آرمان - تحریمهای اخیر ایالات متحده آمریکا در ارتباط با قضاوت سازمان یافته آمریکا در 4 دهه پس از انقلاب اسلامی در ارتباط با ایران شکل و محتوا میپذیرد. ایالات متحده آمریکا در دوره جدید خود پس از روی کارآمدن دونالد ترامپ به سرعت در حال تبدیل کردن ایران از چالش بینالمللی به دشمن بینالمللی است. به عبارت دیگر ایالات متحده آمریکا تلاش دارد زمینههایی را ایجاد کند تا بتواند با شیفت یا جابهجایی پارادایمی معنادار زمینههای تغییر و تحول در نگاه بینالمللی علیه ایران را فراهم سازد. به گونهای که بتواند محدودسازی همکاری بینالمللی با ایران و محاصره منطقهای تهران را فراهم آورد تا بعد از آن وارد دوره فروریزش شود. این شیفت پارادایمی در سطح تحلیل کلان پارادایم، رهبری جهان و گسترش قدرت فرازمینی در بستر ایجاد هژمونی؛ قدرت مرکب بینالمللی را در دستور کار ایالات متحده آمریکا قرار داده است و در ارتباط با ایران خواهان عبور از تحریم به سمت تهدید معطوف به فروریزش درونی با کاتالیزور قدرت برونی است. پادگفتمان ایالات متحده آمریکا از زمان تاسیس تا اواخر قرن بیستم میلادی متکی بر آرزوی بنیانگذاران آمریکا بود. آرزویی که در آن تلاش برای ایجاد هژمونی آمریکایی در سطح بینالمللی و دموکراسی ارشادی با راهنمایی ایالات متحده آمریکا در سطح جهانی مورد توجه بود. اکنون آمریکا گامهای پایانی شکل دادن به این پادگفتمان یا گفتمان برتر بینالمللی خود را در چارچوب آرزوی بنیانگذاران بهزعم خود دنبال میکند تا بتواند با گسترش دموکراسی ارشادی تنبیهی در چارچوب نگرشهای آمریکایی پارادایم رهبری جهان و گسترش قدرت فرازمینی در بستر ایجاد هژمونی مرکب بینالمللی را در آینده دنبال کند. لذا موانع و چالشهای موجود در این حرکت از چالش و مانع به صورت یک تهدید و تبدیل تهدید در قالب معرفی دشمن هدف ایالات متحده آمریکا شکل میگیرد. اینجاست که در سطح مربوط به ایران در سطح خرد تبدیل محدود سازی بینالمللی ایران و محاصره منطقهای تهران به تلاش برای فرو ریزش دولت تهران و تشکیل ستاد مرکزی کنترل دریایی و زمینی جهان در فلات ایران - نوهارتلند- خواهد انجامید. ایالات متحده آمریکا هدف خود را در این مسیر قرار داده است. ایران در مرکزیت نوهارتلند قرار دارد و اگر زمانی پل پیروزی میان شمال و جنوب بود؛ اکنون در معادلات بینالمللی و در زمانه شکلگیری نظم آینده نوین جهانی پل پیروزی میان شرق و غرب است. به همین دلیل در معادلات بینالمللی یا باید موجب یک درگیری گسترده بینالمللی برای ایجاد فضای مناسب جهت گذار از این منطقه جغرافیایی شودیا اینکه در قالب ایجاد یک حرکت معنادار در راستای تعریف تحریمهای شکننده روی آورد. لبههای اصطکاک ایران و آمریکا در حال افزایش است؛ تحریمها فرااقتصادی است و میل به دگرگون سازی دارد. آمریکا اکنون میل دارد به پادگفتمان رویای بزرگ آمریکایی وارد شود. بر اساس این گستره ایجاد شده سعی میکند که قدرت زمینی خود را به مرزهای فرازمینی ارجاع دهد. ایجاد نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا تنها کنترل زمین از فضا نیست بلکه گسترش قدرت آمریکا از زمین به فضا را نیز دربر میگیرد. فلذا باید بگوییم که ایران یکی از گرههای اساسی برای ایالات متحده آمریکا محسوب میشود که حل این گره در گرو یک فضای محدود کننده برای تهران است که بیش از هر حکومت دیگری ادعای مبارزه با ایالات متحده در جهان را دارد و پرچم مبارزه با آمریکا را برافراشته است. اینجاست که باید بگوییم نقطه تزاحم ایران با آمریکا به اصطکاک تبدیل شده است و هر روز که میگذرد این سطوح بااصطکاک بیشتری به یکدیگر فشار میآورند و گسلهای زلزله برانگیز را ایجاد میکنند.