بازیگر ۳۰ میلیونی دستمزد ۴۰۰ میلیونی می‌خواهد

آرمان - بهمن کامیار کارگردان و تهیه‌کننده سینما معتقد است با اتحاد صنوف سینمایی می‌شود جلوی ورود افراد غیرسینمایی با پول‌های مشکوک به سینما را گرفت.بهمن کامیار کارگردان و تهیه‌کننده سینما در گفت‌و‌گو با مهر درباره ورود پول‌های مشکوک به شبکه نمایش خانگی و سینما گفت: پرداخت‌های بی‌حساب و کتاب در برخی از پروژه‌ها باعث می‌شود هزینه تولید به قدری بالا برود که به جز عده‌ای محدود، بقیه امکان تولید و تهیه فیلم نداشته باشند. از آنجا که برخی دغدغه بازگشت سرمایه ندارند از همین‌رو دستمزدهای آنچنانی می‌پردازند و وقتی شما با چنین مواردی مواجه می‌شوید ناخودآگاه به پول‌ها، دستمزدها و منبع این دستمزدها مشکوک می‌شوید چون هیچ پول تمیز و هدفمندی بدونِ دغدغه بازگشت سرمایه به هیچ بیزینسی وارد نمی‌شود و وقتی بازگشت سرمایه اولویت ندارد نشان می‌دهد که این پول یک ایرادی دارد.وی افزود: البته ما در مقام و منصبی نیستیم که ایراد آن را کشف کنیم ولی منطق و عقل می‌گوید منبع این پول سالم نیست و این پول‌ها دقیقا به سینمایی ضربه می‌زند که می‌خواهد با پول سالم کار کند.کامیار که وکیل نیز است، بیان کرد: گاهی می‌بینیم برای ساخت فیلمی بالای ۱۰ میلیارد تومان هزینه می‌شود که اگر قرار باشد این فیلم ضررده نباشد باید ۶۰ میلیارد تومان بفروشد در حالی که شما اگر حتی فیلمی در حد و اندازه «هزارپا» بسازید و همه امکانات سینمای ایران اعم از پخش، سالن‌ سینما و تبلیغات قدرتمند، بازیگران محبوب و... پشت آن بیایند، فیلم شما در اکران ۱۰ تا ۱۲ هفته‌ای بین ۳۰ تا ۳۵ میلیارد تومان می‌تواند بفروشد که باز هم ضرر است. حال چگونه می‌شود که این ضرر میلیاردی برای کسی اهمیت ندارد؟ این نویسنده و کارگردان سینما درباره افزایش بی‌رویه دستمزد بازیگران نیز گفت: بازیگری که پیش از این برای ایفای نقش در یکی از فیلم‌هایم ۳۰ میلیون تومان گرفته بود، امسال از من ۴۰۰ میلیون تومان می‌خواست. چنین بازیگرانی هم می‌گویند به همان نسبتی که فلان بازیگر دستمزد 300 میلیونی خود را به 900 میلیون تومان افزایش داده است، منی که ۵۰ میلیون تومان می‌گرفتم الان ۲۵۰ میلیون تومان می‌خواهم در حالی که آن بازیگر ۳۰ میلیونی به خود نمی‌گوید که کارش حتی ۵ میلیون تومان هم فروش ندارد. کدام بازیگر در سینمای ایران می‌تواند بگوید من 3 میلیارد تومان فروش دارم و باید یک میلیارد تومان بگیرم؟ همان بازیگری که این روزها یکی از فیلم‌هایش سی میلیارد تومان فروخته، فیلمی دارد که یک میلیارد تومان فروش داشته است، پس این نشان می‌دهد بازیگر به تنهایی تعیین‌کننده فروش نیست.کارگردان «مرداد» اظهار کرد: متاسفانه این روزها شرایط به‌گونه‌ای شده است که باید 60 درصد از هزینه ساخت یک فیلم را به‌عنوان دستمزد به یک یا ۲ بازیگر بدهیم. این چه عدالتی است؟ چه کسی باعث رخ دادن این اتفاق در سینما شده که حالا کار به‌جایی رسیده است که یک یا ۲ بازیگر توقع دارند تا ۶۰ درصد از بودجه یک فیلم به آنها تعلق بگیرد؟ باعث و بانی این قضیه قطعا همان کسانی هستند که پول‌های بی‌حساب و کتاب و شبهه‌دار را وارد این حرفه کردند و فقط خرج کردن این پول‌ها برایشان اهمیت دارد. این امر باعث شده است دفاتر تولید آثار مستقل، فعالیتی نداشته باشند برای مثال ببینید دفاتر سینمایی هر یک امسال چند فیلم تولید کرده‌اند؟ آمار پروانه ساخت‌هایی را که منجر به تولید شده‌اند ببینید که چه کسانی توانستند فیلم بسازند؟ فقط آنهایی که دستشان در جیب دولت است و با بودجه‌های دولتی کار می‌کنند یا آنهایی که با همین افراد محدود با سرمایه‌های مشکوک شراکت دارند، امکان تولید پیدا کرده‌اند.وی با اشاره به اینکه تاکنون هیچ بازیگری از او دستمزد به دلار نخواسته است، گفت: بسیاری از بازیگرانی که دستمزدهای بالایی دارند افرادی هستند که یا خودشان و یا خانواده‌هایشان در خارج از کشور مقیم هستند و ممکن است توقع داشته باشند به دلار یا یورو دستمزد بگیرند چون آنها هم برنامه‌ریزی‌هایی در زندگی دارند و بر اساس هزینه‌کردِ خود در آن کشورها دستمزد می‌خواهند.تهیه‌کننده «سد معبر» ضمن بیان این مطلب که ریشه ورود پول‌های سرگردان شبکه نمایش خانگی است، عنوان کرد: پیش از این بازیگران تنها برای دریافت دستمزدهای بالا در سریال‌های شبکه نمایش خانگی که بعضا کیفیت خوبی هم نداشت، حضور پیدا می‌کردند یعنی به صراحت اعلام می‌کردند که ما در صورتی به شبکه نمایش خانگی می‌آییم که پول خوب به ما بدهید. بازیگری می‌گفت به‌جای حضور سه ماهه در یک سریال شبکه نمایش خانگی می‌توانم در همین مدت ۲ پروژه سینمایی تمام کنم بنابراین شما باید دستمزدی به من بدهید که برابر با دستمزد این ۲ فیلم باشد از طرف دیگر با توجه به اینکه بازگشت سرمایه و سودآوری شبکه نمایش خانگی به نسبت سینما بیشتر است، تهیه‌کنندگان این آثار قانع می‌شدند چنین دستمزدهایی به این بازیگران بدهند اما همین افراد وقتی به سینما می‌آمدند ملاکشان دستمزد شبکه نمایش خانگی بود.کامیار افزود: همین افراد با دست پس می‌زنند و با پا پیش می‌کشند به این صورت که می‌گویند ما دوست نداریم در شبکه نمایش خانگی به ایفای نقش بپردازیم از سوی دیگر اتفاقا دوست دارند به شبکه نمایش خانگی بروند تا دستمزد خود را بالا ببرند چرا که پیش از این در سینما کسی چنین دستمزدهایی به بازیگران نمی‌داد. البته هنوز هم بعید می‌دانم به جز تعداد محدودی کسی چنین پول‌هایی بدهد و وقتی ما با تهیه‌کنندگان قدیمی و کسانی که دغدغه سینما دارند، صحبت می‌کنیم می‌گویند نمی‌دانیم چرا چنین دستمزدهایی پرداخت می‌شود. کسانی دارند سینما را به این سمت می‌کشانند که نه دغدغه سینما دارند و نه کارنامه‌ای در سینما، اما تاثیر مستقیم در روند تولید سینما و دستمزدها می‌گذارند ضمن اینکه وقتی دستمزدها بالا می‌رود عوامل دیگر هم متوقع می‌شوند و می‌گویند ما هم چندبرابر دستمزد پیشین خود را می‌خواهیم.کامیار در پایان با اشاره به اینکه باید اتحاد صنفی وجود داشته باشد تا چنین دستمزدهایی پرداخت نشود، اظهار کرد: نمی‌دانم خانه سینما چقدر می‌تواند در این امر موثر باشد چرا که چنین قراردادهایی خصوصی است و افراد می‌توانند بگویند این یک توافق است و کسی نمی‌تواند من را مجبور کند چقدر بگیرم اما باید بدانیم ورود این پول‌ها و افزایش دستمزد بازیگران خطری برای اصناف سینما است از همین‌رو باید همه دست به دست هم بدهند و مانع این اتفاق شوند. شاید مقررات مالیاتی در این امر دخیل باشد زیرا هنرمندان از معافیت مالیاتی برخوردارند و به همین دلیل برخی از آنها پروایی از انعقاد قراردادهای میلیاردی ندارند.