چرا برجام فدای منافع جناحی؟

آرمان - واکنش‌های برخی از رسانه‌های اصولگرا علیه برجام و استراتژی ترامپ علیه توافق هسته‌ای در حالی بود که جهان و ملت ایران برای حفظ برجام عزمشان جزم است و خواهان ادامه راه برجامند. بر این اساس باید اذعان داشت که در ادبیات سیاسی ایران برخلاف سایر کشورهای جهان، دفاع از کیان و منافع ملی به‌دلیل دعواهای جناحی تنزل پیدا کرد تا آنجا که برخی حریف خود را به بهانه‌های مختلف مانند برجام در صحنه سیاسی تضعیف کرده یا از میدان به در می‌کنند. در واقع درسراسر جهان چارچوب‌هایی برای منافع‌ملی تعریف شده است و درصورتی که هر امری به وحدت و منافع کلان ملی آسیب وارد کند، مورد نکوهش یا حتی تحت پیگردحقوقی قرار می‌گیرد. اما متاسفانه در ایران برخی از جناح‌ها تمرین نکرده‌اند که میان رقابت‌های جناحی و منافع ملی باید تفکیکی قائل شوند. مساله برجام همان‌طور که جامعه‌جهانی و ایران به آن واقفند، به‌نفع ایران و جامعه بین‌الملل است، زیرا طی دوره‌ای بنا به سیاست‌های ظالمانه ابرقدرت‌ها و ضعف و ناکارآمدی برخی از مدیران فضایی ایجاد شد که پرونده ایران به شورای امنیت رفت و تصویر مشوش، غلط و سیاهی از ایران به جهان ارائه شد. درحالی که داعش در جهان جولان می‌داد، برخی در منطقه و جهان تلاش می‌کردند که ایران را کشوری خشونت‌طلب جلوه دهند. به همین دلیل تحریم‌های ظالمانه‌ای علیه مردم ایران مقرر کردند و اذهان‌عمومی را علیه ایران برانگیختند. در مجموع نظام و جامعه با توجه به ظرفیت‌های خوبی که در کشور بود، همه و همه دست به دست یکدیگر دادند و دستاوردی قهرمانانه را در عرصه نظام بین‌الملل به نمایش گذاشتند. اگرچه در برجام ایرادی وجود ندارد، اما به‌زعم برخی مانند آمریکا و مخالفان در داخل برجام مشکل دارد! در حالی که برجام در عمل اثبات کرده که قرارداد بسیار منفعت‌باری برای ایران و سایر اعضای توافق هسته‌ای است. از سویی هر قرارداد بشری قوت و ضعف‌هایی دارد و بدیهی است هیچ کشوری به طور صددرصد نمی‌تواند در یک معاهده بین‌المللی برنده باشد. ضمن اینکه همه ارکان نظام دست‌به‌دست یکدیگر دادند تا این توافق بین‌المللی حاصل شود. باید توجه کرد که برجام یکی از موفق‌ترین معاهدات ایران و جهان محسوب می‌شود. مخالفان به‌جای اینکه بر طبل مخالفت بکویند باید نگاهشان را به دستاوردهای برجام معطوف کنند، زیرا میوه برجام تغییر نگاه افکارعمومی جهان نسبت به ایران بود، بخشی از تحریم‌های ظالمانه برداشته شد، فروش نفت ایران به شرایط عادی بازگشت، جهان به حقانیت ایران در ارتباط با صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای پی برد و تایید کرد که ایران باید از حقوق خود در فعالیت‌های هسته‌ای بهره‌مند شود. در نهایت برجام منجر به افزایش وحدت و همبستگی ملی شد و در کشور امید ایجاد کرد و گشایش‌هایی به‌طور نسبی ایجاد شد. در هر معاهده بین‌المللی برای طرف مقابل، آن‌هم برای کشوری که دچار ضایعه بزرگی مانند ترامپ است، این فرصت ایجاد می‌شود تا به اشکال مختلف این معاهده را دچار مخاطره کند. تنها راه مقابله با زیاده‌خواهی‌ها و نگاه ناجوانمردانه ایالات متحده این است که بداخلاقی‌ها و کژ رفتاری‌های آمریکا را با ادبیات حاکم جهان به جامعه ملل ارائه کرده و تهدید‌های آتی را به فرصت‌های استثنائی و بهینه در داخل و خارج تبدیل کنیم.

نخست در ایران می‌توان این تهدیدها را به فرصتی برای همبستگی و وحدت بیشتر تبدیل کرد و در خارج از این فرصت می‌توان برای واضح‌تر نشان دادن چهره آمریکا بهره برد. بنابراین در شرایطی که حتی جهان بر ادامه راه برجام تاکید دارد و مدام بدعهدی‌های آمریکا را به او گوشزد می‌کند، چه اصراری وجود دارد که برخی از جناح‌ها، بدکرداری و بدعهدی طرف مقابل را به حساب مسئولان کشور بنویسند. به هر روی دولت تدبیر و امید مجری سیاست‌های کلان نظام است و به‌طور نسبی موفقیت‌های مطلوبی در کارنامه خود دارد و به نظر می‌رسد روانشناسی برخی از جناح‌ها بر جامعه‌شناسی‌شان سیطره دارد و منافع حزبی و جناحی‌شان بر منافع عمومی و ملی ترجیح داده می‌شود و جای کمک به همبستگی ملی و حل مشکلات کار را به تخریب برجام سوق می‌دهند و این برخلاف اراده ملی است و از نظر اذهان‌عمومی دور نخواهد ماند. دلواپسان باید بدانند که با این شیوه، عدم اقبال جامعه نسبت به خودشان را نمی‌توانند در بزنگاه‌های تاریخی مانند انتخابات جبران کنند، درصورتی که نتیجه این روش‌ها قبلا اثبات شده و کاملا برعکس است. بنابراین باید این جناح‌ها بدانند که منافع‌ملی را نباید فدای منافع زودگذر جناحی کرد.