آرمان - جلسه سوال مجلس از رئیسجمهور محترم، با آرامش و متانت برگزار شد، شاید برخی از مردم، انتظار داشتند که حسن روحانی، برای پنج سوال مهم و بحق مجلس، بسیاری از ناگفتهها را بازگو نماید، بهخصوص که در نامه چند روز قبل آن، خطاب به ریاست محترم مجلس شورای اسلامی، از حضور در مجلس برای رساندن اطلاعاتی از علت ایجاد مشکلات جاری کشور، به مردم، ابراز خوشحالی هم کرده بود، اما اینک مشاهده میشود که بسیاری از تحلیلگران، انتقادهایی را از ایشان به عمل میآورند که چرا دکتر روحانی، در فرصت فراهم شده، علت اصلی پدید آمدن معضلات کشور را بیان نکرد؟! در ادبیات فارسی و عربی، صنعتی به کار میرود که نام «اشاره» به خود گرفته است و معنیش آن است که، گوینده، یا نویسنده، در الفاظ یا کلماتی اندک، معانی بلند یا مطالب زیادی را برای شنونده بیان یا القاء میکند! شرط اصلی در کاربرد اشاره، اختصار و ترک تفسیر است، از این صنعت ادبی، در قرآن و ادبیات دینی و فرهنگی ما، از انواع مختلف آن، به فراوانی استفاده شده است و در مورد آن گفته اند، «اَلعاقِلُ یَکفیهِ الاِشارة» یا به قول سعدی: «در خانه اگر کس است، یک حرف بس است». به اعتقاد من، آقایرئیسجمهور، در لابهلای پاسخهای متین و سنجیده خود، که البته، روند و برنامه آن را با توصیه رهبر معظم انقلاب، برگزیده بود، به نکات مهمی اشاره کرد که شاید برای کسانی که به مسائل و حوادث، با دقت و زیرکانه مینگرند، همین اشاره، کافی بود: «امیدوارم بتوانم نکات و توصیههایی را که مقام معظم رهبری نسبت به همین جلسه به من فرمودند، دقیقا مراعات کنم... نکته اساسی این است که چه شد کشور، کشوری که در یک مسیر کاملا آرامی حرکت میکرد و حتی همین ترامپ هم سرکار آمده بود، آمد در منطقه خلیجفارس، در عربستان، و همان ایام، زمان انتخابات بود که مردم آن حماسه بزرگ را آفریدند و ضربه بسیار محکمی را به ترامپ و کشورهای کوچکی که اطراف آن جمع شده بودند، زدند. چه شد که یک مرتبه جوّ تغییر پیدا کرد؟ خواهش میکنم به این نکته توجه فرمایید، تاریخ این تغییر، ۵دی ماه سال ۹۶ است، هر کس تاریخ دیگری بدهد به اعتقاد من آدرس غلط به مردم داده است، ۵دی ماه سال ۹۶ بود که مردم ناگهان دیدند در خیابانها، عدهای آمدهاند و شعار میدهند و شعارها، کمکم تبدیل به شعارهای هنجارشکن و غیرقابل قبول برای همه مردم شد؛ مردم دچار حیرت شدهاند. این حادثه یک حادثه کمنظیری بود و در سالهای گذشته چنین حادثهای را نداشتیم. حادثه دیماه، آقای ترامپ را به طمع انداخت، تا اینکه در اواخر دی ماه اعلام کند من در برجام نمیمانم مگر آنکه اروپا و دیگران با من راجع به منطقه و مساله موشک همراه شوند و اگر همراه نشوند یکجانبه خارج میشوم؛ سپس بعد از این تهدید میبینیم، با آن ناآرامی داخل و تهدیدهای بیرون، مردم نگران شدهاند، برادران و خواهران عزیز من، بدانید تخریب، خرابی میآورد. البته اگر شعار علیه فردی مثل حسن روحانی داده شود، اهمیت ندارد، چون حسن روحانی نوکر و سرباز مردم است و من دلم برای اینها نمیسوزد، من اگر تهدید به ترور شوم برای من مهم نیست. چه شد که یک عده جرأت کردند رئیسجمهور کشور را تهدید به مرگ کنند، علت این بود که به غلط فکر کردند. اگر وحدت و اتحاد یکپارچه داشته باشیم، فیضیه مرکز انقلاب، تبدیل نمیشود به جایی که یک عده، آب به آسیاب دشمن بریزند!» دکتر روحانی، در این جلسه، به نکات کلیدی مهمی اشاره کرده است که در تاریخ پرفراز و نشیب شیعه، بارها اتفاق افتاده است، آیا برپاکنندگان جنگ جمل، یهودیان «بنینظیر» و «بنیقریظه» بودند؟ آیا نیروهای مقابل امام علی(ع) در جنگ نهروان، کافران بیدین و لاابالی بریده از مسجد و قرآن و نماز قرار داشتند؟ آیا قاتل امیرالمومنین علی(ع) با نماز و قرآن و سجاده، بیگانه بود؟ آیا اکثر آنان که جنایت هولناک کربلا را آفریدند، انگیزه یا شعاری غیر از قیام فی سبیلا... در نظرشان بود؟ آیا شمربنذیالجوشن که سر مبارک امام حسین(ع) را از بدنش جدا کرد، جانباز جنگ صفین در رکاب امام علی(ع) نبود؟ آری در تمام این حوادث، یک نکته نهفته است، این افراد، با تمسک به ارزشها و دین و حتی ولایت، در جامعه مسلمین نفوذ کرده و با زدن نقابی دروغین و ساختن حاشیهای امن برای خود، با رویکردی خصمانه و به دور از انصاف و انسانیت، واقعیتها را تحریف کردهاند و حوادثی میآفرینند که هم دشمن را برای حمله امیدوار کرده و به طمع میاندازد و هم رجالهجاهلان و نادانان را تحریک میکنند تا با برنامهریزی دشمنان قسمخورده اسلام و انقلاب اسلامی، به میدان آمده و برنامههای دشمنان را اجرا کنند، چه جمله زیبایی در فرازی از سریال امام علی(ع)، جلوهگری کرد، آنجا که عمروعاص، به معاویه گفت: «فقط دعا کن، در سپاه علی، مردمان جاهل، فراوان باشند». من از مَفصل این قصه، مجملی گفتم، تو خود حدیث مُفصل بخوان از این مجمل.