سایه روشن‌های لیگ ‌برتر

صحبت‌های چراغپور

چراغپور می‌گوید: اگر بخواهیم از لحاظ دیگر لیگ را مورد بررسی قرار دهیم،‌ درست است در زمین فوتبال 11 پُست وجود دارد، اما واقعیت این است که پست‌های حیاتی در وسط زمین و قسمت جلویی آن است؛ یعنی یک لوزی در میانه زمین تشکیل می‌شود و سایر بازیکنان در کنار آن بازی می‌کنند. به همین دلیل هم است که شما می‌بینید یک مربی‌ می‌تواند بازیکن دفاع راست را در‌هافبک راست بازی دهد،‌ اما نمی‌تواند او را به وسط زمین بیاورد. متاسفانه در فوتبال ما این مساله جدی گرفته نمی‌شود و به همین به‌دلیل هم شما می‌بینید که بیشتر تیم‌های موفق لیگ از بازیکنان خارجی در این پست‌ها استفاده می‌کنند. به‌طور مثال منشا در پرسپولیس، تیام در استقلال،‌ استنلی کی‌روش در ذوب‌آهن و چند تیم دیگر. اگر آماری وجود داشته باشد خواهید دید که کسانی بازی‌های ما را زیبا می‌کنند که برای ما نیستند! همین فاجعه است که کی‌روش می‌گوید بازیکنان لیگ ایران در حد تیم ملی نیستند یا با بی‌میلی بازی‌های داخلی را نگاه می‌کند که به‌نظرم درست هم می‌گوید. شما می‌بینید کسانی که برای تیم ملی ما بهترین هستند،‌ در ایران بازی نکرده‌اند. به‌طور مثال آزمون اصلا در ایران بازی نکرده یا جهانبخش فقط دو بازی در ایران آن هم در پست دفاع راست بازی کرده است. این نقطه ضعف ما است. مثلا جپاروف که در پست پشت مهاجم بازی می‌کند، دقیقا نیاز اصلی تیم ملی است و باید کی‌روش برای پیدا کردن بازیکنی در این پست به‌دنبال قدوس و دژاگه برود. یکی دیگر از نواقص فوتبال ما تغییر زیاد مربیان است. اگر آمار چرخش تیم‌ها در رتبه‌های جدول را با چرخش مربیان در لیگ، کنار هم بگذاریم،‌ نتیجه کاملی از سطح مسابقات خواهیم گرفت. آن زمان است که می‌بینیم چرا باید نفت در یک فصل چهار مربی تغییر دهد یا تیم‌هایی مانند سپاهان،‌ تراکتورسازی و مشکی‌پوشان به این وضع افتاده‌اند. وقتی تمام اینها را کنار هم ‌می‌گذاریم،‌ می‌بینیم که نباید زیاد به داشتن لیگ زیبا امیدوار باشیم. بعد از آن هم می‌فهمیم چرا الان لیگ هفتم آسیا هستیم، آن هم در سطح کشورهای آسیا. با این وضع نباید انتظار لیگی پویا داشته باشیم،‌ لیگی پویا خواهد بود که بازیکن بسازد.

ورمرزیار چه گفت؟

صادق ورمزیار پیشکسوت باشگاه استقلال تهران درباره ارزیابی‌اش از کیفیت لیگ برتر هفدهم بیان کرد: با وجود وقفه‌هایی که به‌دلیل برگزاری اردو‌های تیم ملی در برگزاری لیگ ایجاد شد، فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ برای منظم برگزار شدن این رقابت‌ها زحمات زیادی کشیدند. در لیگ هفدهم شرایط برخی تیم‌ها که جزو مدعیان هستند دگرگون شد و در کمال تعجب آنها در جمع تیم‌های انتهای جدول قرار گرفتند. انتظار داشتیم تیم‌هایی مانند تراکتورسازی و سپاهان عملکرد خوبی داشته باشند، اما برخلاف آنها تیم‌هایی، چون سایپا، پارس‌جنوبی و پیکان توانستند نتایج خوبی کسب کنند. او ادامه داد: در این میان هر چند پرسپولیس در نیم فصل دوم تا حدی دچار نوسان شد، اما با استفاده از نتایج خوبش در دور رفت، قهرمانی خود را در لیگ تکرار کرد. استقلال هم که در هفت هفته ابتدایی لیگ برتر وضعیت بحرانی‌ای تجربه کرد پس از روی کارآمدن وینفرد شفر از لحاظ روحی و روانی متحول شد و همین امر کمک کرد تا وضعیت نتیجه‌گیری این تیم ایده‌آل شود با رتبه‌ای خوب فصل را به پایان برساند. هر چند من اعتقاد دارم استقلال فصل آینده جدی‌ترین مدعی قهرمانی است.ورمزیار با اشاره به نایب‌قهرمانی ذوب‌آهن در هفدهمین دوره لیگ‌برتر اظهارکرد: ثبات مدیریت و تدابیر امیر قلعه‌نویی سبب شد تا ذوب‌آهن که در نیم فصل اول به هیچ‌وجه نمایش مقتدری نداشت، در نیم فصل دوم تیم خوبی تشکیل دهد و با تبدیل شدن به بهترین تیم دور برگشت در نهایت جایگاه نایب‌قهرمانی لیگ را کسب کند. درخشش ذوب‌آهن نشان داد مدیرانی مانند سعید آذری به مربیانشان اعتماد کامل دارند و تنها راه فرار از نتیجه نگرفتن را تغییر سرمربی نمی‌دانند. البته نباید از عملکرد صنعت نفت آبادان بی‌‌‌تفاوت گذشت چراکه این تیم برخلاف سال‌های پیش که برای سقوط نکردن تلاش می‌کرد در لیگ هفدهم رتبه‌ای تک رقمی ‌به‌دست آورد. کارشناس فوتبال ایران درباره نقطه قوت لیگ‌برتر گفت: در لیگ هفدهم تیم‌های کمتری مربیانشان را تغییر دادند و این امر جزو نقاط قوت لیگ بود. هر چند شاهد بودیم برخی تیم‌ها مانند سپیدرود، نفت تهران و مشکی‌پوشان بار‌ها دست به تغییر سرمربی زدند. البته می‌توانم از تعطیلات طولانی مدت لیگ هم که منجر به افت تیم‌ها می‌شد به‌عنوان نقطه ضعف رقابت‌ها نام ببرم. اگر این موضوع را کنار بگذاریم در مجموع لیگ هفدهم نسبت به دوره‌های پیش در سطح بالاتری برگزار شد. ضمن اینکه داوران جوانی در این رقابت‌ها قضاوت کردند که در سال اول حضورشان عملکرد قابل قبولی داشتند.