ادامه روند بلاتکلیفی به نفع کشور نیست

آرمان - قابل پیش‌بینی بود که ایران سعی می‌کند در مورد FATF عجله‌‌‌ای به خرج ندهد و پیوستن یا نپیوستن به گروه ویژه اقدام مالی مشترک را با نوعی روند سیاسی توام کند که در مذاکرات با اروپا به نتیجه‌ای برسد. البته به‌نظر می‌رسد با موضع کنونی دولت جایی برای امتیاز‌گیری وجود ندارد و حتی ممکن است امتیازاتی که تا کنون به‌دست آورده‌ایم را نیز از دست بدهیم. در نتیجه کشور به وضعیتی دوقطبی رسیده، اما به‌نظر نمی‌رسد که در افکار عمومی نیز شرایط بدین نحو باشد. به هر حال افکار عمومی به دنبال این هست که وضعیت اقتصاد سامان بگیرد و از این رو بخشی از افکار عمومی موضع دولت را تایید می‌کنند. البته در سمت مقابل نیز جناح‌های خیلی با نفوذی مخالف پیوستن ایران به این لوایح هستند. آنها پیش از این بیشتر کمک‌های ایران را مطرح می‌کردند، اما اکنون از آن مسائل دست کشیده و مطرح می‌کنند که نمی‌توانیم تحریم‌ها را دور بزنیم. در این زمینه باید یادآوری کرد که دولت درگیر و بیش از دیگران نگران فروش نفت و مبادله پول با خارج است و از این رو دنبال پیوستن به FATFاست. مجلس نیز رأی قاطعی به تصویب این لوایح داده، اما بالاخره این بالانس رای‌ها در مجمع به جایی نرسیده که یک طرف غالب شود. حال وقتی معیار دوسوم نیز گذاشته شود نیاز است که یک رأی غالب شود، اما اینطور که مشخص است در کوتاه‌مدت هیچ یک از 2 رأی غالب نخواهد شد و بعید است که هر کدام بتوانند به دو سوم آرا برسند؛ لذا وضعیت بغرنجی است. البته می‌توان از لابه‌لای صحبت‌ها حدس زد که شاید خیلی از اعضای مجمع چشمشان به بیانات رهبری است که شاید ایشان راهگشایی کرده و موضعی خاص اتخاذ کنند. البته به هر ترتیب مقام معظم رهبری تصمیم گرفته‌اند که تا اینجا به این مساله ورودی نداشته باشند و اجازه دهند که نخبگان سیاسی با یکدیگر چالش کنند و ببینند که آیا رأی خاصی غلبه خواهد کرد یا خیر. گرچه نمی‌توان منکر شد که تعداد مخالفان این لوایح دربین صاحبان نفوذ سیاسی کم نیست، اما بالاخره باید به تصمیمی رسید. لذا از اینجا به بعد ادامه روند بلاتکلیفی به نفع کشور نیست و قطعا موجب تلاطم بازار می‌شود. کما اینکه در هفته‌های اخیر نیز همین اتفاق افتاد. ایران باید تکلیف خود را روشن کند که اگر قرار نیست واردFATF شود همه تبعات و مشکلات آن را به جان بخرد که افزایش ناگهانی نرخ دلار، تورم فزاینده و قرار گرفتن در انزوای اقتصادی شدید از تبعات این مساله خواهد بود. کسانی که چندان شیفته حل مشکلات کشور نیستند، وقتی بهانه قابل توجهی در دستشان باشد که ایران لوایح FATF را تایید نکرده، برای اقدامات بعدی خیلی راحت خواهند بود و دیگر در معرض این چالش نیز قرار نخواهند داشت که از تحریم‌های یکسویه آمریکا پیروی می‌کنند، بلکه بهانه‌شان پیروی از گروه ویژه اقدام مالی مشترک خواهد بود. از این جهت نگرانی دولتی‌ها بجا و درست است. فراموش نکنیم که هیچ‌کدام از دولتی‌ها و طرفداران پیوستن به این لوایح مدعی نیستند که با پیوستن به FATF درهای اقتصاد جهانی روی کشور باز خواهد شد و هیچ مشکلی نخواهیم داشت. هیچ‌کس مدعی نیست که تحریم‌ها برداشته می‌شود و آمریکا با ایران از سر سازش در خواهد آمد، اما همانطور که آقای محمدجواد ظریف در مجلس گفت بر عکس این امر کاملا امکان‌پذیر است و بعد از عدم تصویب این لوایح بستن کمربند تحریم دور ایران بسیار آسان‌تر خواهد شد. لذا اگر نمی‌توانیم مشکل را حل کنیم حداقل قرار گرفتن در مشکل را برای طرف مقابل تسهیل نکنیم. امید می‌رود در سال جدید این مساله به راه‌حلی برسد و عقلانیت به دیدگاه‌های یکسویه که نگران وضع سفره مردم نیستند، غلبه کند.