آرمان - مدتهاست جناب آقای رئیس جمهور از ایهام و کنایه در سخنان خود بهره میبرند. دو مورد اخیر درباره اعضای کابینه بوده است. بار اول اظهار دشتند: بعضی از وزرا روزه سکوت گرفتهاند و یکشنبه گذشته نیز اعلام کردند اعضای کابینه به دو دسته تقسیم میشوند، دستهای ناامیدند و از یأس و نومیدی دم میزنند و بخشی امیدوارند و از آینده خوب صحبت میکنند. با عنایت جایگاه رفیع و بسیار موثر اظهارات و مواضع اعضای کابینه برکل یا بخشی از کشور اولا سکوت وزرا و یا اظهار نظرشان میباید بر اساس استدلال، علمی و با رعایت تدبیر باشد. ثانیا در قرآن، سنت و منابع دین اسلام و فرهنگ و ادب فارسی، بر کم و گزیدهگویی، به موقع صحبت کردن و پرهیز از دروغ، اغراق و سخن بدون پشتوانه عملی سفارش بسیار شده است. ثالثا اعضای هیات دولت دائما در حضور و کنار آقای رئیسجمهور هستند و منطقی و اخلاقی است که تذکر، انتقاد و یادآوری عیب میباید ابتدا به صورت خصوصی و محرمانه به خود فرد باشد و نه از طریق رسانیها، اگر ترتیب اثری داده نشد راه نهایی برکنار کردن است. نشانهها حکایت از آن دارد که مشکلات کشور و ملت زیاد است و روزبهروز بر آن نیز افزوده میشود و در ایجاد موانع و معضلات مخالفان که به جای خود دوستان نادان و بیتوجه هم بیتاثیر نیستند، دیگر خود رئیس جمهور و کابینه بر مسمومیت فضای کشور نیفزایند. دو مورد از ویژگیهای حکمرانی خوب، برنامهمحور و قانونمحور بودن است. همه تصمیمات و اقدامات مسئولان باید مبتنی بر برنامههای اعلام شده و با رعایت کامل قانون صورت گیرد. یک ایراد بزرگ دیگر که به مقامات در اداره کشور وارد میباشد، زیاد سخن گفتن است. همین موضوع است که مشکلاتی از نوع سابقالذکر را بهوجود میآورد و البته بهگفته هم کمتر توجه میشود. البته گاها چنین سخنانی به منزله فرستادن سیگنالهایی به جامعه برای نظر آنها در مورد تغییر در کابینه است. اگر ریاست محترم جمهور به دنبال نظرخواهی از جامعه هستند که آیا لزومی به تغییر در کابینه از نظر آنها وجود دارد، به طور یقین اصلاحطلبان به عنوان مهمترین حامی رئیس جمهوریخواهان ایجاد تغییرات بنیادین در وزارتخانههای گوناگون هستند. به طوری که همچنون سال 92 که آقای روحانی توسط مردم انتخاب گردید، شاهد موجی از تحولات مثبت نسبت به آینده در کشورمان باشیم. هرچند به نظر میرسد ایجاد تغییرات به منظور شوکدرمانی در اقتصاد و سیاست و فرهنگ به هیچ وجه مد نظر جریان اصلاحات نیست و آنها همواره اصلاحات در ساختاریهای اقتصادی، سیاسی را خواستار هستند و این تغییرات ایجاد نخواهد شد مگر اینکه مدیران باانگیزه جای مدیرانی که به قول رئیسجمهور ناامیدی را پمپاژ میکنند، بگیرند.