آرمان - سالی گذشت و 22 بهمن دیگری فرارسید. راهپیمایی که از سال 57 تاکنون پیامی را در پیکره این جامعه با مشتهایی گره کرده فریاد میزند، سیل خروشانی از جمعیت که خیابانها را برای رسیدن به آرمانهای خود طی میکنند. بهتر است در بررسی پیامهای این حرکت ملی، پیش از هر چیزی که در این جمعیت انبوه شاهد خواهیم بود، آرمانهایی که 22بهمن در سال 57 را رقم زدند خوب به یاد آوریم. شعارهایی که در پهنه جمعیت به گردش در میآمد، هدف مشخصی داشت، اسلام، آزادی، استقلال، رفع تبعیض، شعار علیه حکومت خودکامه، از بین رفتن فساد، درد طبقه پایین جامعه و... فردا باز روز 22 بهمن است، این بار سال 57 نیست، سال 96 است، یعنی 39 سال پس از انقلاب. اکنون سوال این است که جوان دهه شصت فردا چه شعاری خواهد داد؟ مرگ بر شاه یا مرگ بر بختیار، مرگ بر آمریکا، مرگ بر کارتر، مرگ بر ضد ولایت فقیه، مرگ بر ضد ارزشهای اسلامی، مرگ بر اسرائیل یا هر چیز دیگری؟ امروز نه تنها شاهی در مملکت وجود ندارد، بلکه هیچ آثاری از نمودهای حکومت طاغوتی نیز در جامعه ایران قابل تصور نیست. امروز نه تنها آمریکایی در ایران حق کاپیتولاسیون ندارد، بلکه تا چند وقت پیش ملوانان آمریکایی دستگیر و در ایران مجازات شدهاند، امروز نه تنها هیچ سیاست طراحی شده آمریکایی در ایران قابلیت اجرا ندارد، بلکه تمام جاسوسان آنها در ایران محاکمه میشوند. نظام ایران پس از انقلاب با ساختاری مردمسالارانه وجوه مختلف ساختاری خودکامگی را در ایران فروریخت. همینطور نظام جمهوری اسلامی بر اساس ساختار ولایتفقیه بنا شده است، بنابراین نمیتوان ضدیتی برای جلوگیری از این ساختار در مناسبات قدرت ایران متصور بود. جامعه ایران اکنون ساختاری بر مبنای اسلام به خود دارد. این ساختار بر اساس مجموعه اعتقادات اعضای جامعه بهگونهای ساری و جاری است. این سوال اکنون مطرح میشود که در 22 بهمن سال 1396 چه شعار و خواستی از چه کسانی در خیابانها فریاد زده خواهد شد؟ بررسی جمعیت شناسی جامعه ایران به خوبی نشان میدهد اکنون جامعه ایران در شرایطی است که خواستها بر مبنای مجموعه دیدگاههای جوانان قرار دارد. یعنی جوانانی که در دهه 50 و دهه 60 هیچ صدایی از 22بهمن سال 57 نشنیدهاند و جوانان دهه 70 که حتی جنگ را نیز ندیدهاند، با این حال آنها در این جامعه زندگی کردهاند و تمام مشکلات آن را دیده و لمس کردهاند و قرار است که فردا فریاد بزنند. با شعار استقلال، آزادی، ایران اسلامی، مرگ بر فساد، مرگ بر فقر، مرگ بر بیکاری، مرگ بر ظلم، مرگ بر خیانت و غیره در خیابانها حاضر میشوند. این 22بهمن دیدنی خواهد بود همانگونه که مقام معظم رهبری فرمودند، چرا که صدای رسای خود را به گوش تمام مسئولان در ایران خواهند رساند و فریاد حق خواهی، رفع تبعیض و بیعدالتی را سر خواهند داد. حوادث اخیر و اعتراضاتی که در پهنه ایران اسلامی در روزهای اخیر به وقوع پیوست نشاندهنده پدیده جدید اجتماعی و حرکت جامعه است که دیگر نمیتوان با تصویر سازی سال 57 پاسخگوی آن شد. این رخدادها فارغ از اینکه یک توطئه بینالمللی و منطقهای باشد، یک پیام روشن و ساده داشت، پایان ناکارآمدی همه مسئولان، در هر جایگاهی. ناکارآمدی که باعث رکود، تورم، سرخوردگی و بیکاری برای جوانان بههمراه داشته است. مهمتر از تمام این رخدادها بیعدالتیها، موج سواریها، فسادهای مالی و اداری، ناحقسازیها در جامعه است. پیام جوانان امروز روشن است، ورود به عرصه تلاش و ساختن ایران، رفع تمام وجوه فساد، از بین بردن تمام شاخصهای باندبازی و حزب بازی دروغین، اتکا به شایستگی واقعی، به چشم دیده شدن توسط مسئولان و اعتماد به آنها میباشد. 39سال گذشته است و اکنون فرزندان دیروز این جامعه جوانان غیوری هستند که برای اعتلای جامعه خود آماده ورود در تمام عرصههای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هستند. اکنون شعار مرگ بر محافظهکاری لازم است تا همگان دریابند که تحول و پیشرفت در این جامعه با ساختار فرسوده و پا به سن گذاشته یا فرزندان آنان امکانپذیر نیست.