مهاجمی ستاره که برخلاف تصور دیگران چندان دل‌بسته خود فوتبال نیست، در جریان تمرین با دوست صمیمی‌اش، معروف به «تانک»، برخوردی سنگین دارد.

آرمان ملی: مهدی اخوان‌ثالث (۱۳۰۶-۱۳۶۹) متخلص به م. امید، اصلی‌ترین پیرو نیمایوشیج و از بزرگترین شاعران معاصر ایران است. در آثار او، اشعاری وجود دارد که می‌توان آنها را به‌مثابه نقاط عطف در کارنامه شاعری‌اش برشمرد؛ آثاری، چون: «خان هشتم»، «زمستان»، «آخر شاهنامه»، «کتیبه»، «باغ بی‌برگی» و البته «قصه شهر سنگستان» که از بلندترین و مهم‌ترین شعر‌های روایی اوست؛ آمیزه‌ای از اسطوره، تاریخ، حماسه و وضعیت معاصر ایران. این شعر اولین بار درسال ۱۳۳۸ و در مجموعه‌ی «از آخر شاهنامه» به انتشار رسید و بلافاصله مورد توجه خاص و عام قرار گرفت. محمد آزرم، شاعر، منتقد و نظریه‌پرداز مقاله‌ای را درخصوص این شعر به رشته تحریر در آورده که در سالمرگ تولد اخوان، به انتشار می‌رسد.

آرمان ملی- فاطیما احمدی: غزاله بزرگ‌زاده، نویسنده و شاعری است که در یک دهه گذشته با مسیری پیوسته، از دنیای اشعار تا رمان‌های بلند، صدایی متمایز در ادبیات داستانی معاصر ایران پدید آورده است.

ادبیات، برخلاف تاریخ، به دنبال پیروزی نیست؛ به دنبال حقیقت انسان است.

آرمان ملی: برخلاف تصور عموم، کارنامه‌ی یک مترجم ادبی تنها با کیفیت ترجمه‌هایش سنجیده نمی‌شود؛ بلکه عوامل مختلفی، از جمله انتخاب‌هایش در ترجمه و تاثیرگذاری مجموعه‌ی ترجمه‌هایش بر جریان‌های ادبی باید در این سنجش، مورد نظر قرار گیرند.

داستان کوتاه «نان» را با یک پرسش آغاز میکنم آیا زبان میتواند حقیقتِ رنج را بازنمایی کند؟ داستان با یک فضای به شدت دوگانه شروع میشود. ساعت دونیم شب (زمانی بین بیداری و خواب یا حقیقت و رویا است) مواجه زن و شوهر در آشپزخانه فضایی که در این داستان میتواند به عرصه کشمکش میان حقیقت عریان و دروغ مصلحت آمیز بدل شود.