گفت‌وگوی ملی؛ چرا و چگونه

آرمان - گفت‌وگوی ملی ایده‌ای بود که در سال‌های گذشته نیز مطرح شد و به درستی راهگشای بسیاری از چالش‌های کشور قلمداد می‌شود. به‌خصوص در شرایط کنونی که با تحریم‌های شدید اقتصادی مواجهیم و به تبع آن نارضایتی‌هایی که در اثر سخت شدن زندگی و معیشت مردم به‌وجود آمده است. یعنی به‌واسطه برخی تصمیماتی که گرفته شده و فشارهای آمریکا منجر به سخت شدن وضعیت اقتصادی مردم شده است. ارزش پول ملی کاهش پیدا کرده و این مساله در میدان عملیات و خارج از کاغذ این نتیجه را درپی داشته که میلیون‌ها نفر از افراد زیر خط فقر رفتند. چرا که درآمدهای آنها به شدت کاهش یافته است. حال پرسش این است که آیا می‌توان این نارضایتی را با گفت‌وگوی ملی رفع کرد؟ به‌نظر می‌رسد که اگر این مساله صرفا شعار نباشد و مسئولان در اهمیت دادن به گفت‌وگوی ملی اهتمام جدی داشته باشند و به گفت‌وگوی ملی اهمیت داده، از همه جریانات سیاسی دعوت کنند، قاعدتا گفت‌وگوی ملی مسیری خواهد بود که جامعه را به سوی تصمیمات درست رهنمون کند. اگر صرفا با جریان راست گفت‌وگو شود که شما درانتخابات آینده تایید صلاحیت‌ها را یکسویه انجام ندهید و اگر کسی فسادی داشت تایید صلاحیت نشود و درغیر این صورت افرادی که وابسته به جریان اصلاح‌طلب هستند هم باید تایید و وارد انتخابات شوند، آیا همه چیز تمام شده و گفت‌وگوی ملی توانسته نارضایتی‌ها را حل کند؟ تردیدی نیست که در این صورت، نارضایتی‌ها به طور کامل حل نخواهد شد، اما به سهم خود بستر لازم برای رفع نارضایتی‌ها پاسخ به مطالبات مردم است. حتما اگر تمام جریانات سیاسی بتوانند در فضای سیاسی و سیاست‌ورزی با همه نحله‌های فکری حضور داشته باشند، دغدغه سیاسی کشور تا حد زیادی حل و فصل خواهد شد. بسیاری از معلمان، کارگران و سیاسیون دچار مشکل هستند که اگر با رویکردی مشفقانه گشایشی در این زمینه اتفاق افتد، به طور طبیعی فضای سیاسی کشور آرامش بیشتری پیدا خواهد کرد و مردم نیز به آینده امیدوارتر می‌شوند. در ادامه گفت‌وگوی ملی، طرفین حتما باید به نظرات منطقی و کارشناسانه درخصوص منافع ملی تن دهند. در این صورت است که گفت‌وگوی ملی موثر خواهد بود و باعث رضایتمندی مردم می‌شود. از طرف دیگر صداوسیما با رویکردی که در پیش گرفته و صرفا به حمایت از یک جریان سیاسی می‌پردازد و منعکس کننده نظرات آنهاست، نمی‌تواند گفت‌وگوی ملی را پیگیری کرده و یا به عنوان سمبل گفت‌وگوی ملی، تاثیرگذار باشد. چراکه ظاهرا صداوسیما در اختیار یک جریان سیاسی است که در اقلیت قرار دارد. تاکید می‌توان کرد که با چنین رویکردهایی گفت‌وگوی ملی محقق نخواهد شد بلکه زمانی اتفاق می‌افتد که منتقدان به رسمیت شناخته شوند؛ منتقدانی که به منافع ملی فکر می‌کنند و برانداز نیستند.