آرمان - رئیسجمهور در مقاطع مختلفی بر لزوم امیدآفرینی و حفظ امید در جامعه بسیار تاکید داشته و در این راستا حتی وزرای خود را به پاسخگویی و صحبت با مردم ترغیب کرده تا با بازگویی عملکردشان در حوزه تخصصی خود، مردم را در جریان اقدامات دولتمردان قرار دهند. این در حالی است که با نگاهی ساده به برخی مشکلات میتوان بدین نتیجه رسید که امید به راحتی ایجاد و حفظ نمیشود بلکه باید عملکردهای مثبتی از سوی دولت در جامعه رخ بنماید تا مردم نسبت به دولت امیدوار شوند. با این حال شرایط منطقهای و بینالمللی از یک سو و افزایش نارضایتیهای داخلی از سوی دیگر نشانگر این است که کشورمان از حیث انسجام ملی با آسیب و تهدید روبهروست. از این جهت قطعا برای غلبه بر این شرایط تهدیدزا افزایش امید به آینده، اعتماد عمومی و حداکثرسازی توان دولت در حل مشکلات و در کنار آن، به رسمیت شناختن نیاز به نشاط اجتماعی و همبستگی سیاسی مجموعهای از بایستههایی است که در شرایط فعلی برای رویارویی موفقیتآمیز با این تهدیدها بدان نیازمندیم. به نظر میرسد آقای روحانی درست گفته که بیش از هر چیز به امید نیاز داریم، اما باید قیدی به سخنان رئیسجمهور اضافه کرد و آن اینکه اساسا تقویت و توسعه سرمایه اجتماعی با گفتهها و وعدههای شیرین نه تنها در میانمدت و درازمدت محقق نمیشود بلکه آسیبپذیر نیز خواهد بود. آنچه که موجب ایجاد امید در جامعه میشود رفتار مقتدرانه و امیدآفرین متولیان اداره حکومت است. این مساله قدری نیازمند قبول ریسک و شجاعت بیشتر در تصمیمگیری بهخصوص در سطح مقاماتی مثل رئیسجمهور است که سال گذشته با 57 درصد آرا به نمایندگی از مردم به عنوان دومین مقام رسمی کشور انتخاب شد و در سال 92 نیز مردم همین رأی را به وی داده بودند. بهنظر میرسد در این 5 سال اگر به 50 درصد وعدهها عمل میشد و کمتر از آنچه که تا بهحال وعده داده شده، سخن گفته میشد، امروز نفوذ کلام رئیسجمهور در جامعه در جهت امیدآوری و امیدآفرینی بسیار بیشتر بود. بسیاری از اقتصاددانان دلسوز دولت بلافاصله پس از رأیآوری رئیسجمهور به وی اعلام کردند که معنی ندارد سالیانه حدود 60 هزار میلیارد تومان یارانه نقدی به جامعه تزریق شود و توصیههای دیگری نیز از این قبیل داشتند. آن زمانی که رئیسجمهور باید در انجام وظیفه ملی و قانونی خویش تصمیماتی مهم و تاثیرگذار از این جنس میگرفت، به جای مشورت با مشاوران شجاع و جسور، بیشتر به مشورت با حلقهای اهتمام داشت که عمدتا تفهیمکننده گزارههای بیان شده از سوی وی بودند. اکنون نیز بهنظر میرسد که اگر آقای روحانی در همین مسائل اخیر با مردم شفاف صحبت کند، وضعیت اقتصادی کشور را بگوید، در قضیه مبارزه با فساد و رانتخواری چند مورد را از ابتدا تا انتها برای مردم تشریح کند، در آن صورت امید عملی مردم به کارآمدی دولت افزایش خواهد یافت، اما اگر این قدمهای عملی برداشته نشود، تکرار گزارههای امیدآفرین نه تنها نتیجهبخش نیست، بلکه نتیجه عکس نیز خواهد داشت.