دغدغه اصلی اصلاحطلبان
آرمان - هجمه اخیرسازماندهی شده به اصلاحطلبان از چند جهت قابل بررسی است. اول اینکه منتقدان آقای روحانی، انتقادات خود را متوجه حامیان او میکنند تا با کاهش این حمایتها بتوانند دولت را تحت فشار قرار دهند. به تعبیری آنان به این مساله واقفند که اگر پشتوانه حمایتی دولت که اصلاحطلبان هستند، آسیب ببیند، دولت هم آسیبپذیر شده و مجبور به عقبنشینی میشود. بنابراین برای ضربه زدن به دولت، هجمه به حامیان دولت در دستور کار دلواپسان قرار گرفته است. نکته بعد این است که دلواپسان و منتقدان دولت و اصلاحات با توجه به ظرفیتهای جریان اصلاحات و پایگاه اجتماعی آنان میدانند پس از دولت روحانی این اصلاحطلبان هستند که شانس پیروزی در انتخابات بعدی را خواهند داشت. بنابراین تمام تلاش خود را در جهت تخریب پایگاه اجتماعی اصلاحطلبان بهکار گرفتهاند تا این موتور محرک و نیروی سازمان بخش را از کار بیندازند. در نتیجه هجمههای خود را بر بدنه اصلاحطلبی دولت وارد میکنند. در این میان عدهای هم از بیرون کشور و همسو با جریان دلواپس داخلی اصلاحطلبان را مورد هجمه قرار دادهاند. گروههای معارض که فکر میکنند موقعیتی مناسب در جهت ضربه زدن به دست آوردهاند، با هجمه به دولت و اصلاحات سعی در رسیدن به اهداف خود دارند. مخالفان و معاندان خارج از کشور بر این عقیده هستند که اگر اصلاحطلبان از دولت حمایت نمیکردند میتوانستند این دولت را مهار کنند. چرا که اپوزیسیون خارجنشین، اصلاحطلبان را برای تمام جریانهای تندرو و معاند داخل و خارج کشور آلترناتیو هر وضعیتی در ایران میدانند. شیوه و متد اصلاحطلبان با موضوعات و تحولات کشور به گونهای بوده است که بهرغم تمام کاستیها و ناهماهنگیها و ناتوانیهای دولتهای مورد حمایت جریان اصلاحات باز هم محبوبیت نسبی این جریان در کشور نسبت به دیگر جریانها بیشتر است. این مساله در ناآرامیهای دیماه گذشته به طور کامل مشهور بود. در ناآرامیهای دیماه اصلاحطلبان به طور شفاف مواضع خود را اعلام کردند و از حق قانونی مردم برای اعتراض حمایت کردند و ضمن اینکه تنها از مطالبات بحق مردم دفاع کردند و در مقابل با هرگونه افراطیگری، خشونت و اغتشاش نیز مخالفت نمودند. بااین رویکرد اصلاحطلبان برنامهریزی گروههای معاند را که سعی داشتند از وضعیت موجود سوء استفاده کنند، برهم زد و آنان را در اهداف خود ناکام گذاشتند. اصلاحطلبان بارها با شفافیت اعلام کردهاند که در پی تقویت نظام هستیم و تقویت نظام را در اصلاح آن میدانیم. اپوزیسیون بر این عقیده است که اگر اصلاحطلبان نبودند به راحتی میتوانستند زمینه تغییر را فراهم سازند و اصلاحطلبی را مانعی بر سر اهداف خود میدانند. به همین دلیل جریان اصلاحطلبی را مورد هجمه خود قرار میدهند. مجموعه این هجمههای داخلی و خارجی علیه اصلاحات محصول ذهنیتی است که مخالفان آن دارند. بنابراین دو عامل هجمه علیه جریان اصلاحات یکی نسبت به سامانبخشی و انسجام رفتارهای مدنی در جامعه توسط این جریان است و در مرحله دوم اعتقاد قاطبه اصلاحطلبان به نظام و اعتقاد آنها به اصلاح امور است. اصلاحطلبان بر این اعتقاد هستند که همه نظامهای حکومتی در جهان ساخته دست بشر است و به فراخور حال و شرایط زمان و مکان قابل بررسی و اصلاح میباشد و در کشور ما نیز این ظرفیت در قانون اساسی وجود دارد. بنابراین ما بر این اعتقاد هستیم که نظام ظرفیت بازتولید و بازسازی خود را دارد و باید با توجه به شرایط موجود کشور نسبت به این ظرفیت موجود اهمیت فراوانی قائل شویم. لذا باید در برابر این هجمهها ظرفیت خود را بالا ببریم و مصالح کشور را در اولویت قرار دهیم و دور از رفتارهای خصمانه و در فضایی دوستانه مطالبات خود را مطرح کنیم، از حقوق شهروندی خود دفاع کنیم و اگر در این راه با بداخلاقیهایی مواجه میشویم، سعی کنیم تحمل خود را بالا ببریم و با حفظ آرامش و وحدت مباحث خود را مطرح و منافع کشور و مردم را مدنظر داشته باشیم.
