آرمان - چندی پیش برخی چنین مطرح کردند که اصولگرایان در مقایسه با اصلاحطلبان، حمایت بیشتری از دولت دوازدهم داشتند که در پاسخ به این ادعا باید اذعان کرد اصولگرایان حمایتهایی از دولت داشتهاند که خودشان باید آن حمایتها را اعلام کنند، اما درباره حمایت اصلاحطلبان از دولت باید یادآور شد که این جریان سیاسی تمام اعتبار خود را صرف حمایت از دولت کرد و در این زمینه حتی مورد خطاب هواداران خود در قسمتهایی هم قرار گرفت. شاید توقع بر آن بوده که دولت باید به اندازهای رویکرد اصلاحطلبانهتر داشته باشد. موضوع دیگر که این روزها مطرح میشود سوال از رئیسجمهور است که تحلیلهای گوناگونی به دنبال خود داشته است. سوال از رئیسجمهور نباید تبدیل به تابو شود یا موضوع عجیب و غریب جلوه کند. رئیسجمهور باید از این فرصت استفاده کند و نظرات خود را درباره مشکلات کشور به صراحت و با شفافیت بیان کند. البته نه تنها رئیسجمهور بلکه هر شخص دیگری باید از هر فرصتی برای گفتوگو با مردم بهترین استفاده را داشته باشد. اگر تصور شود در صورت سوال از مقامی، فضای جامعه در سکوت و حالت بیاعتنایی قرار میگیرد، تصور باطلی است. همچنین اگر فرض بر وجود معضلاتی در جامعه باشد که موجب ایجاد نارضایتی جمعی شده، در نتیجه رئیسجمهور باید وظیفه خود بداند و به سوالات آن جمع و همچنین نمایندگان مجلس پاسخ دهد. بنابراین باید این زمینه فراهم شود تا رئیسجمهور با مجلس و مردم صحبت کند و صحبت ایشان با مردم را نباید با نگاه منفی ارزیابی کرد. اگر قصد بر آن باشد که از رئیسجمهور سوال نشود به آن معناست که دکتر حسن روحانی در مقابل سوالات این چنینی تضعیف و ناتوان فرض شده است. درباره آخرین گفتوگویی که دکتر روحانی با مردم از طریق تلویزیون داشتند، اعلام کردند که ناگفتههایی دارند و در مجلس به آنها خواهند پرداخت که اکنون تاکید میشود در انتظار صحبتهای ایشان هستیم و امیدواریم ناگفتههای ارزشمند و قابل شنیدن برای ملت داشته باشند. البته دکتر روحانی باید با توجه به شرایط جامعه سخن بگوید و به سوالات مردم پاسخ دهد، زیرا دستگاههایی از سوی ریاست جمهوری در حال ارزیابی وضعیت جامعه بوده و از سوالات مردم آگاه هستند که این سوالات را به دکتر روحانی گزارش میدهند. بنابراین رئیسجمهور باید به سوالات و آنچه که در ذهن مردم به عنوان یک سوال وجود داشته و در جامعه جریان دارد پاسخ دهد.