مقابله با تخریب‌کنندگان؛ آگاهی مردم و صراحت دولت

آرمان - حمله به دولت از جانبی می‌شود که در حقیقت هر گروه یا فرد دیگری هم روی کار باشد همان مواضع تکرار می‌شود. نتایج سیاسی در کشور یکی است و با تغییر افراد عوض نمی‌شود. اینکه افرادی به خاطر انتخابات 1400 دولت را تخریب می‌کنند یا خیر، بحث دیگری است، اما نوع نگاه این افراد به سیاست و دولت در جهت بهبود شرایط کشور و مردم نیست. عمدتا بحث‌ها و تخریب‌ها سیاسی و حذف رقیب است. برای این افراد هم شخص تخریب شونده چندان فرقی نمی‌کند. واقعیت این است که دولت باید فرصت کار کردن و به سرانجام رساندن برنامه‌های خود را داشته باشد و در ضمن کسانی که انتقاد می‌کنند باید راه حل برون رفت از مشکلات را هم ارائه کنند. اینکه مدام گفته شود دولت چرا اینطور یا آنطور عمل می‌کند، مشکلی را حل نمی‌کند. بگویند دولت چه راهکاری داشته باشد تا مسائل و مشکلات برطرف شود. راهکار باید بدهند. ایراد گرفتن و مشکلات را گفتن دوای درد نیست. راه حل باید ارائه شود. اکنون دولت آمریکا با ایران مشکل دارد؛ آنها فرصت طلب هستند، دست به تخریب ایران می‌زنند، به توافقنامه برجام متعهد نبودند، تخریب‌کنندگان دولت باید این مسائل را در نظر داشته باشند که کشور تحت فشار است. آنها تصور می‌کنند با تخریب دولت در نزد مردم عزیز خواهند شد؟ تصور می‌کنم که نیت این افراد خیر نیست، زیرا اگر کسی نیت و هدف خیری داشته باشد، باید راه حل هم ارائه کند نه اینکه دولت را تخریب و در میدان مشکلات رها کنند. از جمله نهادهایی که می‌تواند به دولت کمک کرده و راه حل ارائه کند، مجلس شورای اسلامی است. برای مثال نمایندگان مجلس، قانون بودجه را خودشان تصویب کرده و به دولت داده‌اند. بر اثر اجرای همین قانون بودجه است که بسیاری از مشکلات به‌وجود آمده است. اگر نمایندگان مجلس روش کار مناسبی داشتند می‌توانستند قانون بودجه مناسبی را تصویب کنند، کما اینکه رئیس محترم مجلس هم عنوان کرده بودند که این قانون به درد نمی‌خورد و خوب نیست. بنابراین وقتی قوه‌ای، نهادی یا اشخاصی در به‌وجود آمدن شرایط فعلی نقش بیشتری دارند. انتقاد بیجا نباید داشته باشند. ضمن اینکه به عملکرد آقای حسن روحانی هم انتقاد وارد است، اما نگاه تخریبی نباید داشت. نگاه ما باید انتقادی و در عین حال همراه با راه حل رفع مشکلات باشد در غیر اینصورت انتقادات و تخریب‌ها وجهه شخصی می‌یابد که راهی به حل مشکلات هم باز نمی‌کند و هدف سیاسی است. نکته مهم دیگر این است که اساسا تخریب یک جنبه پوپولیستی هم دارد. یعنی هدفشان توجه دادن مردم به خود است و دلسوز نشان دادن به مشکلات مردم و کشور، اما دلسوزی بدون ارائه راهکار دردی را دوا نمی‌کند. این مساله را نباید فراموش کرد که گروهی از مردم جامعه به دلیل ساده دلی، حرف‌های آنچنانی و قلمبه سلمبه عده‌ای را می‌پذیرند و به وعده‌های این افراد دل می‌بندند که این امر زنگ خطری است برای بازگشت پوپولیست‌های عوام‌فریب به عرصه سیاسی کشور. بهترین راه حل مقابله با این افراد، آگاهی بخشی به توده مردم و هوشیاری مردم است. دولت هم در این شرایط باید حقایق را با صراحت و عریانی با مردم در میان بگذارد و راه حل‌های عبور از این شرایط را هم ارائه کند تا همگان به دولت کمک کنند.