بحران درمحیط زیست این بار آلودگی نه،جاسوسی!

آرمان - این روزها محیط زیست یکی از محورهای اصلی بحث در سطح جامعه شده است. آلودگی هوا در کنار ریزگردهای که شهرهای ایران را در نوردیده اختلال در سطح زندگی مردم شهرهای آلوده به‌وجود آورده است. در فرآیند توسعه پایدار همواره محیط زیست به‌عنوان یکی از شاخص‌های اصلی به شمار می‌رود، به گونه‌ای که آینده جامعه و سطح رفاه در نهایت به فاکتورهای چون فراوانی آب، گونه‌های گیاهی و جانوری همین طور محیطی که انسان‌ها در آن زندگی می‌کنند بستگی دارد. جامعه ایران به لحاظ زیست‌محیطی روزهای سختی را پشت سر می‌گذارد و تنها مشکلات این حوزه مربوط به منابع طبیعی یا انقراض یوزپلنگ ایرانی نیست، رویکردهای اقتصادی و بهره‌برداری بی‌رویه از محیط زیست، شکار غیرمجاز نه تنها جانوران، گیاهان و جنگل‌ها را تهدید می‌کند، بلکه آسیبی بر جاذبه‌های طبیعی ایران نیز است. آسیبی که بیش از آنکه باعث ورود گردشگر به کشور جهت بهره گیری یا مبنای تحول اقتصادی باشد، عمدتا دروازه‌ای برای حضور متخصصین و مهندسان برای رفع بحران و جلوگیری از نابودی محیط زیست برای انسان شده است. فارغ از این مسأله هنوز ما شاهد فساد گسترده در خصوص زمین خواری‌ها و تصاحب بی حساب و کتاب محیط زیست این مرز و بوم به‌واسطه بی توجهی نیز هستیم، رویکرد اقتصادی که تنها بهره برداری و نابودی این منابع عظیم رو با خود به‌همراه داشته است. گذشته از این مسائلی که محیط زیست با آن روبه‌روست، خبر حضور جاسوسان سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه در این عرصه تعجب و شرایط حساس این سازمان را برای جامعه گوشزد کرد. اینکه دقیقا چه اتفاقی در محیط زیست رخ داده و چه نوع فعالیت‌های جاسوسی در آن صورت گرفته آشکار نیست، اما بی‌شک جامعه نسبت به این موضوع حساس بوده و پیگر دقیق موضوع برای آشکار شدن آن خواهد بود. این در حالی است که محیط زیست ایران عرصه فعالیت گروه‌های حافظ محیط زیست بوده و سازمان‌های غیر دولتی زیادی در این زمینه فعالیت می‌کنند. بحران امنیتی در این بستر می‌تواند باعث عقب نشینی یا ترس فعالین محیط‌زیست برای کمک‌های غیر دولتی و سازمان‌های بین‌المللی برای محیط زندگی جاندارن نیز گردد. ایران در شرایط بحرانی زیست‌محیطی قرار دارد و بی‌شک کمک‌های بین‌المللی و غیر دولتی یکی از نیازهای اصلی برای نجات و توسعه زیست‌محیطی است. بحران آب، گرد و غبار، آلودگی، انقراض گونه‌های جانوری، از بین رفتن گیاهان و جنگل‌ها موضوعاتی هستند که از توان ملی خارج بوده و نیازمند همکاری‌های بین‌المللی در جهت رفع آنان می‌باشد. بی‌شک فعالیت گروه‌های دانشگاهی در این زمینه قابل توجه بوده و همکاری در زمینه محیط زیست از سوی دانشجویان و اساتید نه‌تنها یک حرکت طبیعت دوستانه بلکه رویکردی ملی و فرهنگی به‌شمار می‌رود. حافظان غیر دولتی محیط زیست نیازمند پشتیبانی و حمایت ساختارهای دولتی به منظور فرهنگ سازی زیست‌محیطی هستند، اینکه فعالیت یا همکاری گروه‌های دانشگاهی با سازمان‌های جاسوسی بیگانه می‌تواند موانع اصلی در این فرهنگ سازی بشمار برود. از این جهت، دولتمردان و نیروهای امنیتی کشورمان باید با حساسیت بالا و با رویکردی اجتماعی نسبت به آگاه سازی در این خصوص مانع از ایجاد بحرانی جدید در این ساختار مهم ملی بشوند. رویکردی که ساختار دقیقی از تعامل دو سویه و نسبت همکاری مدنی و بین‌المللی را تشویق و تقویت نماید. آنچه که اکنون ایران در تعاملات بین‌المللی با دنیا در پشت سر می‌گذارد نیازمند نگاه کارکردگرایانه و همکاری نزدیک فنی و علمی با گروه‌های بین‌المللی است، اینکه اساتید دانشگاه فعال در این حوزه با مسائل امنیتی روبه‌رومی شوند، موضوعی است که نیازمند ارائه رویکرد مناسب امنیتی در حوزه امنیت ملی و با توجه به حساسیت همکاری بین‌المللی است. رویکردی که بیش از آنکه منجر به دستگیری و شکل گیری یک بحران در جامعه شود از طریق پیش گیری‌ها و آگاه سازی‌های مناسب مدیریت گردد. اکنون جامعه و مجامع علمی منتظر بررسی دقیق این موضوع از سوی مراجع ذی‌ربط و آشکار شدن ابعاد مختلف آن به‌خصوص مرگ دکتر کاووس سیدامامی در زندان هستند.