روحانی، تلگرام و امید مردم
آرمان - از فردای پیروزی غیرمنتظره دکتر حسن روحانی در سال ۹۲ جریانی به نام دلواپسی، تیغ انتقام کشید و بیوقفه تا امروز - بعد از قریب پنج سال- دست به هرکاری زده تا ضمن مایوس کردن جامعه، اثبات کند که راه درست فقط همان راهی است که آنها میگویند و هر راه دیگری - حتی اگر اکثریت مردم آن را بخواهند- حاصلی جز هیچنخواهد داشت. اتفاقات اخیر کشور ثمره همان بذر تلخ دلواپسیهایی بود که سالهاست از شش جهت و بالاخص رسانه ملی در قلب جامعهای کاشته میشود که باهزار امید در سه انتخابات اخیر پای صندوقهای رأی آمدند و به تعبیر رهبر معظم انقلاب، حماسههای عظیم آفریدند ولی متاسفانه در ادامه نصیبی جز درو کردن خرمن ناامیدیها نبردهاند. اینکه چه میزان این دلواپسیها و مایوس کردن مردم از آینده بهنفع منافع ملی و نظام تمام شده، مجال مباحثه و تحلیلهای کلانی است که در این مقال نمیگنجد ولی امروز باید این حقیقت را پذیرفت که آقای روحانی در غیاب آیتا... هاشمی - که بهحق جلودار احقاق مطالبات اکثریت مردم در سالهای اخیر بود- با تکلیفی بسیار سنگینتر از گذشته به اولین پیچ تاریخی خود رسیده و باید بهتنهایی جلوداری کند. در چنین فضایی که دلواپسیها به نقطه اوج خود و میوه چینی در پشیمان کردن مردم از آرای خیرهکننده خود در سه انتخابات اخیر رسیده و با سوءاستفاده از فضای اغتشاشات بهوجود آمده سعی در محدود کردن فضای ارتباطات کشور دارند، بهنظر میرسد اکثریت مردم(قریب ۴۰میلیون کاربر)، منتظر شنیدن خبر بازشدن تلگرام- منهای کانالهای خشونت آفرین- آن هم از زبان رئیسجمهور منتخب خود هستندتا امید به آینده و اعتدال در شوره زار یاس و دلواپسیها، جان دوبارهای بگیرد. فراموش نکنیم در آستانه سالگرد ارتحال رئیس فقید مجمع، چشم آیتا... هاشمی نظارهگر شماست، آقای روحانی، تا امید مردم را پاس بدارید.
