لزوم گفتوگوی اصلاحطلبان با مراجع
آرمان - گفتوگو در هر سطحی در جامعه ما، خود یک فریضه محسوب میشود. در واقع هم بنابر توصیه عقل و هم بنابر سیره پیامبر اکرم(ص) و معصومین(ع) بر این موضوع تاکید فراوان شده است. بهدلایل متعدد تاریخی، جامعهشناختی و روانشناختی از تمامی سطوح اعم از خانواده، مدرسه، دانشگاه و بهطور کلی در عرصههای اجتماعی و همینطور در میان نخبگان، گفتوگو یک امر ضروری برای جامعه ماست. به هر میزانی که به این موضوع بها میدهیم، هم مسالهها را بهخوبی میشناسیم و هم از طرفین به شناخت جامعتر و دقیقی میرسیم. عدمگفتوگو باعث عدمشناخت و در نهایت باعث عدمحل مسائل خواهد شد. حال اگر مخاطب گفتوگوی ما، مراجع عظام تقلید باشند که هم از جایگاه مرجعیت علمی در کشور برخوردارند و هم از دیرباز از پشتوانه معنوی و علمی عظیمی برخوردار بودهاند و هم عامل ارتباط میان نخبگان و حاکمیت بودهاند. ارتباط مرجعیت با حوزه سیاست از قدیمالایام بسیار مبسوط و نزدیک بوده و اکنون نیز چنین است. مراجع بهدلایل تاریخی فراوان همواره پناهگاه مردم برای حل مشکلات بودهاند. بهطور طبیعی گفتوگوی اصلاحطلبان با مراجع، کمک شایانی به طرح مسائل میکند. در زمینه مسائل بنیادین کشور نظیر مباحث اقتصادی، آسیبها و فسادهای موجود در عرصه مدیریت کشور و آسیبهای اجتماعی، افکار عمومی نیاز مبرمی به شنیدن مشکلاتشان از زبان مراجع داشته و دارند و از آن روی که جامعه همواره خواهان حل مشکلات خود میباشد، شنیدن این موضوع از زبان مراجع میتواند کمک بسیاری به تقویت دینباوری بهخصوص در میان نسل جوان کند. اصلاحطلبان نیز همواره با مراجع ارتباط داشتهاند، ولی بهنظر میرسد که این ارتباط باید بهشکل ارگانیک و پیوسته دربیاید. اینگونه تصور میشود که جریان مقابل اصلاحطلبی، بیشتر با مراجع ارتباط دارد، درحالی که اصلاحطلبان با توجه به دغدغههایی که هم در زمینه مسائل اعتقادی و هم در زمینه مسائل فرهنگی-اجتماعی دارند و هم از طرفی مورد اقبال و رجوع نیروهای موثر کشور نظیر دانشگاهیان، اساتید و نخبگان است، میتوانند مسائل مهمی را با مراجع در میان بگذارند و از مراجع که همواره پشتوانه جامعه بودند، برای حل مشکلات رهیافت بگیرند. مسائل حساس فراوانی در کشور وجود دارد که مراجع نیز باید تصویر دقیقتری از مسائل داشته باشند. اصلاحطلبان به هر میزان که بتوانند گفتوگو را در میان سرمایههای گوناگون اجتماعی خود بسط دهند، علاوه بر کارکردهای اجتماعی-تربیتی، میتوانند مسائل و دغدغههای خود را با ادبیاتی که در آن حساسیتهای مرجعیت لحاظ میشود، بیان کنند. به هر روی، مرجعیت همواره در کنشهای اجتماعی نقش بسیار بزرگی در پشتیبانی از مردم داشتند. این اتفاق خجسته به تقویت همدلی در میان اقشار گوناگون جامعه بسیار کمک خواهد کرد و سوءتفاهمات را بسیار کاهش میدهد.
