آرمان - تجربه اخیر همکاریهای منطقهای ایران، روسیه و ترکیه نشان داده است هر سه کشور با توجه به منافع مشترک و اثرگذاریشان در منطقه همچنان میتوانند در مواردی نظیر همکاریهای منطقهای ورود پیدا کرده و نتیجه مطلوبی نیز برای خود رقم بزنند؛ بهویژه با توجه به بحرانهای سیاسی موجود در سوریه و انتخابات آتی آن، سه کشور مذکور میتوانند در بازگشت آرامش و صلح در سوریه اثرگذار باشند. در این میان، سرگئی لاوروف، وزیرخارجه روسیه، با اشاره به دستاوردهای منطقهای ایران، روسیه و ترکیه پیشنهاد اتحاد سه کشور را برای ورود به مسائل جهانی و حل مناقشات بینالمللی را مطرح کرد. باید اذعان داشت اگر مقصود وزیر خارجه روسیه این است که ایران و ترکیه پیرو و متحد روسیه شوند، این مساله امری غیرممکن است، زیرا ایران و ترکیه هر یک کشورهای مستقلی هستند و منافع جداگانهای در جامعه جهانی دنبال میکنند. از سوی دیگر، اگرچه ایران، روسیه و ترکیه با اتحاد و همکاری توانستند در مبارزه با تروریسم در سوریه بسیار موفق عمل کنند، اما ورود سه کشور در مناقشات جهانی، فضای جدیدی را در عرصه بینالملی طلب میکند که امکان آن اکنون فراهم نیست. اگرچه ممکن است تا حدی گروه شانگهای بتواند در صحنه بینالمللی نقشآفرینی کند، اما همکاری سهجانبه ایران، ترکیه و روسیه بهتنهایی برای حل مشکلات جهانی کافی نیست. البته همکاری سه کشور در غرب آسیا اثرگذار است، اما همکاری در سطح جهانی با توجه به ابعاد و گستردگی مشکلات اندکی دشوار و پیچیده به نظر میرسد. بر این اساس، قبل از هر چیز باید پرسید، آیا کشورهای مذکور از وزن و جایگاه لازم برای تاثیرگذاری در مسائلی نظیر بحران کرهشمالی برخوردارند؟ بههرروی سه کشور در مسائلی نظیر تروریسم میتوانند همکاری خود را با یکدیگر ادامه دهند، زیرا هر سه کشور با حفظ مواضع خود درباره موضوعاتی که در آن منافع مشترک دارند، با یکدیگر همکاری میکنند. از این رو میتوان بهطور کلی بهآینده همکاریهای سه کشور امیدوار بود، زیرا امروز ترکیه نسبت به آمریکا سرخورده شده و نیز همکاری ایران و روسیه در دوره سوم ریاستجمهوری پوتین بسیار چشمگیر بود و با توجه به اینکه روسیه در اسفندماه آتی انتخابات ریاستجمهوری را در پیش دارد، این احتمال میرود که پوتین بار دیگر پیروز شود و برای 6سال دیگر نیز در مسند ریاستجمهوری باقی بماند. بنابراین پیشبینی میشود شاهد ادامه همکاریهای دوجانبه ایران و روسیه و یا سهجانبه ایران، ترکیه و روسیه باشیم. در نهایت باید اذعان داشت که امروز حل مشکلات بینالمللی عزم جهانی میطلبد و مناقشات جهانی با اراده همه کشورهای اثرگذار جهان قابل حلوفصل خواهد بود.