نمک به زخم مردم نپاشیم

آرمان - دیروز جلسه سران قوا به میزبانی قوه قضائیه با محوریت حل مشکلات سپرده‌گذاران موسسات مالی غیرمجاز، مسائل مهم منطقه و لزوم انسجام هرچه بیشتر در مقابل توطئه‌های دشمن و افزایش سطح امید در جامعه برگزار شد. این را به فال نیک می‌گیریم، چون در غیراین‌صورت که بعضا شاهد برخی موضع‌گیری‌ها هستیم، برونداد خوبی ندارد و برای مردم این شائبه ‌ایجاد می‌شود که سران قوا حل‌و‌فصل مسائل جامعه را هنوز اولویت اصلی قرار نداده‌اند. در مواردی این شائبه قوت گرفته که در مقابل دولت کارشکنی می‌شود. به هر صورت همه باید مانند قوه مجریه پاسخگویی را جدی بگیرند. نکته مهم این است که در صورتی که در مسیر عمل، همکاری دو قوه دیگر وجود نداشته باشد، قوه مجریه بسیار دشوار خواهد توانست وعده‌هایی را که مطرح کرده محقق کند، اما چنانچه فرضا اختلاف سلیقه‌ای هم وجود داشته باشد، باید در جلسات خاص خودشان بنشینند و هماهنگی‌های لازم را با هم به‌عمل آورند که برونداد بیرونی‌اش این باشد که همه مسئولان و مدیران کشور در پی حل‌و‌فصل مسائل مردم هستند. اختلافات نه‌تنها دردی را درمان نمی‌کند، بلکه ناامیدی مردم را فراهم می‌کند. اگر ‌این جلسات زودتر برگزار شود و سران قوا بیشتر با همدیگر بنشینند، امر مبارکی است و می‌تواند اطمینان بیشتری را به جامعه تزریق کند که برای حل‌و‌فصل مسائل مردم همکاری بیشتری وجود خواهد داشت.

به هر صورت مساله‌ای مثل حل مشکل سپرده‌گذاران موسسات مالی و اعتباری اگر همکاری سه قوه را نداشته باشد، به دشواری ممکن است حل شود و هماهنگی سه قوا می‌تواند حل مشکل سپرده‌گذارانی را آسان‌تر کند که بعضی از آنها ثمره همه زندگی‌شان را به‌این موسسات سپرده‌اند. درواقع باید برای مردم اطمینانی ایجاد شود که در یک مدت مشخص امکان حل‌و‌فصل بخشی از این مشکل وجود دارد. درواقع ادامه ‌این جلسات از نظر اجتماعی برای امیدوارکردن مردم نسبت به حل‌و‌فصل مسائل مهم مبتلابه‌ تاثیر مثبت دارد. اخیرا معاون رئیس قوه قضائیه در اظهارنظری گفته بود: «ما نباید سپرده‌گذاران موسسات غیرمجاز را مظلوم جلوه دهیم! و آنها امروز ضرر سودجویی خود را می‌دهند». درحالی که همیشه در دنیا این قاعده وجود دارد که باید به اطلاع‌رسانی به‌موقع به مردم انجام شود. بانک‌های خصوصی نزد دولت تضمین مشخصی دارند که به‌اندازه ضمانت و پشتوانه‌ای است که از بانک‌ها می‌گیرد و طبیعتا به همان میزان هم ضمانت می‌کند. ولی در کشور ما به‌صورت طبیعی وقتی مردم می‌بینند تابلوی موسسات مالی و اعتباری بر سر در شعباتشان بالاست و سال‌هاست که فعالیت می‌کنند و کسی هم مانعشان نشده و بعضا ممکن است مجوز بانک مرکزی هم داشته باشند، لذا اعتماد و تصور می‌کنند که کارشان تضمین شده است. طبیعتا اینگونه با مردمی که اکثرا از قشر ضعیفی هستند و همه زندگی‌شان را سپرده‌گذاری کرده‌اند به امید اینکه شاید بتوانند گره‌ای از مشکلات خود را بگشایند، نباید سخن بگوییم که نمک به زخم مردم پاشیدن است. شاید بتوان با مردم بهتر صحبت کرد که هم انتظارشان را از دولت محدود کنند و هم تصورشان این نباشد که مسئولان درد و مشکلشان را درک نمی‌کنند. البته مردم باید بدانند که سرمایه‌گذاری خود را به مکان‌هایی بسپارند که هم عرفی‌تر و هم طبیعی‌تر باشد و این هشدارها برای آینده خوب است. امید جامعه، سرمایه‌ای است که به کمک دولت و مجموعه نظام می‌تواند بیاید تا اگر جایی کمکی از مردم ساخته است، کمک کنند که مشکلات کمتر شود. امیدواریم هماهنگی بین قوا به‌قدری شکل بگیرد و کامل شود که ‌این امید از دست‌رفته به جامعه برگردد که هم برای نظام، هم برای دولت و هم برای رفع مشکلات جامعه حتما پشتوانه بسیار کارآمدی خواهد بود.