آرمانخواهی دانشجویی
آرمان - دهه پر فراز و نشیبی که تحکیم وحدت را به اوج رساند، دو لبه تیغ جریان دانشجویی را تیز کرد. طوری که هم به افول و هم به تعالی جریان دانشجویی میرسید. در این بین آنچه قوام بخش حیات جریان دانشجویی بود پایبندی به دغدغههای حقیقی بدنه دانشجویی و دوری از حضور در قدرت بود. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران به واسطه قدمت تاریخی و بهرهبرداری از افکار ادوار توانسته در طوفانهای جریان دانشجویی به تکالیف خود عمل کند. تضعیف بیرونی نهاد انجمن سالها دغدغه جدی بوده است که با تدبیر همواره از این بحران عبور کردهایم. امسال با توجه به مصادف شدن روز دانشجو و ایام ولادت رسول مهربانی و تصمیم اجماعی تشکلهای اسلامی و هیات رئیسه دانشگاه تهران بزرگداشت روز دانشجو را در چهاردهم آذر برگزار کردیم. بسیج دانشجویی در سالن چمران دانشکده فنی و انجمن اسلامی در سالن فردوسی دانشکده ادبیات البته سایر تشکلها هم در سایر سالنها بهطور همزمان به گرامیداشت این روز پرداختند اما چون غاطبه بدنه دانشگاه را بسیج و انجمن اسلامی نمایندگی میکند این دو برنامه پر مخاطب بودند. اینکه برنامهای آرمانی بنابر خواست حقیقی دانشجویان برگزار شود بیش از آنکه به شعارها و نام برنامه و بیانات مجریان و سخنرانان مربوط باشد به عملکرد و جریان فکری تشکل مربوطه برمیگردد. اینکه ۱۶ آذر نماد آرمانخواهی دانشجوست در چه چیزی نمایان میشود؟ سه شهید دانشجو چرا نماد وحدت همه تشکلهای دانشجویی هستند؟ امسال مثل همه سالها مراسم بزرگداشت شانزدهم آذر همزمان در دانشگاه تهران برگزار شد. بسیج دانشجویی در گوشهای و انجمن اسلامی دانشجویان در گوشهای دیگر و هر دو دم از آرمانخواهی زدند و فریاد زدند که دانشجو میمیرد ذلت نمیپذیرد اما آنچه ممیزه فکری دو جریان تاثیرگذار در دانشگاه است حکایت از حفاظت منافع دیگری دارد. سالهای سال است پولی شدن دانشگاه و کالایی شدن آموزش بحث متداول جریانهای دانشجویی است. کالایی سازی که فقط به توسعه شکلی آموزش توجه دارد فارغ از آنکه به اصل رایگان بودن آموزش در قانون اساسی توجه کند. صحبت اینجاست که جریان فکری مقابل انجمن اسلامی دانشجویان همان شعاری را دنبال میکند که از آن بر آمده است یعنی وجه استکبار ستیزی ۱۶ آذر برایش اهمیت دارد و وجه مقابل ظلم ایستادن و دفاع از حق دانشجو برایش فرعی است. تشکلهایی که در دریافت مجوز سخنرانی با هیچمحدودیتی روبهرو نیستند و کلیپهایشان بدون تیغ سانسور پخش میشود دیگر چه چیزی برای بیان میخواهند که ندارند. بنابر این میتوان در تاثیرگذاری و شنیده شدن صدای این تشکلها بیان داشت که نمایندگی بدنه دانشجویی را نمیکنند. در صحبتهایشان بحثی از حق دانشجو حق تشکلها دیده نمیشود. آنچنان که روحیه استکبار ستیزی برای حفظ موجودیت خود بها دارد و هیچحقی از کسی زنده نمیکند. تمام شعارهای جریان مقابل رنگ و بوی خود را از دست داده و در نهایت بزرگداشت روز دانشجو به آوازخوانی و تجلیل از سیاستهایی ثابت بدل شده است. فارغ از جریان مقابل انجمن اسلامی دانشجویان در سالهای اخیر با جریانهای غیر فکری و عشرت طلب دانشجویی هم روبهرو بودیم طوری که روز شهادت سه شهید دانشگاه را با جشن و پایکوبی و جنگ خنده به پایان میرسانند. تهی شدن از محتوا عامل دیگری از افول فکری دانشگاه است. پاسخ به این سوال که چگونه روز ۱۶ آذر نماد آرمانخواهی همگان است در این مطلب خلاصه میشود که هیچگاه نه استکبار ستیزی مورد قبول دولتها و نه عشرتطلبی که نتیجه انفعال دانشجوست آرمان این قشر نیست بلکه با تعمق در آرمانها روشن میشود آنچه فریاد دانشگاه است در واژه آزادی و عدالت خلاصه میشود. اگر این دو آرمان جریان دانشجویی محقق شود در پس آن همه خواستهای بدنه دانشگاه به ثمر نشسته است. بنابر این انجمن اسلامی دانشجویان است که پس ار هفت دهه آرمانخواهی در پای آزادی و عدالت صد بار شکسته است ولی همچنان پا برجاست و امسال هم چنان هر سال فریادهای خود را با تمام محدودیتها سر داد.
