فراموشی تاریخی دلواپسان درحمله به صالحی امیری

مقایسه

در حالی دلواپسان حضور صالحی امیری را بر مسند ریاست کمیته ملی المپیک و معاونت اجتماعی فرهنگی شهرداری تهران مورد انتقاد قرار می‌دهند که در سال 1387 و در دوران احمدی‌نژاد درخصوص انتخاب محمد علی‌آبادی به‌عنوان معاون رئیس‌جمهوری و رئیس سازمان تربیت‌بدنی به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک اعتراضی نداشتند! پیش از علی‌آبادی هم شاهد انتخاب دیگر مدیران به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک بوده‌ایم.مصطفی هاشمی‌طبا همزمان رئیس سازمان تربیت‌بدنی و عیسی کلانتری وزیر کشاورزی و عضو هیات دولت بودند که ریاست کمیته ملی المپیک را به‌صورت همزمان با دیگر مسئولیت‌ها داشته‌اند.

صالحی‌امیر تعهدی امضا نکرده!

یک منبع آگاه با رد شایعات مربوط به سیدرضا صالحی امیری گفت: بر خلاف ادعای برخی رسانه‌ها،ایشان تعهدی مبنی بر کناره‌گیری از معاونت اجتماعی شهرداری تهران امضا نکرده است. این منبع آگاه در گفت‌و‌گو با «انتخاب» افزود: بر اساس استعلام‌های گرفته شده از معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری و معاونت قوانین و مقررات مجلس شورای اسلامی،عضویت در هیات رئیسه کمیته ملی المپیک افتخاری است،شغل محسوب نمی‌شود و افراد به‌خاطر این عضویت حقوقی دریافت نمی‌کنند. وی افزود:همچنین بر اساس ماده 19 اساسنامه کمیته ملی المپیک،خدمت رئیس و اعضای هیات اجرایی و مجمع،افتخاری بوده و شغل تلقی نمی‌شود؛ بر این اساس، اعضا،وظایف و مسئولیت‌های اجرایی بر عهده ندارند و دبیرکل مجری مصوبات هیات اجرایی بوده و اختیار تام دارد.به گفته این منبع آگاه، بر اساس بررسی‌های به‌عمل آمده در بیش از 180 کشور جهان،روسای کمیته‌های ملی المپیک، از مقامات ارشد سیاسی آن کشورها هستند.

ریاست کمیته،شغل محسوب نمی‌شود

محمد علیخانی در خصوص حضور صالحی‌امیری به‌عنوان معاون شهردار تهران اظهار داشت: بر اساس استفساریه مجلس شورای اسلامی رئیس کمیته ملی المپیک برای حضور در دیگر مشاغل مشکل قانونی ندارد.وی با اشاره به اینکه عمده کار کمیته ملی المپیک با دبیر کمیته است،گفت: دبیر کمیته چون کار اجرایی انجام می‌دهد،شغل محسوب می‌شود ولی رئیس ماهی یک بار در جلسات حضور پیدا می‌کند و می‌توان گفت یک سمت تشریفاتی است چرا که نه اسناد مالی امضا می‌کند و نه حقوق می‌گیرد.وی با اشاره به اینکه قطعا با حضور صالحی‌امیری به‌عنوان رئیس کمیته ملی المپیک وقت زیادی گرفته نمی‌شود،گفت: اگر این سمت وقت زیادی را می‌گرفت معتقد بودم که صالحی‌امیری باید بین معاون شهردار و ریاست کمیته ملی المپیک یک سمت را انتخاب کند.علیخانی یادآور شد: بنابراین صالحی‌امیری بر اساس استفساریه مجلس می‌تواند هم معاون شهردار تهران باشد و هم سمت ریاست کمیته ملی المپیک را داشته باشد.

