آرمان - انتقاد جنبههای گوناگونی دارد؛ این گزارهای است قابل تامل. واقعیت این است که مردم انتقاد منتقد به هر جریان یا شخص دیگر را با توجه به کارنامه ارائه شده، تفسیر میکنند. در اینگونه موارد پرسش اساسی که مطرح میشود این است که انتقاد شخصی و بر حسب رقابت فکری و عملی است یا به منظور ریشهیابی نقاط ضعف و پی بردن شخص یا جریانِ مورد انتقاد به این ضعفها و در نهایت تلاش آنها در جهت رفع این نقاط ضعف صورت میگیرد. میان این 2 انتقاد فاصله زیادی است. نوع نخست به طور معمول در گستره هجمه و تخریب تجلی مییابد و نوع دوم در گستره کارآمدی و بهبود فضای فکری و عملی هویدا خواهد شد. مشکلاتی که اخیرا در کشور پیش آمده و برخی اعتراضاتی را به همراه داشته است، طبیعی است ارزیابی منفی برخی از اهالی سیاست نسبت به رویکرد دولت آقای روحانی را به همراه داشته باشد. برخی از مسائلی که در کشور رخ میدهد خارج از اختیار روحانی است ولی شفافسازی وضعیت و آگاهسازی مردم از این مسائل و ریشههای آن بر عهده روحانی و کابینه وی است. در خصوص موسسات مالی و اعتباری ابهاماتی وجود داشت که رئیس بانک مرکزی و مدیران مربوطه از شرح آن و شفاف کردن قضایای پیش آمده احتراز میورزیدند. از اینکه چرا این وضعیت برای موسسات مالی و اعتباری به وجود آمده است و در پشت پرده چه اتفاقی رخ داده است؟ وقتی این قضیه برای مردم توضیح داده نمیشود، طبیعتا همه مشکلات به دولت ربط داده میشود. این عدم تصریح مسائل پشت پرده زمینه برخی رویدادهای معترضانه اجتماعی را فراهم میآورد. در زمینه فیلترینگ جز اینکه وزیر ارتباطات در حدی جزیی اظهار نظری کرد شاهد سکوت نسبی دولت بودیم. وقتی کارگزاران دولت با ریسک پذیری و شجاعت در مقابل مسائل موضع بگیرند و افکار عمومی را از رویدادهای پیش رو و نتایج آن آگاه کنند، بدون شک از تاثیر اقدامات مختلف در جهت تخریب دولت کاسته میشود. در واقع منتقدان به نحوه چینش کابینه در دولت دوم آقای روحانی انتقاد دارند به این دلیل که انتظار میرفت در این فراز و فرودهای اقتصادی و سیاسی تیم دولت شفاف وارد عمل شود. در حال حاضر کابینه دولت روحانی کابینهای محافظهکار است و گاهی این گمان به میان میآید که وزرای کابینه بیش از اینکه به فکر پیش بردن امور باشند به فکر صیانت از خود هستند. وقتی شجاعت وجود نداشته باشد انتظار توفیق هم به خودی خود از میان برداشته میشود. در واقع محافظهکاری کابینه خود باعث افزایش مشکلات شده است. عدم ریسکپذیری وزرا موجد این تصور در بین افکار عمومی است که رمق کار دولت از آن گرفته شده و توان مقابله با مشکلات و معضلات پیش رو را ندارد. دولت باید از کسانی در کابینه خود استفاده کند که شجاعت شفافسازی و آگاهسازی مردم از پشت پردهها را داشته باشند. رقیبان انتخاباتی روحانی حق دارند از عملکرد وی انتقاد کنند اما نباید غافل بود که رقیبان انتخاباتی روحانی خود دارای کارنامهای روشن هستند. رقیبی که ادعای ناکارآمدی دولت روحانی را دارد، خود در مقابل این پرسش قرار دارند که شما چه اقدام سازندهای انجام دادهاید؟ به هر روی وقتی کسی برای انتخابات نامزد میشود از برنامههای خود میگوید و اینکه در راستای رفع معضلات چه اقداماتی در نظر دارد. چه کسانی در ستاد وی هستند و چه کسانی را برای کابینه آینده خود در نظر گرفته است. وقتی کسی که رقیب انتخاباتی روحانی است، اطرافیانی با کارنامه غیرقابل دفاع دارد، چگونه این اجازه را به خود میدهند که دقیقا در همان جنبههایی که کابینه مدنظرش مردود است از دولت روحانی انتقاد کند. سوالات زیادی در برابر رقیبان انتخاباتی روحانی قرار دارد اما به هر حال آنها هم حق انتقاد دارند. بهرهبرداری سیاسی کردن از معضلاتی که ابهامات در مورد آنها بسیار است، چندان موجه نیست.