سهم‌خواهی یا دلسوزی؟

آرمان - درهفته جاری، از قرار معلوم وزیران کار، جهادکشاورزی و راه باید در جلسه استیضاح حاضر شده و به دفاع از خود در مقابل نمایندگان ملت بپردازند. هرچند استیضاح حق نمایندگان است اما اگر آنها کابینه را ضعیف می‌دانند چرا چند ماه پیش به اکثریت کابینه روحانی رای اعتماد دادند؟ از این رو به نظر می‌رسد این 3 استیضاح بیش از اینکه تلاش برای روشن شدن کارایی و یا ناکارآمدی باشد، سیاسی است. در این معنا که با توجه به سقوط هواپیمای آسمان که در منطقه زاگرس اتفاق افتاد، فرصتی به وجود آمده تا برخی نمایندگان موضوع استیضاح را جدی‌تر دنبال کنند. هرچند اعضای فراکسیون امید هیچ‌گونه برنامه مدونی برای استیضاح نداشته‌اند، احتمالا اعضای سه فراکسیون از برنامه دیگر مجلس برنامه داشتند. هرچند هواپیمایی آسمان زیر نظر وزرات رفاه قرار دارد، از سوی دیگر زیر نظر سازمان هواپیمایی کشوری و وزارت راه هم هست. از این منظر این دو وزیر باید برای پاسخگویی در مجلس حاضر شوند. اما استیضاح آقای حجتی سوال برانگیز است. آیا فردی متخصص‌تر و سیاسی‌تر و خدمتگزار‌تر از ایشان وجود دارد؟ به نظر می‌رسد اکنون ظاهرا فرصت لازم برای تسویه حساب سیاسی به وجود آمده است. در مجموع باید بررسی کرد که جریانات سیاسی تا چه‌ اندازه با این قضیه همراه خواهند شد. هرچند نقش هیات رئیسه و فراکسیون‌های مختلف مجلس در رأی‌آوری یا مردودی وزرای نام برده شده از اهمیت زیادی برخوردار است. خصوصا فراکسیون امید که در رای اعتماد گرفتن برای وزرای آقای روحانی از قدرت تاثیرگذاری بیشتری نسبت به دیگر فراکسیون‌ها برخوردار بودند. با این وجود نمی‌توان تلاش برای سهم‌خواهی عده‌ای در مجلس از کابینه دوازدهم را نادیده گرفت. این عده فاقد هرگونه سهمی در کابینه دوازدهم هستند و در زمانی هم‌که آقای روحانی قصد معرفی کابینه را به مجلس داشت، سعی کردند نکات خود را به رئیس جمهور تحمیل کنند. عده‌ای مسائل اقتصادی و فرهنگی مناطق زاگرس را علت تمایل آنها به تغییر در کابینه می‌دانند امابرخی هم موضوع سهم‌خواهی را محتمل‌تر می‌دانند.