سکوت روحانی در حوزه زنان

آرمان - افزایش سهم زنان در اداره کشور یکی از شعارهای اصلی حسن روحانی بود اما در مورد عدم حضور زنان در کابینه و حتی تغییر پست‌های زنان موجود در کابینه قبل، سوالات بسیاری وجود دارد. این جمله آقای روحانی که گفتند من می‌خواستم زنان به کابینه بیایند ولی نشد برای جامعه و به ویژه جامعه زنان مبهم است و به خیلی از سوالات بانوان پاسخ داده نمی‌شود. امیدواریم رئیس جمهور در صورت امکان به این سوالات پاسخ دهند. آقای روحانی از کابینه و وزرا خواسته‌اند که با مردم صحبت کنند اما خود ایشان در جاهایی به خصوص در حوزه زنان و برخی مسائل سیاسی سکوت کرده‌اند و این سکوت باید شکسته شود. امیدواریم به زودی آقای روحانی حداقل درحوزه مسائل سیاست داخلی، اقتصادی، اجتماعی و برجام برای پاسخ به سوالات ملت فرهیخته ایران روشنگری کند. در اینکه اکنون فضای سیاسی و اجتماعی کشور بسیار بازتر شده، شکی نیست. فضای سیاسی اجتماعی کنونی نسبت به دولت‌های قبل قابل مقایسه نیست و این حاصل سال‌ها فعالیت در حوزه بانوان است. در مقایسه با قبل در حوزه زنان رو به جلو هستیم و تلاش‌های سی‌ساله زنان پاسخ داده است، همانطور که در لیست‌های انتخاباتی احزاب در انتخابات اخیر دیدیم که سهمیه 30 درصدی زنان اعمال شد و در ترکیب مجلس شورای اسلامی و شورای شهر تهران و بسیاری کلانشهرها و شهرهای کوچک خانم‌ها حضور موثری دارند. در دولت هم در راستای قولی که رئیس دولت اصلاحات و آقای روحانی در مورد حضور زنان در کابینه داده بودند در سطوح پایین‌تر کابینه تلاش‌هایی شد و معاون امور بانوان و خانواده و وزرا در این زمینه اقداماتی انجام دادند و شاهد این هستیم که در پست‌های معاونان و مشاوران وزرا و مدیریت‌های کلیدی زنان سمت‌های مهمی را اشغال کرده‌اند که این به نفع جامعه خواهد بود و انتظاری هم جز این نمی‌رود. البته امیدواریم این 30 درصد به زودی به 50 درصد برسد چرا که با تلاش‌های زنان، جامعه اکنون به مدیریت و مسئولیت پذیری بانوان اعتماد دارد و از آن استقبال می‌کند و آقایان هم به عینه می‌بینند که اقدامات زنان در عرصه‌های مختلف، اداری‌تر و اصولی‌تر است. البته اکنون انتظارات واقعی زنان برآورده نشده است و امیدوارم همگی کمک کنیم که رو به جلو حرکت کنیم و به زودی زنان درجایگاه‌هایی که باید، قرار بگیرند. اکنون بیشترین مسائل زنان در حوزه‌های حقوقی، قانونی و فرهنگی است که باید درست برنامه‌ریزی شود و مسئولانه عمل شود. برای مهار کردن برخی مسائل اجتماعی نیاز به قوانین محکم داریم تا کسی جرات نکند دست به حرکت‌های شنیع و غیر انسانی بزند. به نظر می‌رسد که مجازات‌ها در برخی موضوعات مهم اجتماعی مانند اسیدپاشی باید بسیار سخت‌گیرانه و فوری باشد. درباره حضور زنان در مجامع ورزشی هم باید بازنگری صورت گیرد.