فقط فوتبال تحریم است ؟!

آرمان - سرمربی تیم ملی کشورمان در حالی که تیمش به جام جهانی راه پیدا کرده حضور همیشگی در ایران ندارد. وقتی هم می‌آید با به پا کردن جنجال جدیدی خبررسانی می‌کند که توجهات را به‌خود جلب کند. جالب اینکه ماهی 2‌میلیارد هم می‌گیرد و مدعی است که نظارت کاملی بر مسابقات دارد. آخر چگونه می‌شود کیفیت تمامی بازی‌های برگزار شده در فوتبال ایران را با استناد به دستیاران دید. فیلم بازی‌ها که گویای همه چیز نیست. واقعا در تمامی تیم‌های راه‌ یافته به جام جهانی سرمربیان با این شیوه به کارشان ادامه می‌دهند. کی‌روش مدعی است که تیمش پس از برزیل به‌عنوان دومین تیم به جام جهانی رسیده است.روسیه هم که میزبان بود و از اول حضور داشت. ما که زودتر از اسپانیا، پرتغال و مراکش مسافر جام جهانی شدیم به‌طور حتم تیم بهتری از این تیم‌ها بودیم. پس برای حریفان‌مان همگروهی با ایران گروه مرگ است. ایتالیا و هلند که اولی 4 دوره قهرمان جام جهانی شده و دومی هم حضور در فینال جام جهانی را 3 بار تجربه کرده، به این دوره از رقابت‌ها صعود نکرده‌اند، پس تیم ایران قوی‌تر از خیلی تیم‌های حاضر در جام جهانی است و به‌طور حتم باید به جمع 4 تیم پایانی مسابقات راه پیدا کند. جوری صعود آسان و زودهنگام تیم ملی به جام جهانی را بزرگ کرده‌اند که انگار در زمان برگزاری مسابقات جام‌جهانی هم می‌توان به‌راحتی از سد حریفانی گذشت که بسیار آماده‌تر و قوی‌تر از حریفان مرحله انتخابی بودند. نباید در ذهن مردم یک موضوعی را بیش از حد بزرگ کنیم چون آنها دچار خیالات می‌شوند و تصور می‌کنند که می‌شود برابر پرتغال و اسپانیا و حتی مراکش نتایجی را گرفت که در دور انتخابی گرفتیم. بارها اشاره شده که چون ایران تحریم است، تیم‌های ملی قدرتمند دنیا حاضر نیستند با ما بازی دوستانه برگزار کنند. اگر تحریم هستیم چرا برترین تیم‌های کشتی جهان به ایران می‌آیند و با تیم ملی کشتی مسابقه می‌دهند. آقایان نمی‌خواهند خرج کنند و باآوردن بهانه تحریم تیم‌های ونزوئلا، توگو و پاناما را برای بازی دوستانه انتخاب می‌کنند. در آینده هم قرار است با الجزایر و ترکیه بازی کنیم. باعث سرافکندگی است که فرصت بازی با تیم‌های خوبی مثل آلمان، فرانسه، ایتالیا یا هلند را از دست می‌‌دهیم و به حریفانی اکتفا می‌کنیم که کمکی به رشد فوتبال ما نمی‌کنند.