پژواک اعتدال در نیویورک

آرمان - رئیس جمهور ایران به منظور شرکت در اجلاس سازمان ملل به نیویورک سفرکرده است. او در این سفر و در جمع ایرانیان خارج از کشور برحقوق اقتصادی ایران بر اساس توافق وین تاکید داشته است. در روزهای آینده در ملاقات‌های دو و چند جانبه و در سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل توجه اصلی همه رسانه‌ها به گفتار رئیس جمهور ایران پیرامون مساله برجام خواهد بود. از آنجا که برجام دستاورد بزرگ بین‌المللی در مسیر صلح جهانی‌است، طبیعتا کشورهای مختلف نسبت به این توافق دقت نظر داشته و با حساسیت ویژه‌ای مواضع رئیس جمهور ایران را در نظر خواهند گرفت. هر چند در دولت گذشته آمریکا، تلاش‌هایی برای اجرای برجام صورت گرفت، اما آمریکای پس از ترامپ در مورد توافق هسته‌ای موضع یکسانی نگرفته است. درحالی که کاخ سفید و برخی از مشاوران رئیس جمهور آمریکا بر لزوم بازنگری برجام تاکید دارند، اما وزیر امورخارجه آمریکا و برخی از اعضای کنگره این کشور برلزوم دوام برجام تاکید کرده‌اند. به‌طوری که هر گروهی در آمریکا نظر خاص خود را در مورد برجام دارد. درحال حاضر با تاکید ایران براین موضوع که برجام بازی برد- برد یا برای همه یا برای هیچ کس است، به نظر می‌آید نوعی تحرک درجناح‌های مختلف و در بین اندیشمندان آمریکایی به وجود آمده است. درچند روز گذشته تاکید موکد مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه ایران در خصوص برجام و بد قولی‌های دیگران دست روی دست نخواهد گذاشت، بازتاب وسعی در رسانه‌های موثر جهان داشته و تمامی‌کارشناسان بر این قضیه مهم تاکید کردند که برجام جاده‌ای دو طرفه است و اگر آمریکایی‌ها برجام را نادیده بگیرند و با بهانه‌های مختلف دست به نقض غرض در مورد کلیت برجام بزنند و به روح توافق وین آسیب وارد کنند، طبیعتا ایران نیز در عین حفظ وفاداری خود به قوانین بین‌المللی که همواره آن را محترم شمارده به عدم پایبندی آمریکایی‌ها اعتراض‌خواهدکرد. اگرآمریکایی‌ها بخواهند حق و حقوق مردم ایران را نایده بگیرند؛ آنگاه مقامات کشورمان ساکت نخواهند نشست. از این روسخنان رئیس جمهور در مجمع عمومی ناظر بر این معنا خواهد بود که جمهوری اسلامی ایران متناسب با اقدامات انجام شده از سوی غربی‌ها موضع‌گیری خواهدکرد. در این مرحله وظیفه کشورهای1+5 سنگین‌تر خواهد شد زیرا حفظ برجام، حفظ نهادها و تصمیمات بزرگ بین‌المللی است و این نهاد‌ها و کشورهای تاثیرگذار در توافق هسته‌ای نقش داشته‌اند و نباید اجازه بدهند که یک رئیس جمهور با لابی چند کشور مشخص قرار داد، این توافق بین‌المللی را که از دید بسیاری از صاحب‌نظرات قرارداد بزرگ قرن است را نادیده بگیرد.