آرمان - سفر وزیر امورخارجه بریتانیا به تهران را میتوان از ابعاد مختلفی مورد بررسی قرار داد؛ گرچه مباحث مختلفی نیز از گوشه و کنار در مورد احتمالات و اهداف سفر وی بیان میشود. از این جهت بر اساس گزارش رسانهها میتوان گفت که آقای جرمی هانت در سفر به تهران راجع به تمامی مسائل مربوط به مناسبات ایران و اروپا، تحریمهای آمریکا و... رایزنی داشته است. البته بهنظر نمیرسد یک مسافرت کلی یک روزه چنین ابعاد و اهدافی را شامل شود. بنابر این ممکن است که وزیر خارجه بریتانیا راجع به بسیاری از موضوعات با آقای محمد جواد ظریف صحبت کرده باشد، اما باید اذعان کرد که جرمی هانت احیانا پیشنهادهایی برای هماهنگی ایران با برنامههای اتحادیه اروپا در مقابل تحریم آمریکا را به تهران آورده است. دور از انتظار نیست که در مقابل نیز به روال سابق از دوتابعیتی سخن به میان آمده باشد. از این رو میتوان این موضوعات را هدفی مشخص در نظر گرفت، در حقیقت وزیر خارجه بریتانیا آمد که یک معامله سیاسی و اقتصادی انجام دهد و به کشورش بازگردد. از این جهت به مقامات ایران توصیه میشود که شرایط را درک کنند و از این پیچیدگیهایی که از گسترش روابط ایران و اروپا و سایر کشورها بهوجود آمده، استفاده کنند. تحریمهای اعمالی از سوی ایالات متحده نسبت به ملت ایران جنایتی است که خطر ضربه به اقتصاد ایران را گوشزد کرده است. لذا دولت ایران در این شرایط باید وارد مباحث سازندهای با اروپاییها شود که شاید بخشهایی از آن در مذاکرات جرمی هانت با ظریف تبلور یافته باشد. بهنظر میرسد که برای دور زدن تحریمهای آمریکا و گسترش و تحکیم ارتباطات کشورمان با اروپا باید روابط سازندهتری با آنها داشته باشیم. گرچه معاون وزیر امورخارجه کشورمان در واکنش به سازوکار مالی اروپاییها اظهار کرده بود که آنها ناتوان از ثبت سازوکار مالی جداگانهای هستند، اما خوب است که آقای عباس عراقچی توجه کند که اروپا هم در کار خود محدودیتهایی دارد. وزارت امورخارجه و دولت باید دقت داشته باشند که بحرانی که در نتیجه تحریمهای کنونی ایالات متحده آمریکا بهوجود آمده نه تنها برای ایران بلکه برای اروپاییها نیز سنگین است. در این شرایط نمیتوان از اروپاییها ایراد گرفت یا انتظارات بیش از حد داشت. لذا باید با استحکام روابط با اروپاییها و تاکید بر اشتراکات مخصوصا برجام میتوان در مقابل تحریمهای ظالمانه آمریکاییها ایستاد و آنها را کم اثر کرد. لذا از جمله اقداماتی که میتوان برای همکاری با اروپا انجام داد اینکه باید از اظهارات تنشزا و تفرقهافکنانه بپرهیزیم و موضع مشخص و واحدی در قبال مسائل سیاست خارجی از داخل اعلام شود. نمیشود دولت یک موضع داشته باشد و برخی نهادها مواضع دیگری اتخاذ کنند. اینگونه موضعگیریها بیش از اینکه در جهت تقویت منافع ملی باشد شکاف و اختلاف درونی و نبود مواضع یکسان را نشان میدهد. اکنون که بهواسطه برجام میان اروپا و آمریکا شکاف افتاده آنها درصددند که برای حفظ حاکمیت و جایگاه خودشان مقابل تحریمهای یکجانبه آمریکا بایستند؛ ایران باید از این شرایط تاریخی استفاده کرده و خود را هر چه بیشتر با اروپا نزدیک کند تا آمریکا را به انزوای بینالمللی بکشاند.