به پیشواز تحریم‌ها رفته‌اند

آرمان - لزوم پیوستن به FATF را یک وقت به عنوان یک بررسی نظری نگاه می‌کنیم و یک وقت هم الزامات بین‌المللی بانک‌ها و کار با سایر بانک‌های دنیا این الزام را می‌آورد که اگر آن را رعایت نکنیم، مشکلاتی در کار، ارتباطات بین‌المللی و بانکی‌مان پیش می‌آید.FATF الان وضعیتی دارد که اگر در همکاری و تصویب مقررات مربوط به آن قرار نگیریم، زنجیره کار با بانک‌های جهانی را دچار مشکل می‌سازد. لذا با توجه به فشار سایر کشورهای بین‌المللی که از جانب تحریم‌های ظالمانه ایالات متحده به ما اعمال می‌شود، نباید کاری کنیم که فشار تعمدی جدیدی به خاطر عدم عضویت در FATF به سایر این فشارها افزوده شود. درواقع این موضوع، جریان مقررات بین‌المللی است و اگر به آن نپیوندیم مشکلات عملیاتی و اجرایی با بانک‌های دنیا پیدا می‌کنیم و اظهارنظرهایی که بعضا موضوع را طور دیگری جلوه می‌دهد، کارشناسی نیست. لذا بهتر است افرادی که در این زمینه تخصص کافی دارند، موضوع را بررسی کنند تا ما هوشیارانه نسبت به آن تصمیم‌گیری کنیم. البته تحریم‌های ایالات متحده یکجانبه از طرف خود آمریکا و کشورهایی است که آمریکا آنها را تحت فشار قرار می‌دهد. آنها اقدامات خصمانه خود را علیه ما اعمال می‌کنند و موضوع پیوستن به FATF مانع اعمال آن تحریم‌ها نمی‌شود ولی اگر این توافق را نداشته باشیم، موجب می‌شود که علاوه بر تحریم‌های آمریکا، یکسری مقررات عمومی جهان هم برای ما محدودیت ایجاد کند که آن وقت فشارها مضاعف خواهد شد. بعضی از کشورها قبل از موعد ضرب‌الاجل تعیین شده علیه ما محدودیت‌هایی را اعمال می‌کنند. به نظر می‌رسد به پیشواز تحریم‌ها رفته‌اند و قبل از سررسید تاریخ‌های اعلام شده توسط دشمنان شروع به اعمال تحریم‌ها به صورت جدی کرده‌اند. کشورهای دیگری که نسبت به ما محدودیت‌های شدیدی اعمال کرده‌اند درحالی که هنوز تحریم‌ها فرا نرسیده و آنها به استقبال تحریم‌ها رفته‌اند. دراین شرایط لزوم حضور ما درعرصه‌های دیپلماسی بیش از پیش باید مورد توجه واقع شود. سازمان ملل متحد، جایگاهی است که باید در آنجا حضور فعال داشته باشیم. بعضا کسانی که نسبت به دیپلماسی ما محدودیت اعمال می‌کنند، متوجه نیستند که خودشان برای کشور فرصت‌های خوب را از بین می‌برند.

ما باید از هر فرصتی استفاده کنیم، فریاد عدالتخواهی سر‌دهیم و ظلم‌هایی که نسبت به ما اعمال شده را به گوش جهانیان برسانیم نه اینکه برای خودمان بنشینیم تا آنها هرچه می‌خواهند برعلیه ما بگویند. قهر کردن و کناری نشستن این فرصت را به آنها می‌دهد تا با اجماع جهانی، فضای منفی بین‌المللی بر علیه ما ایجاد کنند. کسانی که این حرف‌ها را می‌زنند یک دوره در زمان احمدی‌نژاد نتیجه آن را تجربه کرده‌اند. فرق امروز با آن دوره این است که آمریکا در تحریم علیه ما خودش تنهاست و کشورهای معدودی در دنیا هستند که مواضع مشترک با آمریکا دارند. امروز سازمان‌های بین‌المللی، اروپاییان‌ و کشورهای قدرتمند جهان حق را به جمهوری اسلامی می‌دهند که نتیجه دیپلماسی فعال ماست. آنها که پیشنهاد سبک دیگر دیپلماسی را دارند در دوره احمدی‌نژاد آن را پیاده کردند و نتیجه‌اش را هم دیدند. عدم شرکت رئیس‌جمهور کشورمان که به‌زعم برخی به تحقیر رئیس‌جمهور ایالات متحده بینجامد، خیالات است. باید برویم، شجاعانه حرف بزنیم، با قامتی رسا از حقوق ملت‌مان دفاع کنیم و نشان دهیم که استدلال‌های محکم و درستی داریم.