آرمان - مدیرانی که قدرت اجرایی، قضائی و تقنینی را در یک جامعه به دست میگیرند، به عنوان نماینده ملت وظیفه دارند از منافع عمومی حمایت کنند و اگر بهخاطر وعدههای انتخاباتی و شعارهایی که مطرح کردهاند رای مردم را به دست آورده باشند، این مسئولیت سنگین مانند امانتی در دست آنها خواهد بود. خیانت به امانت ارزشهای اعطایی مردم، اقدامی نابخشودنی است. سوءاستفاده از این امانت اشکال مختلف دارد. برخی از تخلفات در قوانین کشورها پیشبینی و برای آن مجازات تعیین شده است. در کشور ما رانت ارتباطات و اطلاعات از این جمله است. در واقع رانتخواری نوعی دزدی، خیانت در امانت، اختلاس معنوی تلقی میشود و ظاهرا شیرینی و حلاوت و درآمدهای این پدیده چنان است که دشوار میتوان با آن مبارزه کرد. رانت یعنی درآمد و اصلاح اقتصادی، یعنی سوء استفاده از موقعیت اداری، سیاسی و اجرایی. برای مثال در جریان واردات یا صادرات یا اجرای یک طرح عمرانی و یا ممنوعیت برای ورود اشیا یا افزایش قیمت ارز خارجی و صدها نمونه دیگر، میتوان در بازار اقتصاد به آن رسید و یا اینکه شخصی با رانت به این اطلاعات برسد. رانت نوعی سرقت و اختلاس معنوی است. اخیرا ورود ماشینهای با حجم موتور بالا ممنوع شده اما ممکن است برخی از رانتخواران دهها نوع از این نوع ماشینها را وارد کرده و با درآمد میلیاردی به دیگران خندیده و این اقدام را به هوش خود و خانواده منسوب کنند و سپس با بیان اینکه فرزندان ما از ژن برتر برخوردارند عملا به شعور ملت توهین کنند. این افراد توجه ندارند ژن برتر همان مغزهایی هستند که از کشور خارج میشوند. در برخورد کشورها با این پدیده به شیوههای گوناگون برخورد کردهاند و ممنوعیت استفاده از رانت، اجرای قانون از کجا آوردهایم و محاسبه اموال مسئولان قبل و بعد از دوران مسئولیت عملا موجب حرامخواری اقتصادی میشود. خوشبختانه فضای مجازی در سالهای اخیر و درآینده تمام زاویههای تاریک این نوع فساد را مشخص خواهد کرد و شاید ناراحتی برخی برای کسانی باشد که به صورت مخفیانه و خزنده با تشدید فاصله طبقاتی به ثروتهای بادآورده افسانهای رسیدهاند. جا دارد سه دهه قبل یعنی بعد از رحلت حضرت امام جرمانگاری میشد اما هرچند دیر اقتضا دارد نمایندگان محترم مجلس جرم استفاده از رانت را تعریف و مجازات آن را هم مشخص کنند.