آرمان - پیوستن به FATF یا یکی از لوایح آن یعنی CFT مشکلات کشور را حل نمیکند و هیچکس نیز چنین ادعایی نکرده است. این ادعا ساخته و پرداخته مخالفان دولت است یا بهتر است که «دولت در پنهان» را مطرح کنیم. بیش از 20 سال یعنی از زمان رئیس دولت اصلاحات شروع شد، یک گروهی خارج از دولت شکل گرفت که نام آن دولت در پنهان گذاشته شد. این دولت در پنهان از همان زمان، ابتدا یک گروه بودند و در نهایت گروههای دیگری نیز به آن اضافه شدند. پس از آن به گروههای خودسر تبدیل شدند و در ادامه اتفاقات دیگری هم رخ داد. در حال حاضر نیز همان گروهها فعالیت میکنند اما نام آنها پس از مدتها به دلواپسان تغییر یافته است. این افراد کسانی هستند که نه با شخص آقای روحانی بلکه با تفکر آقای روحانی که همان تفکر توجه به مردم و رأی مردم است، مخالفت میکنند. حتی برخی از لیدرهای این جریان معتقدند که رأی مردم وجاهت ندارد. رأی، اصالت دینی ندارد. اینکه در قانون اساسی کشور آمده و امام خمینی(ره) نیز بر آن تاکید کرده، به این دلیل بوده که خارجیها ساکت شوند. خوشبختانه رهبر معظم انقلاب جملهای را فرمودند و آنها را ساکت کردند ولی این افراد در درون خود همانطور فکر میکنند. رهبر معظم فرمودند که رای، حقالناس است. با این جمله رهبر، دیگر دلواپسان در آن قسمت نتوانستند اقدامی انجام دهند، زیرا سخن رهبر فصلالخطاب است. این مجموعه در حال حاضر هم پول دارد، هم قدرت دارد و هم امکانات گوناگون و متعددی در اختیار آنهاست و هر روز هجمههای جدیدی علیه دولت ایجاد میکنند. هر چقدر هم رهبری میفرمایند که باید دولت را حمایت کرد گوش نمیدهند و هجمههای خود را انتقاد میدانند. در صورتی که بخش مهمی از تفاوت انتقاد با تخریب، در نیت فرد نهفته است. این چگونه انتقادی است که برخی میخواهند دولت را زمین بزنند؟ انتقاد این است که از روی دلسوزی باشد. انتقاد این است که از روی خیرخواهی باشد. انتقاد این است که در آن اصلاح باشد. انتقاد این است که ابتدا خوبیها گفته شود و در لابهلای خوبیها، مشکلات نیز بیان شود. دلواپسان با تخریب شروع میکنند و دولت را تخریب میکنند. در قضیه برجام، هیچکس این موضوع را مطرح نکرد که تمام مشکلات برطرف میشود، اما تندروها، قلب کردن واقعیت را تا جایی ادامه دادند که میگفتند دولت مدعی شده که اگر برجام به نتیجه برسد، تمام مشکلات حل خواهد شد. در حالی که دولت هرگز چنین ادعایی را مطرح نکرد و آنها این گفته را به دولت نسبت دادند. دلواپسان رسانه، روزنامه و سایتهایی در اختیار دارند و علیه دولت فعالیت میکنند. در حال حاضر نیز چون این عده مخالف FATFهستند این بحث را مطرح میکنند که آیا دولت تعهد میدهد که در صورت تصویب لوایح، تمام مشکلات کشور حل میشود. خوشبختانه این بار دکتر ظریف و دولت اعلام کردند که تضمینی وجود ندارد. فقط بر این موضوع تاکید میکنند که اگر ایران به این کارگروه مالی نپیوندد و در داخل کشور این لوایح تصویب نشود، مشکلات کشور افزایش پیدا میکند چه رأی داده شود و چه رأی داده نشود. کسانی که از شفافسازی گریزان هستند با تصویب عضویت ایران در کارگروه ویژه اقدام مالی مخالفت میکنند. گرچه یک سری حق تحفظهایی در مجلس به این لوایح اضافه شد تا کمی از دلواپسی دلواپسان کاسته شود. همچنین بندهایی به آن اضافه شد تا آنها نیز موافق باشند، اما در نهایت رأی موافق ندادند. آقای علی لاریجانی نیز در صحن مجلس، نظر رهبر انقلاب را قرائت کردند و در نهایت امید است که شورای نگهبان نیز آن را تایید کند. بنابراین پیشاپیش باید به مخالفان دولت گفته شود که پیوستن ایران به FATF تمام مشکلات را حل نمیکند بلکه از افزایش مشکلات جلوگیری میکند. همچنین ایران با نپیوستن بهFATF، بهانه جدیدی به دست آمریکا میدهد. در حال حاضر، آمریکا در جهان منزوی است. البته نه در همه ابعاد، بلکه در امر برجام در جهان منزوی شده است و جز دو، سه کشور مرتجع، کشور دیگری سخنان رئیسجمهور آمریکا را نمیپذیرد. آمریکا که در پی منزوی کردن ایران بود، خود منزوی شده است و این از آثار و برکات برجام است. از ابتدا گفته شد که برجام به نفع کشور است و آثار و برکاتی نیز به همراه دارد ولی در عین حال تمام مشکلات را حل نمیکند. بیشتر مشکلات اقتصادی کشور، ساختاری است و مربوط به حال حاضر نیست. بزرگترین مشکل اقتصادی کشور این است که اقتصاد نفتی همچنان وجود دارد. اقتصاد نفتی اقتصاد ناسالم است و میتوان گفت کشور براساس مالیات عادلانه اداره شود.