آرمان - آنها که با حضور و شرکت رئیسجمهور در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مخالفت میکنند، چندان استدلال منطقیای ندارند. فلذا پشت بعضی حرفهایشان کمتر عقلانیت دیده میشود. به خصوص در وضعیتی که اکنون قرار داریم و سازمان ملل یکی از مهمترین تریبونها برای ایران محسوب میشود، بهاضافه اینکه ما اینبار در شرایط کم سابقهای هستیم که غرب در برابر ما نیست و فقط آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان مقابل ما قرار دارند که در اینصورت شرایط بیشتر برای صحبت کردن مهیاست. گذشته از این کدام آدم عاقلی است که وقتی طرف مقابل سعی میکند از همه موقعیتها به نفع خودش بهرهبرداری کند، این حضور را نادیده بگیرد؟ آنهم در صورتیکه حرف حق و جدیای داریم که باید از لحاظ تبلیغاتی روی آن کار شود؟ چنانچه آقای روحانی در نیویورک حاضر نشود، به منزله یک خطای استراتژیک فوقالعاده خواهد بود که به سادگی جبران نمیشود. از طرفی به صورت طبیعی با توجه به آشنایی که آقای روحانی از حساسیت اینگونه تجمعات دارند، خیلی بعید بود که تحت تاثیر حرفهای نامطمئن قرار بگیرند. لذا تصمیم گرفته شده عاقلانه و بجاست. مهمتر از این باید به دنیا نشان دهیم آمریکاییها در وضعیت فعلی که ترامپ رئیسجمهورشان است، کارشان فقط قلدری است که برخلاف رویه بینالمللی است. غیر از مسأله خروج آمریکا از برجام، از توافق پاریس هم که مسأله محیط زیستی بود و بعد از سالیان دراز گفتوگو و رایزنی حاصل شده بود، خارج شد و بعد از آن هم از یونسکو و همینطور موارد دیگری که مطرح بوده و الان هم مطرح است. نشان دادن اینکه اتکای به آمریکاییها نمیتواند برای همه مدتها و زمانها، استقلال کشورها را تامین کند، اهمیت فوقالعادهای دارد. باید به برجام و اینکه ایران نشان داد به آن پایبند است عنایت شود. توجه به این نکته که ایران طبق روال و رویه خود پای قراردادی که امضا کند، میماند و آنان که مدعی توانمندی در دنیا هستند و بیشترین پایبندی را باید نشان دهند، غیر از این عمل کردند. دراینصورت هیچکس نمیتواند به آمریکایی که فعلا ریاست آن با ترامپ است، اعتماد کند. برخلاف آنچه ترامپ دنبال میکرد که طرفهای دیگر قرارداد را دنبال خودش بکشد و البته خیلی هم امیدوار بود که ایران هم بعد از آمریکا از برجام خارج شود ولی این امر تحقق نیافت، به منزله رودست خوردن ترامپ است و آقای روحانی از این رودست خوردن او به راحتی میتواند استفاده کند و به دنیا نشان دهد که اگر وارد مذاکره مجدد با آمریکا نشدیم به این دلیل بود که بعد از سالها شورای امنیت و کشورهای 1+5 همه درگیر شدند تا توافق حاصل شود ولی آمریکا بدون اینکه منطقی داشته باشد از این توافق خارج شده است. این منطق میتواند باعث شود که ایرانهراسی تبدیل به ضد خودش شود. در مجموع اینکه بتوانیم جو جهانی را طوری هدایت کنیم تا نگرانیهای بیخودی که وجود دارد از کشور دور شود، از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. ضمن اینکه میتوان هم به افکار عمومی داخل آمریکا کمک کرد و هم به کشورهایی که با آمریکا مراوده جدی دارند و استقلال برایشان اهمیت دارد، تا به فکر تدبیری بیفتند که این وابستگی را محدود کنند. اما قصد ترامپ از ریاست بر جلسه شورای امنیت سازمان ملل این نیست که بخواهد اعضای شورای امنیت سازمان ملل را در تحریمها علیه کشورمان همراه کند، چون طبیعتا قبل از خارج شدن از برجام و بعد از آن بارها و بارها با این اعضا گفتوگو کرده و همه مخالفت کردهاند و خودش هم میداند که گرچه این موضوع را در دستور کار قرار داده ولی نمیتواند آنها را قانع کند. ترامپ بیشتر دنبال یک شوی تبلیغاتی است و کار خود را به این صورت پیش میبرد. لذا با آن دسته از دوستان که پیشنهاد میدهند آقای روحانی شرکت نکند ولی آقای ظریف حتما شرکت کند، موافقم چون احتمال این وجود دارد که ترامپ یکسری رفتارها از خود نشان دهد که آقای ظریف بتواند مستقیم و راحتتر صحبت کند و این ریسک را هم ندارد که با رفتار غیرمتعارف مواجه شود. هرچند بسیاری از کارشناسان معتقدند به نفع ترامپ نخواهد بود. مهم این است که یک تریبون جدید به وجود خواهد آمد که طبیعتا بیشتر مورد توجه رسانهها قرار دارد و فرصتی است که آقای ظریف یا آقای روحانی با شرکتشان میتوانند از آن به نفع کشور و منافع ملی استفاده کنند.