سوال از رئیس‌جمهور و پاسخ به چند ابهام

آرمان - چندی است که بحث سوال از رئیس‌جمهور در رسانه‌ها مطرح می‌شود. حسب این خبر، برخی به علت تخریب رابطه فراکسیون امید مجلس با دولت درصددند القا کنند که چون چند تن از اعضای این فراکسیون طرح سوال از رئیس‌جمهور را امضا کردند، اغراض سیاسی داشتند. این در حالی است که اصل موضوع به‌این قرار است که چندی پیش سوال از رئیس‌جمهور مطرح شد و در صحن علنی مجلس نیز گشت و برخی نیز آن را امضا کردند، گرچه نگارنده آن را ندیده است. به هرحال از یکسو به علت تند بودن جریانات موسسات مالی و اعتباری و از سوی دیگر تند بودن جو بیرون مجلس به نحوی همه دوست داشتند که رئیس‌جمهور این مساله را حل و فصل کند که قضیه سوال از رئیس‌جمهور اتفاق افتاد. در این راستا اتفاقا برای پیگیری کار 3نفر نماینده شدند که آقای جهانگیری از سوی دولت، آقای مسعود پزشکیان از سوی مجلس و شخص دیگری از سوی قوه قضائیه معرفی و طی جلسه‌ای با ریاست بانک مرکزی تصویب شد که با پرداخت 11 هزار میلیارد تومان مشکل 97 درصد از سپرده‌گزاران حل و فصل شود. از سوی دیگر این اتفاق زمانی افتاد که امضا‌ها از سوی نمایندگان مجلس برای سوال از رئیس‌جمهور جمع شده بود که با این اتفاق آن امضاها عملا از حیض انتفاع خارج شد، اما بازهم برخی به دنبال این بودندکه موضوع را مطرح کنند، از این رو نامه دیگری نوشته شد که طی آن نمایندگان متذکر شدند که چرا زمانی که از رئیس‌جمهور سوال می‌‌شود، ایشان برای برای پاسخگویی در مجلس حاضر نمی‌شوند که این نامه به امضای بیش از 180 نفر از نمایندگان رسید. ذکر این نکته ضروری است که این نامه ارتباطی به سوال از رئیس‌جمهور نداشت و به‌این علت خیلی از اعضای فراکسیون امید نیز آن را امضا کردند. در این راستا به نظر می‌رسد قضیه این دونامه با هم خلط شده چون بسیاری از اعضای فراکسیون امید اظهار کردند که سوال از رئیس‌جمهور نداشتند بلکه صرفا نامه‌ای را امضا کردند که چنانچه سوالی از رئیس‌جمهور صورت گیرد وی باید با حضور در خانه ملت پاسخگوی نمایندگان مردم باشد. البته این مساله به‌این معنا نیست که نمایندگان فراکسیون امید سوال از رئیس‌جمهور را امضا نکرده باشند، شاید عده‌ای نیز طرح سوال را امضا کرده باشند، اما نکته اینجاست که این امضاها برای زمانی بود که جریانات موسسات مالی و اعتباری در دستور کار بود، اما اکنون معلوم نیست این امضاها هنوز پابرجا باشد. گرچه مطرح می‌شود که شاید امضای اعضای فراکسیون امید در سوال از رئیس‌جمهور رنگ‌و‌بوی سیاسی داشته باشد، اما این امر بعید به نظر می‌رسد. از طرف دیگر خواه، ناخواه دولت و مجلس باید بنشینند و مسائل موجود را حل و فصل کنند، از این حیث هرکدام از این قوا که بخواهد کوتاه آمده یا از شرایط موجود استفاده کند، عملی غیرقابل پذیرش مرتکب شده و کارشان قابل قبول نیست. در همین راستا چندی‌پیش رئیس مجلس نیز اعتقاد داشت که برای پیشبرد بهتر کارها وزرا در یک جلسه غیرعلنی به مجلس آمده و اعلام کنند برای پیشرفت بهتر کارها چه چیزهایی نیاز‌هایی دارند تا مجلس نیز این نیازها را اولویت‌بندی کرده و کمک کند. گرچه در مورد بودجه نیز قرار شد که همین امر صورت پذیرد و بودجه نیز از قالب فرمالیته‌ای که وجود داشت که نخست بودجه به مجلس می‌آمد، تغییر می‌کرد و تصویب می‌شد، اما چیز دیگری اجرا می‌شد- درآید. باید اذعان داشت که در این مورد نیز اقدامات خوبی صورت گرفته است.