آرمان - رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام وقتی بعد از برگزاری انتخابات 92 در مقابل این پرسش قرار گرفت که چرا با وجود آنکه پیغام انصراف شورای نگهبان را از طریق آقایان روحانی و لاریجانی شنیدید بازهم در میدان انتخابات ماندید و ردصلاحیت شدید، فقط یک جواب کوتاه داد:«من به امید مردم خیانت نکردم.» جالب است که درست یکی دو هفته بعد از پیروزی غیرقابل پیش بینی دکتر روحانی در آن انتخابات سرنوشت ساز، بازهم آیتا... هاشمی درباره مهمترین انتظارش از دولت روحانی- که بالاترین نقش را در روی کارآمدنش داشت- گفت: باید از فرصتی که ایجاد شده نهایت استفاده را کنند و امید بهوجود آمده در مردم را تداوم بخشیده و تقویت کنند. هدف از این نوشتار یادآوری جایگاه «امید مردم» برای آیتا... هاشمی است. جایگاهی به وسعت تاریخ انقلاب و به قداست«حق الناس». مردم برای آیتا... هاشمی همه چیز بودند. دیانتش بدون حقالناس معنایی نداشت و سیاستش هم عین دیانتش بود و از همین رو تا آخرین روز حیات مبارکش قدمی از حفظ «امید مردم» برای تغییر و پیشرفت کوتاه نیامد و در آخرین دیدار قبل از رحلتش هم به استاندار کرمان و همراهانش گفت: مهمترین درسی که از امام آموختم این بود که هرگز از اقیانوس مردم جدا نشوم. اینها را نوشتم تا همه آنان که در انتخاباتهای اخیر چه در مجلس و خبرگان؛ چه در شورای شهر و چه در ریاست جمهوری به اتکای اعتماد خاص مردم به «مرام هاشمی» توانستند با آرایی فراتر از انتظارشان پیروز شوند، بدانند در مواجهه با چه آزمون سختی قرار گرفتهاند، آزمونی که آیتا...هاشمی رفسنجانی دربارهاش گفته بود: بعد از عمری فعالیت سیاسی و مبارزاتی از تحمل شکنجه و زندان تا تجربه تصدی بالاترین مناصب حکومتی فهمیدهام که خوشآمد هیچکس ارزش رنجیدن خلق خدا را ندارد. امروز آیتا... هاشمی از میان ما رفته است. رفتنی باشکوه تمام و عزتی بیپایان، اما «مرام هاشمی» که هست. چه جوابی خواهیم داشت اگر امروز پیدا شود و از دهها و شاید صدها منتخب انتخاباتهای 94 و 96 در مجلس و خبرگان و شوراهای شهر و ریاست جمهوری که به واسطه «نام هاشمی» از ملت ایران رأی گرفتند و بر مناصب قدرت تکیه زدهاند، بپرسد: با «امید مردم» چه میکنید؟