بررسی عملکرد شفر

آرمان - استقلال پس از جدایی علیرضا منصوریان به‌دنبال جذب سرمربی خارجی بود و نهایتا از میان گزینه‌های مورد نظرش با وینفردشفر مربی 67‌ساله آلمانی به توافق رسید. حضور این مربی آلمانی را می‌توان به دو سه شیوه بررسی کرد. اول اینکه ما اگر روی منحنی عملکرد وینفرد شفر را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که او عملکردی از بالا به پایین داشته است. این مربی از مربیگری در آلمان به تیم‌ملی کامرون رسیده اما پس از آن در امارات سرمربی تیم‌های باشگاهی بوده و بعد هم در تیم‌های ملی تایلند و جامائیکا سرمربی بوده که جایگاه جالب توجهی در دنیا ندارند. چنین عملکردی روی کاغذ قابل قبول نیست و آمار جالبی برای این مربی به حساب نمی‌آید. ضمن اینکه وی یک سال است که در هیچ‌تیمی سرمربی نبوده و بیکار بوده است. مساله دومی که می‌توان در کارنامه وینفرد شفر مورد توجه قرار داد این است که او در 20 سال اخیر در هیچ‌تیمی به مدت طولانی سرمربی نبوده است. وقتی از اروپا به آفریقا رفته و سپس به آسیا و آمریکا و دوباره به آسیا بازگشته است، نشان می‌دهد که این مربی تفکر غالبی ندارد و نمی‌تواند صاحب سبک باشد. این همه تنوع در شکل و کلاس مربیگری شفر بیانگر آن است که این مربی پیشنهاد کاری را اولویت خود قرار داده است و اگر صاحب سبک مشخصی بود این همه جابه‌جایی نداشت.ما مربیانی داریم که در تیم‌های مختلفی موفق بوده‌اند اما تعداد آنان کم است. به‌نظر من این نکته خوبی نیست که یک مربی جابه‌جایی‌های زیادی داشته باشد، هرچند قضاوت ما بر اساس داده‌هاست و احتمال آنکه شفر در استقلال نتیجه بگیرد، وجود دارد. ما اگر بخواهیم کارنامه شفر را مثلا با کی‌روش بررسی کنیم به این نتیجه می‌رسیم که کی‌روش با حضور 8‌ساله در تیم‌ملی ایران حتی اگر بعد از جام‌جهانی از تیم‌ملی جدا شود، می‌تواند مدعی پیاده کردن سبکی در فوتبال ایران باشد که در حضور 8 ساله‌اش آن را به تیم‌ملی ایران داده است. اگر‌درصد موفقیت مربیان را در داخل کشور بررسی کنیم، می‌بینیم آنهایی که چندین فصل حضورشان در یک تیم مستمر بوده خیلی موفق‌تر از آنهایی بوده‌اند که نیم فصل یا یکی دو فصل در یک تیم حضور داشته‌اند. شفر در 30 سالی که مربیگری کرده است موفقیت قابل ذکری نداشته و اگر هم بخواهیم قهرمانی‌ها و جام‌هایی که او به‌دست آورده را مورد تحلیل قرار دهیم باز هم به نتیجه‌ فوق‌العاده‌ای از شفر نمی‌رسیم. اگر بخواهیم قیاس داخلی داشته باشیم می‌توانیم به مجید جلالی اشاره کنیم که پس از 20 سال مربیگری یک قهرمانی در لیگ‌برتر و یک قهرمانی جام‌حذفی در کارنامه‌اش دیده می‌شود. در پرونده شفر هم پس از 30 سال قهرمان جام ملت‌های آفریقا با کامرون و قهرمانی با کارلسروهه در مسابقات اینترتوتو و قهرمانی جامائیکا در تورنمنت کشورهای حوزه دریای کارائیب دیده می‌شود. پس از این منظر هم نمی‌توان شفر را مربی موفقی دانست. تیم استقلالی که در اختیار وینفرد شفر قرار می‌گیرد در تمامی پست‌ها بازیکنان لازم را در ترکیبش دارد. شاید اگر این مربی آلمانی 2 سال هم در ایران مربیگری می‌کرد نمی‌توانست تیمی با این همه مهره با استعداد جمع کند. بزرگ‌ترین کار منصوریان در استقلال جمع‌آوری بازیکنانی بود که جوان هستند و این قابلیت را دارند تا به هرتیمی کمک کنند. فراموش نکنیم منصوریان سرمربی تیم‌ملی امید بوده و شناخت کافی از استعدادهای فوتبال ایران را دارد. حالا این تیم پرمهره در اختیار شفر آلمانی قرار گرفته و باید به این مربی فرصت داد تا توانایی‌های فنی‌اش را نشان دهد.