آرمان - گرچه دیروز ایران در دریای غم غرق شد تا غصهای دیگر بر قصه پر آلام خویش بیفزاید، اما در گوشهای از تهران اتفاقی بس مبارک و پر از میمنت رخ داد. در جشنواره فارابی رسما از استاد دکتر سیدجواد طباطبایی، نویسنده نامدار و بینظیر عرصه تاریخ و سیاست تجلیل شد. استاد طباطبایی را در دهه هفتاد از دانشگاه تهران اخراج کردند تا نقطه سیاه دیگری بر تنگ نظریهای دلواپسان افزوده شود و فرزندان ایران زمین از انوار درخشان اندیشههای ایرانشهری ایشان محروم شوند. دلواپسان فرهنگی ندانستند که اگر طباطبایی نغمه زوال اندیشه سیاسی را سرود و از حکومت قانون و مکتب تبریز سخن گفت، هدفش پیشگیری از در افتادن ایران به مهلکه بیهویتی بود. در هر حال گرچه، تجلیل از این دسته از اساتید را میتوان به نوعی تقدیر از علوم انسانی مستقل دانست، تجلیل از استاد بزرگ و خادم برجسته فرهنگ ایران زمین، جناب دکتر طباطبایی با اهدای یک لوح تقدیر ممکن نیست. حال که دولت در دست دکتر روحانی است، پیشنهاد میکنم در دانشگاه شهید بهشتی یا دانشگاه دیگری پژوهشکدهای تحت عنوان پژوهشکده مطالعات ایرانشهری تاسیس و ریاست آن به استاد طباطبایی سپرده شود تا شاید اندکی از گذشته جبران و دستاوردهای علمی ایشان در حوزه تاریخ و فرهنگ و سیاست ایران زمین نهادینه شود و تداوم یابد. اعطای نشان درجه یک علم و فرهنگ به ایشان نیز یقینا دلهای دوستداران ایران یکپارچه و بزرگ را شاد خواهد کرد. میدانم که این روزها آسمان ایران گرفته، غمگین و آکنده از ابرهای خشک و سترون است، اما شاید روزی برسد که همه نخبگان و فرزندان ایران زمین به آغوش وطن بازگردند و دست به دست هم داده و با دوستی و درایت گرههای کور کشور را یکی پس از دیگری باز کنند. آیا آن روز خواهد رسید که همه نخبگان ایران زمین دور یک میز بنشینند و از منیتها بگذرند و فقط به اعتلای ایران بیندیشند؟