صالحی‌امیری و دیپلماسی ورزشی

در سال‌های گذشته ورزش کشورمان در بحث دیپلماسی با نقاط ضعف زیادی مواجه بود،اما با حضور صالحی‌امیری امیدواری در قوی‌شدن دیپلماسی ورزش کشورمان بالا رفته است.«ایسنا» در این خصوص نوشت:«بحث حضور صالحی‌امیری در انتخابات کمیته ملی المپیک از ماه‌ها پیش مطرح بود و در زمانی هم که با کاندیدا شدن قدم به انتخابات گذاشت،با توجه به سابقه‌اش در امور اجرایی سطح اول کشور می‌شد حدس زد که ورزش ایران به او به‌عنوان رئیس بعدی کمیته ملی المپیک اعتماد خواهد کرد.یکی از نکات بارز انتخابات کمیته ملی المپیک، برخلاف رویه‌های معمول و اختلافات پیدا و پنهان سابق،‌ اتفاق نظری بود که این‌بار مسئولان کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش‌وجوانان بر سر رئیس جدید این کمیته داشتند؛ اختلافی که همیشه اهداف کمیته را از مسیر اصلی‌اش منحرف می‌کرد.با تعامل مثبت کنونی که بین وزارت ورزش‌وجوانان و کمیته ملی المپیک شکل گرفته،شاید بتوان گفت‌ در ۴ سال آینده می‌تواند بیشترین سود را عاید ورزش ایران کند.با توجه به اینکه بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ و سپس کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۰ در راه است، بنابراین تعامل هر چه‌ بیشتر وزارت ورزش‌وجوانان و کمیته ملی المپیک می‌تواند هر چه‌ زودتر به بر طرف کردن مشکلات و موانع در راه کسب موفقیت بیشتر و اهتزاز پرچم ایران اسلامی در میادین بین‌المللی موثر باشد.یکی از نکات مهم درباره حضور صالحی‌امیری در کمیته ملی المپیک می‌تواند ارتباطات بالا و موثر او باشد که با همین ارتباطات او می‌تواند حمایت‌های بیشتری را به سمت ورزش جلب کند.بودجه، دغدغه‌ همیشگی کمیته ملی المپیک بوده و شاید به لطف سابقه زیاد صالحی‌امیری در مدیریت سطح کلان انتظار می‌رود او بتواند گره‌گشای مشکلات مالی کمیته ملی المپیک باشد، طوری که رشته‌های مختلف بدون دغدغه‌ برای رویداد مهمی همچون بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ آماده شوند.صالحی‌امیری که پست‌های مختلف دولتی را تجربه کرده، قطعا بیش از مدیران گذشته در جهت تسهیل حضور نمایندگانی از ایران در کرسی‌های موثر ورزشی بین‌المللی تلاش خواهد کرد، چرا که او مدیری است که تجربه بالایی در زمینه برقراری ارتباط و تماس‌های موثر داخلی و بین‌المللی دارد و این مهم نیز مستقیما در نقش و دیپلماسی ورزش ایران در آسیا و میادین تصمیم‌ساز بین‌المللی موثر خواهد بود.در بحث المپیک،داشتن ارتباطات بین‌المللی بسیار مهم است و قابل پیش‌بینی است که او بتواند با استفاده از تجربه‌اش به بهتر شدن مراودات بین‌المللی ورزش کشور کمک کند و حتی پس از آن بتواند ورزش ایران را پس از سال‌ها صاحب کرسی بین‌المللی کند. امید است که در سایه حضور فردی قدرتمند و صاحب نفوذ در راس کمیته ملی المپیک، شاهد تغییر رویه و روش حضور جهموری اسلامی ایران در مراودات،‌میزبانی‌ها و تصمیم‌سازی‌های مهم ورزشی آسیا و جهان باشیم، موضوعی که به‌رغم گذشت ۴ دهه از انقلاب اسلامی هم‌چنان یک از فقرهای مدیریتی در ورزش ایران بوده،محسوب می‌شود».