دنبال مقصرنباشیم از خودمان آغاز کنیم

آرمان - در ارتباط با سخنان اخیر مبنی بر خس و خاشاک و آشغال خواندن معترضان، همچنین در تایید سخنان ریاست جمهوری مبنی بر محکوم کردن این ادبیات، باید اذعان داشت که تمام این رفتارها، چه سهوا و چه عمدا، تنها یک مورد نبوده و فقط از جانب یک شخص نبوده و فقط از تریبون خاصی نیست که شنیده می‌شود بلکه ما در زندگی شاهد این تندگویی‌ها هستیم. رسانه‌ها، مولدین آرامش در جامعه نیستند. به راحتی بدگویی را نشر می‌دهند و خودشان هم با مخالفان به تندی برخورد می‌کنند. وقتی ما نمی‌توانیم به عنوان مسئولان یک جامعه رفتار و گفتار خودمان را کنترل کنیم، چه توقعی می‌توانیم از معترضان متولد دهه ۷۰ داشته باشیم؛ چرا که ما مربیان آن‌ها هستیم؟ پس نباید توقع داشت که در هنگام اعتراض، شعارهای محترمانه بدهند. کسانی مربی این افراد بودند که معترضان را با القاب ناپسند مورد خطاب قراردادند. این نسل را امثال صادق زیباکلام و... اخبار بیست و سی تربیت کرده است. به جوانان دهه ۷۰ و ۸۰ و حتی ۶۰ که به نحوه تربیت‌شان انتقاد داریم، نسلی که بار‌ها به رفتارشان معترض می‌شویم، نسلی که هیچ احترامی برای بزرگ‌تر قائل نیستند، نسلی که مشاهیر ملی و مذهبی برایشان اهمیت چندانی ندارد، نسلی که سنت و مسائل مختلف را کم‌اهمیت می‌دانند. تمام این نسل تحت تربیت همین تریبون‌ها بودند. تحت تعلیم آموزش و پرورش بودند. نباید تا این حد بدون انصاف، به دنبال مجرم در بین دیگران حتی در آن سوی مرزها بگردیم تا بلکه تقصیر از گردنمان برداشته شود. باید تغییراتی را که می‌خواهیم در نسل آینده ببینیم از خودمان آغاز کنیم. تا زمانی که رسانه‌ها ترویج دهنده روش صحیح نقد نباشند تا زمانی که در هر فرصتی در رسانه‌ها نمایندگان احزاب به جای نقد به یکدیگر اصول اندیشه یکدیگر را زیر سوال می‌برند و تا زمانی که نیاموخته‌ایم، زنده‌باد مخالف من یعنی زنده‌باد من و زنده‌باد فرزند من، همواره به همین راه خواهیم رفت. ما نیز همانند بسیاری از ملت‌های دنیا باید بیاموزیم که آموزش صحیح تنها راه تغییر در روش زندگی احترام به یکدیگر و قانون‌گرایی است. پس به یکدیگر القاب ناپسند ندهیم و حتی اگر چنین شد و با واکنش از سوی مردم به خاطر رفتار و گفتار خلاف قاعده و اخلاق روبه‌رو شدیم، معذرت خواهی کنیم و بدانیم که ذره‌ای از جایگاه و اعتبار ما کم نمی‌شود. بیایید بیاموزیم که احترام به یکدیگر و نقد عالمانه و بدون توهین تنها راه پیشرف کشور و عبور از بحران‌های چند لایه اقتصادی، سیاسی‌، فرهنگی و اجتماعی است. تا زمانی که در این مسیر حرکت نکنیم به بیراهه رفته‌ایم و نسلی خوب و اخلاقی از خود به جا نخواهیم گذاشت.