یگانه راه کارآمدی

آرمان - دولت‌های معاصر ایران به طور سنتی و تاریخی، بر نفت تکیه زده‌اند، کارهای خود را با درآمد نفت سامان داده‌اند و ناکارایی‌های خود را با آن پوشانده‌اند. اکنون، با توجه به تقلیل جهانی قیمت نفت، موانع حاد صادرات نفت ایران و نیز سرمایه بین نسلی بودن آن، زمان آن فرارسیده است که دولت به جای نفت، به مردم تکیه زند و از ذخایر دانش، آگاهی، فنون و تجربه آنان بهره گیرد. مردم تنها مشروعیت نیستند، بلکه آنان منشأ آگاهی، دانش و اطلاعاتند. بنابراین نه تنها، دولت مردمسالار حقیقی دولتی است که در اعمال حاکمیت خویش به رأی مردم تکیه کند، بلکه در دنیای امروز دولت کارآمد نیز دولتی است که به دانش، آگاهی و اطلاعات مردم به عنوان سرمایه بنگرد، به آن تکیه زند و از آن به نیکی بهره گیرد. در شرایط فعلی چاره‌ای جز، تغییر ساختار نظام اقتصاد کشور و تجدید نظر و بازنگری در برنامه‌های اقتصادی نیست. همچنین با شرایطی که اکنون اقتصاد جامعه ایران درگیر آن است، بهترین و تخصصی‌ترین کابینه‌ها نیز حداقل در کوتاه مدت تحول اساسی نمی‌توانند ایجاد کنند. دولت مسئولانه و مجدانه بایستی همه ‌اندیشه‌ها را به میدان کشاند و به همه تجربه‌ها فراخوان دهد. بی‌شک بدون مشارکت موثر و واقعی مردم، حل مشکلات حاد اقتصادی کشور، میسور نیست. وزارتخانه‌های این دیار، به‌رغم ظاهرشان به گونه‌ای موثر بر مردمسالاری استوار نیستند و فرآیند مشارکت موثر کارشناسی در تصمیم‌سازی در آنها مختل است. فرآیند مشارکت عمومی را دولت و مجلس، به ویژه تیم اقتصادی دولت باید به نحو شایسته در تصمیم‌سازی تجربه کند. همانطور که اقتصاد مولد آلمان با تغییر سیاست‌های اقتصادی جنگی به سیاست‌های پیشروانه و تولیدمحور از ویرانه‌های جنگ سر برآورد، در ایران نیز، با رقابتی کردن فضای اقتصادی کشور، توجه عملی به رویکردهای صنعتی مدرن و تدوین سیاست‌های داخلی پایدار و مقاوم و... می‌توان این موفقیت را تجربه کرد. در شرایط فعلی، بقای شرافتمندانه کشورها، مستقیما به توانمندی‌اش در علم و تکنولوژی بستگی دارد. لذا دولتمردان از دیدگاه عالمان جوان و سالخورده اقتصاد، بایستی بجد بهره‌های کافی و وافی، بگیرند. عموم صاحب منصبان حکومت، برخلاف قانون اساسی، برخلاف اراده عمومی و توصیه‌های همه بزرگان مبنی بر رعایت صرفه‌جویی و جلوگیری از ریخت و پاش، در تصویب بودجه‌های کشور، سیاستی برخلاف سیاست‌های کلان نظام دایر بر هدایت بودجه به نفع طبقات کم‌درآمد ملت و محرومیت‌زدایی در کشور، نباید گزینش کنند و جلوی میدانداری خواص غیرضرور را، در تاراج منابع خزانه کشور بگیرند. دولت و نمایندگان ملت بایستی همه اهتمام خویش را، در حل مشکلات معیشتی عموم ملت و حل معضلات اقتصادی جامعه به ویژه در بحث تورم، گرانی و بیکاری آحاد مردم مصروف سازند. اقتصاد مقاومتی که همانا مقاومتی پویا در رسیدن به اهداف ملک و ملت است بجد مورد پیگیری قرار گیرد. بی‌تردید توسعه پایدار و متوازن در بخش‌های مختلف جامعه با شناخت عموم پتانسیل‌ها مزیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری از آنها به‌طور عام و با شکل‌گیری توسعه پایدار در منابع حیاتی آب کشور، به طور خاص، امکان‌پذیر است و این وقتی میسر است که ضمن مطالعه پیرامون میزان و نحوه برداشت از آب مناطق، مطالعه لازم جهت حفظ اکوسیستم و تامین آب شرب و کشاورزی استان‌های کشور نیز صورت پذیرد. طرح آمایش سرزمینی هم، نه صرفا با توجه به چند شهر و قطبی نمودن کشور، که باعث تشدید مشکلات کشور گردیده است، بلکه با توجه به استعدادها و قابلیت‌های عموم شهرستان‌ها و استفاده بهینه و تخصیص عادلانه منابع محدود کشور جهت به فعالیت درآوردن پتانسیل‌های بالقوه آنها، صورت پذیرد تا استعدادهای نهفته و عظیم، را در شهرستان‌های کشور، بتوان بارور نمود.