نبود تناسب بین بودجه۹۸ و جنگ اقتصادی

آرمان - به‌نظر می‌رسد دستگاه‌هایی که از بودجه سال 98 اعلام نارضایتی می‌کنند اساسا جنگ اقتصادی را فراموش کرده و متوجه نیستند که با توجه به تحریم‌های آمریکا چه امری در حال رخ دادن است. بعضی‌ها نیز فکر می‌کنند که اگر کلا ارتباطمان را با خارج قطع کنیم همه چیز عالی می‌شود و از این جهت دائم به معیشت مردم اشاره می‌کنند. لذا نوعی تضاد در میان برخی مسئولان اتفاق افتاده که درصددند با نمایش انقلابی‌گری با دیگران درگیر شویم، برجام را از بین ببریم و FATF را تصویب نکنیم و به نظرشان با این کارها معیشت مردم بهتر شده، حقوق بازنشسته‌ها بالا خواهد آمد و... اما در جریان نیستند که دولت باید دخلی داشته باشد که بتواند بر مبنای آن خرج کند. البته خود سازمان برنامه و بودجه نیز خیلی متوجه جنگ اقتصادی نیست، چرا که بودجه امسال متورم‌تر از بودجه سال گذشته است. فروش نفت که بخشی از بودجه بدان وابسته است به‌دلیل قیمت پایین در بودجه نیز پایین‌تر در نظر گرفته شده و پیش‌بینی می‌شود که قیمتش پایین‌تر نیز بیاید. این در شرایطی است که دولت و سایر مسئولان فقط وعده بهتر شدن می‌دهند. در حالی که در شرایط جنگ اقتصادی نباید اینگونه وعده‌ها از زبان مسئولان گفته شود و ایجاد توقع نماید. وقتی می‌گوییم جنگ اقتصادی، بدین معناست که درگیر هستیم، لذا درآمدهای‌مان کمتر و مشکلات‌مان بیشتر می‌شود. گرچه شاید عده‌ای باور ندارند که جنگ اقتصادی پیش‌رو داریم و گویا فکر می‌کنند که پشت کتاب چیز دیگری نوشته شده است. آنچه که مشاهده می‌شود و مقام معظم رهبری نیز بدان اشاره داشته‌اند، این است که در جنگ اقتصادی بسر می‌بریم. عملا نیز می‌بینیم که در حال حاضر محدودیت‌های زیادی برکشور عارض شده و خیلی از کشورهای اروپایی نیز ارتباط خود را با ایران قطع کرده‌اند. یقینا آمریکا نیز برخورد سختگیرانه‌تری خواهد داشت؛ از این رو نیز چندان نمی‌توان به اروپا دل بست. از طرف دیگر چین و روسیه نیز خود اذعان داشته‌اند که اگر FATF توسط ایران تصویب نشود، نمی‌توانند با کشورمان ارتباط بانکی برقرار کنند. از این جهت باید سازمان برنامه و رئیس‌جمهور بودجه را ریاضتی‌تر می‌بستند. البته دولت نیز مشکل حقوق کارمندان را دارد و بنابراین اگر همه باور دارند که نباید سازش کنیم، باید انقلابی عمل کنیم و با تحریم مبارزه کنیم، لازم است بسیج شوند. شاید اگر مدبرانه برخورد کنیم برخی مشکلات تا حدودی حل شود، اما برای برخورد و مبارزه با تحریم‌ها باید خیلی بیش از این به سمت ریاضت برویم. 90درصد بودجه کشور صرف حقوق و مزایای کارکنان می‌شود و برخی سازمان‌ها که گفته می‌شود بودجه‌های ده‌ها هزار میلیاردی می‌گیرند، بیشتر این پول را صرف حقوق کارکنان خود می‌کنند. گرچه افزایش بودجه برخی نهادها توجیهی ندارد، اما اینگونه هم نیست که اگر بودجه آنها قطع شود مشکلات کشور حل و فصل خواهد شد. از این جهت وزیر بهداشت نباید استعفا کند، چرا که همیشه نباید در دوران مسرت و خوشی قرار داشته باشیم بلکه باید چندی نیز در سختی و مشکلات قرار بگیریم تا با گذر از آن به سرمنزل مقصود برسیم. مسئولان نیز به جای اینکه توقع جامعه را بالا ببرند باید متناسب با جنگ اقتصادی، اول خودشان و بعد هم مردم را آماده کنند.