پروپاگاندای آمریکا هیاهو برای هیچ

آرمان - آمریکایی‌ها با وجود تبلیغات فراوانی که داشتند تا اینگونه به جهانیان القا کنند که تحریم‌های سخت و فلج کننده‌ای برای ایران در نظر گرفته‌اند و مهم‌تر از آن این تحریم‌ها تاثیر خود را خواهد گذاشت، اما به لحاظ تحریم اقتصادی موفق نشدند و در جهان به خواسته‌های خود نرسیدند. از این جهت که از طرفی در تحریم نظامی، شورای امنیت و با اتحادیه اروپا به نتیجه مورد نظر نرسیدند و از طرف دیگر مثلث بن‌سلمان، نتانیاهو و ترامپ نیز نتیجه مطلوبی نداد. شورش‌های داخلی در دی ماه سال گذشته نیز که با نادانی برخی در داخل صورت گرفت با سوءاستفاده بیگانگان به‌خصوص آمریکا شکست خورد. آمریکایی‌ها در پروژه ایران هراسی، دلار هراسی و کالا هراسی شکست خوردند و لذا رویکرد خود را تغییر داده و به سمت و سوی پروژه پروپاگاندا یعنی تبلیغ و هیاهو رفتند که این هیاهو نیز برای هیچ است؛ چرا که در همه آن موارد آمریکایی‌ها به بن‌بست خوردند. لذا هر دری را که آمریکا برای فشار بر ایران باز می‌کند بسته می‌شود. آمریکایی‌ها زمانی که آقای شمخانی در کابل بود برای مذاکره با ایران از طریق رئیس‌جمهور افغانستان پیغام فرستادند. سال گذشته نیز در سازمان ملل ترامپ بارها درخواست مذاکره داد که از سوی مقامات ایرانی رد شده بود. ایران در موقعیت ضعیفی قرار ندارد، چرا که اگر اینگونه بود آمریکایی‌ها بارها درخواست مذاکره نمی‌دادند. در واقع باید اذعان کرد آنها به‌ این دلیل که در سایر حوزه‌ها دستاوردی نداشتند به کنفرانس رسیدند که یک عده را علیه ایران جمع کنند تا مثلا علیه ایران اجماع جهانی صورت گیرد. البته لازم به ‌ذکر است که در کنفرانس افراد همفکری می‌کنند که باید برای مساله مورد نظر چه راهکارهایی پیش رو قرار گیرد. حال آمریکایی‌ها به نحوی برعکس عمل کرده‌اند؛ یعنی همه راه‌ها را پیموده و تازه به فکر برگزاری اجلاس و کنفرانس افتاده‌اند. لذا آمریکایی‌ها باید در این کنفرانس این موضوع را مطرح کنند که چرا هر کار می‌کنیم به نتیجه نمی‌رسیم. البته باید اشاره کرد که لابی‌های ضد ایرانی در آمریکا وجود دارد که به شدت فعالند. این لابی‌ها از چندین ماه پیش برای اینکه راهکاری برای اجماع جهانی پیدا کنند کار کردند که آن راهکار تبلیغی است. لذا موسساتی مثل گردهمایی مجمع خاورمیانه اتاق فکری است که دانیل پایپ رئیس آن است، به شدت فعال بودند که به بهانه بزرگداشت هولوکاست افراد پر نفوذ را از آمریکا به لهستان ببرند و در لابی‌های خود خطر ایران را بسیار بزرگ می‌کردند. این جرقه استارتی بود که وزارت امورخارجه آمریکا و دولت این کشور را مجاب کنند که کنفرانس تشکیل دهد تا در آن فعالیت‌های تبلیغاتی خود را انجام دهند. معمولا زمانی که می‌گویند کنفرانس؛ رسانه‌های صهیونیستی و اتاق‌های فکر ضد ایرانی در پشت آن هستند که اگر نمی‌توانند در میدان اقتصاد، فرهنگ و تمدن ایران را زمین بزنند در تصویر بین‌الملل نزد جهانیان ایران را زمین بزنند. اما اگر این تصویر درست از ایران ارائه شود که جمهوری اسلامی نظامی است که در آن انتخابات وجود دارد، دادگاه‌ها فعال و جامعه مدنی پویاست و انتقاد در جامعه وجود دارد و اقتصاد کار می‌کند و با وجود تحریم و فقر مردم زندگی می‌کنند؛ جمهوری اسلامی به عنوان الگویی در منطقه شناخته خواهد شد که همه می‌توانند از مدل حکومتی آن الگو بگیرند.