ضرورت احترام به مخاطبان

آرمان - گاه برخی اظهارات مسئولان که باید الگوی رفتاری مردم شریف ایران باشد، در چارچوب ادبیاتی تجلی می‌کند که جز افزایش التهاب، تضعیف اعتماد عمومی و نهایتا تعمیق اختلاف بین مسئولان و مردم، بازده و ثمر مثبتی ندارد. تحفظ در واکنش، تدبیر در کنش و هدفمندی در گویش به‌منظور هدایت افکار عمومی به رعایت قانون از امور واجبی است که یکی از شرایط پذیرش مسئولیت و تصدی آن است و مردم باید هزینه‌های مربوط به برآیند چنین رفتارهایی را تحمل کنند. درخصوص بیان اظهارات جناح‌های مربوط در مورد تخلفات مدیریتی به جای اینکه افکار عمومی را به بازی بگیریم و همدیگر را بکوبیم، باید توجه داشته باشیم که چکیده پیام هر دو گروه ‌این است که طرف مقابل به جای رعایت قانون آن را نقض کرده است. بنابراین از مجموع این اختلافات کلامی یک امر مورد وفاق می‌باشد و آن ضرورت پایبندی به قانون، اعتنا به قانون و اجرای آن است. خوشبختانه ‌این نقطه حرکت بسیار مناسبی است که می‌توان براساس آن پازل واکنش‌های آینده را برای حل اختلاف با چیدمانی متفاوت از گذشته انجام داد. مگر نه‌ این است که یک گروه معتقدند که گروه دیگر برخلاف قانون عمل نموده است و ما پایبند به قانونیم؟ قطعا جواب مثبت است. لذا به جای حضور در رسانه‌ها و استفاده از تریبون‌های دولتی به هزینه ملت و کوبیدن کلامی طرف مقابل و افزایش التهاب در افکار عمومی و عمیق‌تر کردن نارضایتی‌ها، آن‌هم در شرایط حساس کنونی با پیمایش سکانس‌های قانونی، تخلف طرف مقابل را در مراجع مختلف، حَسب طبیعت اقدامات مخالف قانون طرف مقابل مطرح و به شیوه‌ای متمدنانه با ادبیاتی مودبانه در شأن فرهنگ این ملت کهن بیان کنیم و نشان دهیم که شرایط و سلایق مدیریت در بخش‌هایی را که به ما محول شده و می‌شود، داریم. به عبارت روشن‌تر باید برخوردی متناسب با شأن ملت، رعایت قانون و اجرای آن را از خود نشان دهیم. استفاده از ادبیات ناشایست توسط هر دو گروه حتی در مقابل دشمن باید به صورتی باشد که ما را متهم به بی‌فرهنگی و کم‌فرهنگی نکند. متاسفانه اخیرا ما از تریبون‌های مختلف شاهد استفاده از ادبیاتی هستیم که به هیچ وجه در شأن یک مقام مدیریت سابق یا فعلی نیست.

با این گفتمان‌های غیرمتعارف برای جلب توجه کردن نه تنها برآیند مثبتی عاید مردم و مدیران نمی‌شود، بلکه تناسب بین این کنش‌ها و واکنش‌های غیرمتعارف در جهت اثبات ادعای افرادی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد که معتقدند، اصحاب چنین اختلافاتی از فرهنگ مناسب مدیریتی برخوردار نیستند و تفاوتی با یکدیگر ندارند. این درحالی است که قوانین موضوعه مملکت، روش‌های حل اختلاف و رویکردهای مناسب را به‌خوبی نشان داده است. بهتر است که ما به اصول حاکم بر افکار عمومی پایبندی بیشتر نشان دهیم و موقعیتی را که ملت مستقیم یا غیرمستقیم به ما اعطا کرده، قدر بشناسیم و حداقل احترام لازم برای مردم قائل شویم. توجه داشته باشیم عدم رعایت احترام و شأن طرف گفت‌وگو می‌تواند موجب ترویج فرهنگ پرخاشگری کلامی و خشونت ادبی و نهایتا تقلیل اعتبار مدیریتی و در پایان نظم‌گریزی و عدم پایبندی به قانون در مخاطبان عام گردد.