آنچه شهردار پایتخت باید انجام دهد

آرمان - حکم پیروز حناچی برای جلوس بر کرسی شهرداری تهران پس از حواشی زیاد صادر و منتخب شورای شهر پنجم، به طور رسمی عازم ساختمان «بهشت» شد. آقای حناچی متخصص حوزه شهری است و تجربیات خوبی در این زمینه دارد و از سوی دیگر، اشراف خوبی هم بر مسائل و مشکلات پایتخت دارد، از ویژگی‌های یک مدیر در قامت شهردار برخوردار است، اما در اولین قدم باید شورا و دولت و همچنین دست‌اندرکاران مدیریت شهری و نهادهای مختلف به شهردار جدید کمک کنند تا آرامش و ثبات به عرصه مدیریت پایتخت به‌ویژه درون سازمان شهرداری و مجموعه معاونت‌ها و سازمان‌ها بازگردد. شورا و شهردار جدید بر بودجه سال آینده شهر متمرکز شده و بودجه‌ای منطبق بر واقعیات به تصویب برسانند. در ادامه نیز درباره برنامه سوم توسعه پایتخت تمرکز و آن را ساماندهی کنند. انضباط اداری و مالی شهرداری هم باید در اولویت نخست مدیریت شهری قرار گیرد. در کنار این موارد، باید در مدیریت هزینه شهرداری و اولویت‌بندی امور بازنگری صورت گیرد. حقیقت این است که هزینه‌های بی‌مورد همچنان در شهرداری وجود دارد. اصلاح و ساماندهی این هزینه‌ها باعث می‌شود تا منابع محدود شهرداری، در اموری صرف شوند که از اولویت‌های مهم‌تری برخوردار است. تهران نیازمندی‌های فراوانی دارد و از طرفی هم منابع و درآمدهایش محدود است. بنابراین اولویت‌بندی براساس واقعیات، می‌تواند از هدر رفت بودجه و منابع حداقلی شهرداری جلوگیری کند. آنچه اشاره شد مهم‌ترین اقداماتی است که باید در دستور کار مدیریت جدید پایتخت قرار گیرد. کم کردن حاشیه‌ها در شهرداری و شورا و فاصله گرفتن هرچه بیشتر این دو نهاد از فضا و تنش‌های سیاسی موجود در کشور می‌تواند به پیشبرد اهداف و انجام وظایف شورا و شهرداری کمک شایانی داشته باشد. در این راستا مساعدت همه دستگاه‌ها و نهادها به شورا و شهرداری، می‌تواند در اداره بهینه شهر و عموم شهروندان، کمک کند. نکته حائز اهمیت یکدستی اعضای شورای شهر تهران است. هر 21 عضو محترم شورا به دلیل آن‌که از یک لیست واحد و یک جناح سیاسی مشخص به شورای شهر پنجم راه یافته‌اند، باید سعی کنند تا یک صدای واحد از شورا به گوش برسد. اعضای شورا باید بدانند که از شهردار منتخب خود چه می‌خواهند. برنامه را شورا به شهرداری می‌دهد و در این زمینه، تعامل و یک صدایی لازم است. باید اعضای شورای شهر در بین خود حرف‌هایشان را یکی کرده، اولویت‌ها را بر اساس واقعیات موجود دسته‌بندی کنند و توانایی‌های شهرداری را با توجه به بودجه در اختیار این سازمان بسنجند و مطالبه کنند. شورا نیازمند بینشی واقع‌بینانه است تا آن را در برنامه‌ریزی‌ها کوتاه، میان و بلندمدت لحاظ کند. متاسفانه زمان تدوین برنامه توسعه سوم پایتخت سپری شده و شورا از زمان‌بندی خود عقب افتاده است که باید در اسرع وقت جبران شود. اما سوال این است که آیا اعضای شورا می‌توانند بر حواشی به‌وجود آمده در این 15 ماه، از زمان آغاز فعالیت تا کنون فائق آیند؟ پاسخ این است که بله می‌توانند. شورا می‌تواند از این حواشی عبور کند به شرط آن‌که از رفتار واکنشی خارج شده و نقش کنشی ایفا کند. اعضای شورا باید در امور مختلف تصمیم‌گیری کنند و این تصمیمات را با اراده خود جلو ببرند و به رفتارهای واکنشی در مقابل اخبار و رفتار دیگران روی نیاورند و در مقام پاسخگویی برنیایند. شورا باید از فضای مجازی و حواشی که ارتباطی با شهر تهران و امور شهروندی پایتخت ندارد، دور شده و از فضاسازی‌های کاذب که نتیجه‌ای جز به حاشیه رفتن امور اصلی و کلان شهر ندارد، پرهیز کند. شورا باید صرفا بر مشکلات و مسائل اساسی شهر متمرکز شود. باید تاکید کرد که اعضای شورا در جلسات کمیسیون‌ها و نشست‌های غیرعلنی خود، حرف‌هایشان را یک کاسه کنند و سپس بحث‌ها را به صحن علنی بکشانند. این‌که هر سخنی و هر مطلبی در صحن علنی و در تریبون باز شورا مطرح شود، نامش شفافیت نیست. نباید واژه شفافیت با حاشیه‌سازی و جنجال‌های کلامی اشتباه گرفته شود. تصمیم‌گیری‌ها و دخل و خرج شهرداری باید شفاف باشد، اما این‌که هر سخنی و بحثی باید به صورت علنی مطرح شده و مردم هم در جریان همه مباحث قرار داشته باشند، الزامی ندارد و اصولا این حاشیه‌ها و سخنان جنجالی دردی از مردم دوا نمی‌کند و مردم هم به دنبال این امور نیستند. شهروندان کلانشهر تهران، به دنبال عملکرد مثبت و اقداماتی هستند که در بهبود کیفیت زندگی شهری آنها موثر باشد.