آرمان - رئیس جمهوری باید پاسخگوی آرای مردم، انتظارات و مطالبات رأی دهندگان و عملکرد خود باشد. تا به امروز رئیس جمهور در حوزه اقتصادی، انتظارات را برآورده نکرده است. مردم دیگر کشش و تحمل تنشها، بحثها، دعواهای جناحی و بگمبگمها را ندارند. ایشان باید در فضای منطقی و عاقلانه، مسائل مهم سیاسی و اقتصادی کشور را برای مردم تبیین کند. باید واقعیات به جامعه گفته شود. مردم منتظر شنیدن این واقعیات از زبان رئیسجمهوری هستند. اگر قرار است ایستادگی داشته باشیم، باید هزینه آن را پرداخت، اما باید به مردم گفته شود که این راه انتخاب شده و این هم هزینههایی است که باید پرداخته شود. شفاف سازی این مسائل بسیار مهم است. اینگونه نباشد که مسائل مدام پنهان و سخنی به میان نیاید. باید میزان هزینهای را که جامعه در قبال امور مطروحه بپردازد، شفاف به مردم گفته شود تا مردم بدانند برای چه و چه مقدار باید هزینه پرداخت کنند. نکته بعدی پرهیز از تنش و افشاگریهای تشنج آفرین است. مسائل و یا اتهاماتی که به اثبات نرسیده هم نباید بیان شود. بنابراین از رئیس جمهوری بر مبنای رأی خردمندانه و عاقلانهای که به ایشان داده شده، انتظار میرود اخلاقمدار باشند و از تنش پرهیز کنند. ایشان در یک فضای منطقی، مسائل و مشکلات را با مردم و نمایندگان مجلس بازگو کنند. اما نکته مهمی که باید یادآور شد این است که مردم میدانند در کشور، رئیس جمهوری همه کاره نیست و مسئولیتها تقسیم شده است، بنابراین آن بخشی را که در اختیار رئیس دستگاه اجرایی کشور بوده و هست را باید در عین آرامش و با بیانی روشن تبیین کنند. مسائل و مشکلات کشور مطرح شود و حتی راهکار هم میتوانند برای این مسائل ارائه کنند. از سویی فضای مجلس نیز در این میان مطرح است که تا چه اندازه میتواند در آرامش و عقلانی بودن جلسه سوال از رئیس جمهوری ایفای نقش کند. البته این امر بستگی به رفتار دو طرف دارد. هم رئیس جمهوری و هم نمایندگان مجلس باید بکوشند فضای جلسه آرام باشد. البته ما در مجلس همیشه نمایندگانی داشتهایم که میخواهند نقش قهرمان را ایفا و خود را مطرح کنند. این تعداد از نمایندگان همواره رفتارهای پوپولیستی دارند و در صدد برهم زدن شرایط آرام کشور و مجلس هستند. این جمع همانهایی هستند که در صحن علنی مجلس پرچم آتش زدند، شعار دادند و غیره. این افراد در مجلس حضور دارند. لذا از اکثریت نمایندگان مجلس انتظار میرود که در جلسه سوال از رئیس جمهوری، شأنیت قوه مقننه را رعایت کنند و به آن عده معدود اجازه جوسازی داده نشود. هدف مجلس برگزاری یک جلسه منطقی و کارشناسی است. در چنین فضایی نمایندگان نظرات خود را بدون حب و بغض و منطقی مطرح کنند. حقیقت این بود که برخی از محورهای سوال را باید وزرای مربوطه پاسخ میدادند، نه رئیس دولت، اما تصمیم بر این شد که این پاسخها از زبان رئیس جمهوری شنیده شود. از سویی نقدی بر آقای روحانی وارد است که باید پیش از اینها به مجلس میآمدند و اوضاع کشور را تبیین میکردند. رئیس جمهوری باید پیشقدم میشد و از مجلس وقت میخواست تا مسائل را صریح و شفاف با مردم در میان بگذارد و از مجلس برای حل مشکلات کشور یاری میطلبید.