چرایی تمدید تعلیق تحریم‌ها

آرمان - طی روزهای اخیر در حالی که دولت آمریکا افراد و شرکت‌های جدید را به لیست تحریم‌های کشورمان افزود، در رفتاری متناقض، تعلیق تحریم‌های ایران را بنا به گفته‌های وزارت امور خارجه آمریکا به دلیل قرارداد هسته‌ای 2015 تمدید کرد. بر این اساس، به نظر می‌رسد که ترامپ با تمدید تعلیق تحریم‌های ایران می‌خواهد این پیام را به سایر اعضای توافق و شورای امنیت سازمان ملل منتقل کند که آمریکا به برجام براساس قوانین و اصول بین‌المللی پایبند است. در واقع به دلیل تعهدات کشورهای 1+5 در برجام عملا آمریکا از منظر حقوقی نمی‌تواند از برجام خارج شود. به همین دلیل نمی‌خواهد مسئولیت عدم رعایت تعهدات در برجام و عدم پایبندی به توافق را به عهده بگیرد، اما روز پنجشنبه، قبل از تمدید تعلیق تحریم‌های ایران، افراد و شرکت‌هایی به لیست تحریم‌های تهران افزوده شدند که اضافه شدن این افراد و شرکت‌‌ها به لیست تحریم‌‌ها علیه ایران به روابط خصمانه دو کشور بازمی‌گردد. بر این اساس باید اذعان داشت زمانی که از آمریکا سخن به میان می‌آید، عملا باید رژیم تل‌آویو را نیز جزئی از این کشور و سیاست‌هایش دانست. علاوه بر آن آمریکا مطابق معمول به دنبال ایجاد شرایطی است که مسئولیت عدم پایبندی به برجام را به گردن ایران بیندازد. بر این اساس عملکرد آمریکا در قبال ایران فشار بر تهران قلمداد می‌شود. واشنگتن درصدد است که با فشار بر تهران بتواند بر روابط بین‌المللی ایران تاثیر بگذارد. علاوه بر آن، با توجه به اینکه اکنون افراطیون در کاخ سفید بر سرکارند، فشار بر ایران امری بدیهی است، اما در آمریکا همه گروه‌ها، احزاب و سیستم قدرت در این کشور در حمایت از رژیم تل‌آویو با یکدیگر هماهنگ هستند. در ایران عده‌ای ابایی از تندروی نداشته و مایل به رویارویی و برخورد هستند، در حالی که این تمایلات تند منجر به اوضاع نامطلوب و نتایج بدتر می‌شود. اما امید می‌رود که عقلا در ایران بتوانند جلو بدتر شدن اوضاع را بگیرند، زیرا واکنش‌‌ها و عملکردهای خصمانه آمریکا بر سر مسائل واهی است، در حالی که ایران مدت‌هاست نسبت به همه کشورهای جهان رفتار اعتدالی در پیش گرفته است و به دنبال تعامل با جامعه بین‌المللی است. به همین دلیل علتی برای بهانه‌جویی‌های آمریکا علیه ایران وجود ندارد. بر این اساس نگارنده معتقد است از آنجا که فشارهای آمریکا بر ایران به دلیل فشارهای مشترک عربستان و تل‌آویو است، ایران باید، در مقابل، خود را متعهد به اصول روابط بین‌الملل و اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت بداند که اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت به نوبه خود فشار شدیدی بر تل‌آویو وارد می‌کند. قطعنامه 242 اشغال بخش غربی رود اردن را به رسمیت نمی‌شناسد و علاوه بر آن هرگونه ساخت‌وسازی را در فلسطین ممنوع می‌داند و نظام دو کشوری را بر اسرائیل تحمیل می‌کند.